Library

Maghanap

Home / Romance / The Husband Who Wakes Up Loving Me / Kabanata 21 - Kabanata 30

Lahat ng Kabanata ng The Husband Who Wakes Up Loving Me: Kabanata 21 - Kabanata 30

46 Kabanata

Chapter 21: Frosting

Hindi alam ni Sophia kung paano nangyari. Basta ang alam niya, ilang oras na ang lumipas mula nang simulan nila ang cake. Akala nga niya ay hindi na talaga sila matatapos kasi daig pa niya ang nagkaroon ng katulong na parang three years old dahil sa kakulitan ni Adrian.Pero mabuti na lang, sa awa ng Dios ay nairaos din nila. Napasabi na lang talaga siya ng “Thank you, Lord”.At ngayon ay nakaupo silang dalawa sa harap ng kitchen island habang hinihintay itong lumamig. Sa wakas ay pinapalamig na. Gaya ng ulo niya na kailangan na rin palamigin dahil uminit kanina dulot ng pangungulit ni Adrian.Tahimik ang buong bahay nila habang naghihintay sila sa cake, napagod na rin siguro sa pangungulit si Adrian at naging kalmado na ito. Sa gitna ng katahimikan ay naging partner ito ng malamig na hangin mula sa air conditioner.At sa unang pagkakataon ay wala siyang iniisip na problema. Nakakapagtaka nga kasi parang ang peaceful ng araw niya, naging trahedya lang naman dahil sa pangungulit ng lal

Chapter 22: Family Ties

Hindi naging maganda ang tulog ni Sophia dahil sa marami niyang iniisip. Dumagdag pa nga ang sinabi ni Adrian sa kaniya kagabi. Ang haba ng sinabi nito pero isa lang ang tumatak sa isipan niya, ang panghihingi nito ng chance.Inaamin niyang hindi mahirap para sa kaniya iyon, sa totoo nga lang ay matagal na niyang hiniling na sana gawin ito ni Adrian. Pero kasi ang iniisip niya, iba ang sitwasyon nila ngayon. Hindi nito natatandaan lahat.Yon lang naman ang ikinababahala niya. May amnesia si Adrian at hindi nito maalala ang lahat. Ang naalala lang nito ay yong mga panahong siya pa ang mahal nito. Paano kung bumalik ang alaala nito at matandaan nito si Ava? Paano na lang siya?Napabangon na lang siya at nakita niya sa kaniyang mesa ang damit na susuutin niya ngayon araw. Kinuha niya ang blue dress at saka siya tumingin sa salamin.“Saka mo na lang siguro isipin kung nandyan na. ‘Wag kang masyadong magpa-stress, birthday pa naman ng pamangkin mo,” aniya sa sarili at pumasok na sa banyo p

Chapter 23: Questions

Puno ng ingay ang buong bahay. Mga tawanan ng bata. Tunog ng mga lobo na paminsan-minsang pumuputok. Malalakas na boses mula sa videoke na hindi naman talaga kinakanta nang maayos ng sinuman. At paulit-ulit na sigaw ni Janus habang tumatakbo sa paligid kasama ang kanyang mga pinsan.Simple lamang ang selebrasyon. Walang magarbong venue, ni wala ngang host. Walang programang sinusundan. Puro pamilya lamang at ilang batang kaibigan ni Janus mula sa paaralan.Sa totoo lang, mas gusto ni Sophia ang ganitong klaseng salu-salo. Mas totoo, mas masaya st mas ramdam ang pagiging pamilya.Kasalukuyan silang nakaupo sa isang mahabang mesa sa ilalim ng tent sa bakuran. Nakahain na ang pagkain, mga pagkain na favorite talaga ni Janus at ang ate niya mismo ang nagluto at siyempre, ang cake na ginawa nila ni Adrian kagabi.Sa kabilang dulo ng mesa ay masayang kumakain ang mga bata. Samantalang sa kanilang banda naman ay magkakatabi silang magkakapatid. Maliban sa isa dahil hindi nakarating ang kanil

Chapter 24: An Unexpected Passenger

Unti-unti nang humuhupa ang ingay sa bahay ng kapatid niya. Ang mga batang kanina lamang ay tila walang kapaguran sa pagtakbo at paglalaro ay isa-isa nang sinusundo ng kanilang mga magulang. Ang mga lobo ay unti-unti nang nawawalan ng hangin. Ang mga plato sa mesa ay halos wala nang laman. At ang mga matatandang kanina ay abala sa kwentuhan ay nagsisimula nang magligpit ng mga upuan.Tapos na ang birthday party ng pamangkin niya. At kahit simple lamang ang naging selebrasyon, kitang-kita naman kung gaano kasaya si Janus buong araw.Sa totoo lang, matagal nang hindi nakakakita si Sophia ng ganoong kalawak na ngiti sa mukha ng kanyang pamangkin. Lalo na nang ilabas nila ang cake. Halos ayaw pa nga nitong hiwain iyon kanina. Kung hindi lang ito pinilit ng asawa niya ay wala talaga silang cake na makakakain, mabuti na lang talaga at nakinig si Janus kay Adrian.Nakatayo siya ngayon sa may terrace habang pinagmamasdan ang natitirang mga bisita. May hawak siyang isang basong tubig. At sa un

