Alle Kapitel von A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG): Kapitel 61 – Kapitel 70

“Ang sarap pala ng hotdog mo… lalo na kapag libre.”Narinig ko ang isang mababa at nakakakilabot na tawa mula sa kaniya bago ako tuluyang nakatulog, ang mga salitang iniwan niya ay bumaon sa isip ko.“Rest, Roselie. Alam kong pagod ka, h’wag mo nang alalahanin ang lahat ng gagawin mo ngayong araw, your duty for this day is to rest.”Kinabukasan.Masakit. Masakit ang balakang ko, ang mga binti ko, pati na ang kaluluwa ko yata ay masakit.Nang imulat ko ang mga mata ko, bumungad sa akin ang isang napakalawak na kwarto na kulay itim, gray, at puti. Hindi ito ang kwarto ko. Ito parin ang master bedroom ng Hari ng mga Hotdog.Kinapa ko ang tabi ko. Malamig na. Wala na siya.Mabilis akong bumangon, at agad akong napangiwi. “T*ngina! Ang sakit ng singit ko! Paano ba maglakad nang normal kapag na-drill ka ng isang pagkalaki-laking hotdog?!” bulong ko sa sarili ko habang pilit na iniaayos ang pagtayo.Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin ng malaking walk-in closet niya. Suot ko ang isang pami

“I’ll buy all her peanuts. And the garlic. And the stall. Tell her to pack everything and go home,” malamig na utos ni Leonrei.Napanganga si Aling Nena. “S-Sir? Wala po kaming swipe-an ng card dito. Barya lang po tinatanggap namin.”Napasapo ako sa noo. “Leonrei! Wala silang credit card terminal dito! Palengke ‘to, hindi mall!”Inis na bumuntong-hininga si Leonrei. Lumingon siya kay Zora. “Zora. Cash.”Agad na lumapit si Zora, bumunot ng isang makapal na bundle ng isang libong piso mula sa kaniyang jacket, at inilapag sa mesa. Siguro nasa isandaang libo iyon.“I-keep the change niyo na po, Manang,” sabi ni Zora nang may kaba, dahil nararamdaman na niya ang inis ng boss.Halos himatayin si Aling Nena sa dami ng pera. “D-Diyos ko! Maraming salamat po! Maraming salamat!”“Leonrei, sobra-sobra ‘yan!” bulong ko, kinurot ko siya sa tagiliran.“I don’t have small bills, Roselei. Let’s just get your things and go before my shoes get ruined by this toxic waste you call a road,” reklamo niya h

“I swear on my life,” walang pag-aalinlangan niyang sagot.Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya. Ang kaniyang mga labi ay dumampi sa akin, hindi marahas, hindi mapusok, kundi puno ng pag-iingat.Unti-unting nag-init ang halik namin. Mula sa banayad na pagdampi, naging malalim. Binuksan ko ang aking bibig, tinatanggap ang mainit at pamilyar niyang dila na marahas na pumasok para umangkin.Napakapit ako sa leeg niya, ang luha ko ay napalitan ng isang umaalab na init na gumapang sa buong katawan ko.Binuhat niya ako at ipinatong sa marmol na kitchen island. Ang malamig na semento ay nagbigay ng kuryente sa likod ng mga hita ko.Pumasok siya sa pagitan ng mga binti ko, idinidiin ang matigas niyang kargada sa mismong gitna ko, kahit na pareho pa kaming may damit.“Mister Hotdog… dito? Paano kung may makakita?” ungol ko habang walang-habas niyang hinahalikan at kinakagat ang leeg ko, nag-iiwan ng mga panibagong marka.“Let them see. I want everyone in this house to know who you belong

“Sige, tingnan natin kung hanggang saan ang tapang mo,” hamon niya bago niya ipinasok ang kamay niya sa loob ng underwear ko.Napasigaw ako, pero mabilis niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang labi niya. Nilamon niya ang sigaw ko habang ang mga daliri niya sa ibaba ay nagsimulang maglaro sa akin.Ang tubig ay pumapasok, nagiging natural na pampadulas sa bawat galaw ng mga daliri niya. Ang ritmo niya ay mabagal noong una, tinatantiya ang reaksyon ko.Napahawak ako nang mahigpit sa malalapad niyang balikat, ibinabaon ang mga kuko ko sa balat niya habang hinihingal sa loob ng halik namin.Nang maramdaman niyang basa at handang-handa na ako, binilisan niya ang galaw.Ngunit bigla niyang hinugot ang mga daliri niya. Napadaing ako sa bitin. Bago pa ako makapagtanong, pumulupot ang malalakas niyang braso sa bewang ko at mabilis niya akong iniahon mula sa tubig.Isinampa niya ako sa malamig na tiles sa gilid ng pool.Sumalubong ang lamig ng sahig sa basa kong balat, pero mas nangibabaw ang kab

Pero… hindi ko maitatago sa sarili kong gusto ko muling makasalubong ang lalaking iyon… gaya ng hindi ko maitatagong may namumuo akong nararamdaman sa lalaking nasa harap ko rin ngayon.Pero hindi pwede! Amo ko siya! At kahit may nangyari sa amin hindi pa rin rason iyon!Bago pa ako makapagsalita, biglang bumukas ang malalaking pinto ng dining hall. Pumasok ang lima sa mga goons niya, at halos manghina ang mga tuhod ko sa nakita ko.May mga bitbit silang napakaraming mamahaling paper bags at apat na malalaking clothing racks na puno ng mga damit.Gucci. Prada. Chanel. Dior.May mga hilera ng sapatos na mukhang mas mahal pa sa lupa ng palengke namin.“Zora,” utos ni Leonrei, hindi inaalis ang masamang tingin sa akin. “Put the casual wear in her closet. The evening gowns in the spare room. And make sure the shoes are arranged by color.”“O-Opo, Boss,” utal na sagot ni Zora.Lumapit ako sa mga racks, halos hindi makapaniwala. Tiningnan ko ang mga presyo na nakasabit pa. Isang simpleng su