“Ang isang babaeng kasingganda ni Ma'am Maribel, kahit buong buhay ko pa siyang titigan, hindi pa rin ako magsasawa,” nakangiting sabi ni Anton.“Tama na ang pambobola mo. Lumayas ka na rito bago pa ako magalit,” kunwaring inis na sabi ni Maribel.“Sige, Ma'am Maribel, aalis na ako.”Ngumiti si Anton at tumalikod upang umalis. Pagkatapos noon, naglibot-libot siya sa hotel, nakipagbiruan sa receptionist, nagkuwento ng mga nakakatawang biro sa mga empleyado, at masayang nagpalipas ng oras.Biglang may isang tao na nakatawag ng kanyang pansin. Isang babae nakasuot ng itim mula ulo hanggang paa—itim na kapa, itim na leather pants, at itim na bota. Maikli ang kanyang buhok hanggang tainga, at ang malamig at walang pakialam niyang aura ay tila nagsasabing huwag siyang lapitan.Tahimik siyang nakaupo roon, habang ang malalaking sunglasses ay halos natatakpan ang kalahati ng kanyang mukha, na lalo lamang nagdagdag sa kanyang misteryosong anyo.Bahagyang kumibot ang mukha ni Anton. Tinahak niy
Magbasa pa