"Hindi magandang ideya 'yan! Ang lakas kong humilik, at ikaw pa, napakalakas mo ring umungol. Kapag nagising sina Steven at ang lolo niya, hindi ba't nakakahiya iyon?" natatawang sabi ni Anton."Bwisit ka! Sinabi kong dito ka lang magpahinga sa bahay ko. Ano bang klaseng iniisip mo?" inis na sigaw ni Maribel.Makalipas ang kalahating oras, dumating si Anton sa bahay ni Maribel. Nang matapos siyang maligo at makahiga, halos alas-kuwatro na ng madaling-araw.Nakapagtataka, hindi siya palihim na pumasok sa silid ni Maribel para manggulo, dahil pagod na pagod na siya.Napakarami niyang pinagdaanan sa araw na iyon. Una, dinala siya sa kabisera ng lalawigan, pagkatapos ay nakipaglaban siya sa mga mamamatay-tao ni Daniel. Kasunod nito, mag-isa siyang sumalakay sa pugad ng mga kidnapper, nakipaglaban nang buhay ang kapalit, at nailigtas ang maraming bata.Kahit gaano pa siya katatag, hindi niya kinayang labanan ang pagod. Pagkahiga pa lamang niya sa kama ay agad siyang nakatulog nang mahimbin
Magbasa pa