Lahat ng Kabanata ng Ruthless CEO and Her Fake Husband: Kabanata 61 - Kabanata 70

Inilabas ni Anton ang sasakyan mula sa paradahan at saka naglabas ng isa pang maliit na bote ng dilaw na likido mula sa kanyang damit. Bahagya siyang ngumiti.Mula pa noong makita niya ang dilaw na likido kay Garry, alam na niyang siguradong magpapadala ang Black Dragon ng tao upang kunin iyon. Kaya lihim siyang gumawa ng kaparehong bote.Kapag dinala iyon ni Phoenix pabalik, tiyak na malalaman nilang napalitan ang laman. Ngunit ngayong dinurog niya ang pekeng bote, hindi na nila iisipin na nasa kanya pa rin ang tunay na gene formula."Gene formula... kaya kaya akong baguhin nito kung ituturok ko ito sa sarili ko?"Pumasok lamang ang ideyang iyon sa isip niya, ngunit hindi niya talaga binalak gawin. Ayaw niyang maging isa sa mga pangit na higanteng halimaw.Bukod pa roon, hindi rin niya alam kung magkakabisa ito sa kanya. Hindi nga siya sigurado kung isa rin siyang gene warrior.Pagdating niya sa harap ng gusali, naghihintay na si Marionne."Bakit ang tagal mo?" tanong nito."May naka

Kinabukasan, matapos ihatid si Marionne sa kumpanya nito, nagmaneho si Anton papunta sa Queenstar Hotel.Pagdating pa lamang niya, agad siyang sinalubong ni Danilo. “Anton, libre ka ba mamayang gabi? Gusto kang imbitahan ni Mama na maghapunan.”“Napakabait talaga ni Tita Pilar. Siyempre pupunta ako,” nakangiting sagot ni Anton.“Sabay na lang tayo pagkatapos ng trabaho. Babalik muna ako sa trabaho,” sabi ni Danilo bago nagmadaling umalis.Sabado noon, kaya napakaganda ng negosyo. Halos puno ang hotel ng mga customer at abalang-abala ang mga waiter.“Dapat kumikita na ang hotel ngayon, hindi ba? Nakipagpustahan sa akin si Ma'am Maribel na kapag kumita ang hotel sa loob ng tatlong buwan, hahalikan niya ako. Malaking bagay ito, kaya hindi puwedeng magkamali.”Pagkasabi nito, mabilis siyang nagtungo sa finance department.Dahil may bilin na si Maribel, puwedeng tingnan ni Anton ang financial statements anumang oras.“Laura, ang ganda mo ngayon! Saan mo binili ang damit mo?” nakangiting ba

"Nais mong sabihin ko? Huwag ka nang mangarap," mariing sagot ni Sherwin habang nagngangalit ang mga ngipin."Heh, matigas pala ang ulo mo. Tingnan natin kung mas matigas ang bibig mo kaysa sa mga daliri mo."Lumingon si Anton kay Danilo."Danilo, isama mo sa itaas si Tita Pilar at ang iba pa. Ang susunod na mangyayari ay baka hindi nila kayanin."Tumango si Danilo at agad na isinama sa itaas sina Tita Pilar, Maribel, at Janella.Susunod na sana si Danica nang sigawan siya ni Anton. "Huminto ka! Hindi pa tapos ang usapan natin."Pagkaakyat ng lahat, biglang hinawakan ni Anton ang isang daliri ni Sherwin at marahas itong binaluktot paatras.Agad na umalingawngaw ang nakakakilabot na sigaw ni Sherwin."Si... s-si Daniel ang nag-utos sa akin! Pakiusap, huwag mo na akong pahirapan!"Hawak-hawak niya ang nabaling daliri habang gumugulong sa sahig sa tindi ng sakit, umiiyak at humahagulgol."Isang daliri pa lang, bumigay ka na? Mahina ka pala." Lumapit si Anton, kinuha ang cellphone sa buls

Pagbangon ni Anton mula sa kama, napatingin siya sa magulong silid at napailing. Talagang ibang klase ang mga babaeng may edad kaysa sa mga inosenteng dalaga. Kahit gaano pa siya kalakas, muntik na siyang hindi makasabay.May nakatagong "tigre" sa bawat babae—ang tanong lang ay kung sino ang makapagpapakawala rito. At ngayong gabi, napakawalan ni Anton ang tigre sa loob ni Maribel.Matagal na rin itong walang karanasan sa ganoong bagay. Nang malasap niya muli ang tamis nito, paulit-ulit niyang hiniling si Anton hanggang sa halos maubos ang lakas nito."Manatili ka ngayong gabi." Hubad na yumakap si Maribel mula sa likuran, mahigpit siyang niyakap na para bang mawawala ito kapag binitiwan niya.Isang malinaw na luha ang dahan-dahang pumatak mula sa kanyang mata. Alam niyang babaero ang lalaking ito. Alam din niyang maaaring hindi niya ito kailanman mapasakanya.Matagal na niyang inihanda ang sarili na lumampas sa hangganan nilang dalawa, iniisip na isa lamang itong panandaliang pag-ibi

"Bayaw, sabihin mo nga, saan mo ginastos ang 80,000?" hindi napigilang tanong ni Anton nang makasakay na sila sa kotse."80,000 lang iyon, ang bilis ngang naubos." Ngumuso si Abigaile habang nagbibilang sa kanyang mga daliri. "Noong isang araw gumastos ako ng 32,000, kahapon naman 21,000, tapos idagdag mo pa ang mga ginastos ko nitong mga nakaraang araw. Ngayon, ilang daang na lang ang natitira sa akin.""Grabe! Paano mo naubos ang ganoon kalaking pera? Sampu-sampung libo sa isang araw?" manghang sabi ni Anton.Iniunat ni Abigaile ang magkabilang kamay. Bawat isa sa kanyang sampung daliri ay may suot na singsing—may platinum, ginto, at diyamante. Kumikinang ang lahat."Bayaw, maganda ba?" pagmamalaki niyang tanong."Bakit ang dami mong binili? Hindi mo naman maisusuot lahat sa paaralan," sabi ni Anton."Sino'ng may sabing hindi? Hindi mo kilala ang mga babae sa klase namin. Ang yayabang nila, palaging ipinagmamalaki kung gaano kamahal ang mga singsing nila. Ngayon, tiglilimang daliri