All Chapters of A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG): Chapter 121 - Chapter 130

Hindi pwedeng mangyari 'yon, sigaw ng isip ko. Hindi ko pwedeng iasa ang buhay ng anak ko sa isang malawakang giyera ng dalawang sindikato.Kung hihintayin ko ang buong hukbo na sumalakay, baka bangkay na ang madatnan ko. Kailangan kong maunang makapasok bago magsimula ang putukan. Kailangan kong kunin si Reyleigh bago pa maging impiyerno ang bodegang iyon.Naramdaman ko ang isang matalas na tingin.Pag-angat ng mukha ko, sinalubong ko ang mga asul na mata ni Snyder.Nakatitig siya sa akin habang nakikinig sa Supremo. Ang kaniyang tingin ay tila nagtatanong, sinusuri ang bawat pagbabago sa ekspresyon ng mukha ko.May kakaibang init sa kaniyang mga mata—isang lihim na sulyap na puno ng babala at hindi maipaliwanag na tensyon. Tila ba alam niya ang tumatakbo sa utak ko.Iniwas ko ang tingin ko, pilit itong itinuon sa main console ng holographic table.Biglang natapos ang mabigat at nakakatakot na aura sa loob ng kwarto.Ang Supremo, na parang isang demonyong handang pumatay kanina, ay bi

“Ano? Bakit—”“I said, turn around, Princess. Bago ka pa masakal ng sarili mong vest.”Kahit labag sa kalooban ko, at dahil na rin sa hiya na hindi ko marunong magsuot ng sarili kong armor, umikot ako patalikod sa kaniya.Huminga ako nang malalim, inihahanda ang sarili sa pang-aasar niya.Pero wala akong narinig na salita. Sa halip, naramdaman ko ang paglapit niya. Sobra-sobrang lapit.Pumitik ang mga ugat ko nang maramdaman ko ang matigas at mainit na dibdib ni Snyder na direktang dumikit sa likod ko.Ang tangkad niya ay sapat para ang kaniyang panga ay saktong pumantay sa itaas na bahagi ng aking leeg.Naramdaman ko ang malalaki niyang kamay na dumaan sa mga gilid ng bewang ko, kinukuha ang mga nakalawit na strap ng tactical vest.Napasinghap ako.Ang kuryenteng gumapang mula sa bewang ko papunta sa gulugod ko ay parang kidlat. Ang pabango niyang signature musk na may halong amoy ng malinis na kape ay pumasok sa ilong ko, nakakahilo at nakakapanghina ng tuhod.Nang higitin niya ang s

ROSELEI RIVAMONTE’S POV (PRESENT)Amoy kalawang at naaagnas na kahoy ang sumalubong sa ilong ko pagpasok namin sa madilim na Sector 7 bodega.Gumagapang kami sa gilid ng mga naglalakihang container vans na puno ng alikabok. Nauna si Snyder, ang kaniyang baril ay nakatutok sa bawat anino, habang ang mga tauhan ng Diamante ay mabilis na nag-secure ng mga perimeter exits.Tahimik. Sobrang tahimik. Nakakabingi. Nakakatakang katahimikan. Wala kaming nakasalubong na kahit isang kalaban mula sa mga tauhan ni Leonrei!Patibong ba ito?“Clear visual sa sentro,” pabulong na imporma ni Snyder sa kaniyang earpiece, hindi inaalis ang tingin sa gitna ng malawak na espasyo.Sumilip ako mula sa likod ng malapad niyang balikat. Doon, sa gitna ng malabo at madilaw na ilaw na nakasabit sa mataas na kisame, nakita ko ang upuang kahoy na napanood ko sa video feed.May isang maliit na bulto roon. Nakayuko. Nanginginig.Nakasuot ng isang malaking pulang hoodie na tumatakip sa mukha nito. Nakatali ang malilii

"Bring them back to me bago ko pasabugin ang bungo mo!”Hindi kumurap si Snyder. Ang kaniyang plantsadong tactical vest ay binalot na ng usok, pero ang kaniyang tindig ay nanatiling perpekto.Pinunasan niya ang alikabok sa kaniyang pisngi gamit ang likod ng kaniyang kamay, ang kaniyang malamig at asul na mga mata ay tila nag-i-scan ng buong paligid na parang isang radar.“The child is safe from you, Feruzzi,” freezing cold na sagot ni Snyder, walang kahit anong bakas ng takot sa nakakamatay na tono niya.Kumunot ang noo ni Leonrei, pero hindi niya binaba ang baril. “Huwag mo akong paikutin, hayop ka!”Ibinaba ni Snyder nang bahagya ang tingin niya sa sahig na tadtad ng mga basyo ng bala, bago muling tumitig nang mariin kay Leonrei.“Who threw the Granade? Neither of our syndicates uses cheap scrap weapons. Someone else is running this script.”Natigilan si Leonrei.Bilang isang pinuno ng sindikato na kabisado ang bawat armas sa black market, mabilis na naproseso ng utak niya ang imporm

ROSELEI RIVAMONTE’S POVCRAAAASH!Ang dambuhalang pagbangga na iyon ang tuluyang pumigtas sa natitira kong katinuan. Yumanig ang buong mundo ko kasabay ng nakakabinging tunog ng nayuping bakal, nagtalsikang mga basag na salamin, at ang marahas na pagbaligtad ng gravity sa loob ng van.Tumilapon ang buong katawan ko paharap. Napasigaw ako nang maramdaman ang matinding hapdi nang pumigtas ang silya mula sa pagkakapako sa sahig, bago kami tuluyang sumalpok sa isang dambuhalang puno sa gilid ng madilim at abandonadong field.Umusok ang sirang dashboard ng sasakyan, pilit na nakikipaglaban sa walang awang pagbuhos ng malakas na ulan mula sa nabasag na windshield.Umalingawngaw ang tunog ng pumapahalyang makina. Puno ng alikabok, usok, at amoy ng sunog na goma ang pumasok sa ilong ko na nagpaubo sa akin nang marahas.“Agh...” Ungol ng driver sa unahan.Dugu-dugo ang kaniyang mukha ngunit pilit pa ring kinakapa ang kaniyang assault rifle sa pagitan ng mga wasak na upuan.Sa tabi ko naman, ang