Chapter 25: The Noisy Ride Home

Hindi naging tahimik ang biyahe nila pauwi kahit isang segundo. Hindi talaga nakaramdam ng kapayapaan ang tainga niya. Sa katunayan, limang minuto pa lamang silang nakakaalis sa bahay ng kanyang ate ay nagsisimula na siyang magsisi kung bakit pumayag siyang isama si Janus.Hindi dahil makulit ang pamangkin niya. Sanay na siya roon. Lumaki siyang kasama ang mga pamangkin niya at pinsan na mas maingay pa rito. Ang problema ay tila nahawaan ni Janus si Adrian. At ngayong magkasama ang dalawa ay pakiramdam ni Sophia ay may dalawang pitong taong gulang na bata sa loob ng sasakyan.Nasa likurang upuan si Janus at naka-seatbelt ito. May hawak pang loot bag mula sa birthday party. Samantalang si Adrian naman ang nagmamaneho. At mula nang umalis sila ay hindi na natigil ang usapan ng dalawa."Tito Adrian.""Hm?""Alam mo po bang kaya kong tumalon mula doon sa hagdan namin?"Napakurap si Sophia at agad siyang napalingon sa likuran."Janus." Ngunit huli na anag pagtawag niya sa bata dahil nakasa

Chapter 26: “Kailan Mo Ako Bibigyan ng Anak?”

Mabilis na nakapag-adjust si Janus sa bahay. Nakakagulat na mabilis itong nakapag-adjust na hindi nito hinahanap ang Mama nito. Parang ilang beses na itong nakapunta roon kahit hindi naman.Pagkatapos nilang dumating ay agad nitong inikot ang buong sala, sinilip ang kusina, tinanong kung saan ang guest room, at muntik pang umakyat sa ikalawang palapag nang walang paalam. At ngayon ay nasa likod-bahay ito. Abala sa paghabol sa isang paru-parong nakita nito malapit sa mga halaman.Samantalang sina Sophia at Adrian naman ay nakaupo sa terrace at pinapanood si Janus na tumatawa pa.Malamig ang hangin ng hapon at unti-unti nang lumulubog ang araw sa malayo. Napasandal si Sophia sa upuan habang pinagmamasdan si Janus.Masaya ang bata habang tumatakbo at punong-puno ito ng energy na para bang hindi ito napagod sa birthday party nito kanina. Tila yata walang kapaguran ang batang to."He's really adorable."Napalingon siya kay Adrian at nakatitig ito kay Janus. May maliit na ngiti sa labi nito

Chapter 27: Things Left Unsaid

Hindi na niya itinuloy ang usapan kahit buong gabi niya itong iniisip. Kahit paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang ekspresyon ni Adrian nang banggitin niya ang tungkol sa anak. Hindi talaga mawala-wala sa isipan niya ang bagay na iyon.Kahit alam niyang maraming tanong ang hindi nasagot ay pinili niyang huwag nang buksan muli ang paksa. Hindi dahil ayaw niyang marinig ang sagot kundi dahil natatakot siya.Dahil paano kung sabihin nitong tama siya? Paano kung aminin nitong dati ay wala talaga itong pakialam? Paano kung mapatunayan niyang hindi lamang niya iyon inisip noon? Na totoo pala talagang unti-unti siyang iniwan nito habang magkasama pa sila?At higit sa lahat, paano kung mas masakit ang katotohanan kaysa sa mga hinala niya?Kaya nang gabing iyon ay pinili niyang magpanggap na normal ang lahat. Pinili niyang huwag na lang ungkatin ulit ang napag-usapan nila kanina. Mas mabuti na rin siguro yon kaysa sa masaktan na naman siya.Sa kasamaang-palad, malala ang naging ingay na gi

Chapter 28: One More Hour

Hindi niya alam kung anong oras siya nakatulog. Ang alam lang niya ay masarap ang tulog niya. Iyong tipong bihirang-bihira niyang maranasan nitong mga nakaraang taon.Kaya nang maramdaman niya ang marahang pag-alog sa kanyang balikat kinabukasan, agad siyang napakunot-noo. Ayaw pa niyang gumising."Sophia."Mahinang tawag ng isang pamilyar na boses. Napabuntong-hininga siya kaso parang hinihila pa talaga siya ng kama at ayaw makipag-cooperate ng utak at katawan niya para bumangon.Hindi pa rin siya dumidilat."Sophia, wake up." Muling tawag nito.Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata at ang unang bumungad sa kanya ay si Adrian. Nakatayo ito sa tabi ng kama. May suot nang simpleng dark blue na shirt at jogging pants.Mukhang kanina pa ito nagising. Samantalang siya ay halos hindi pa makapag-isip nang maayos."Ano ba! Inaantok pa ko eh, ang kulit mo naman..."Paos niyang reklamo. Napangiti si Adrian. Iyong tipong ngiti na nakakainis tingnan pagkagising mo."Yong Ate mo."Napakurap si

Chapter 29: The Woman at the Door

Hindi niya alam kung sino ang mas masaya ngayon, si janus ba o si Adrian. Sa loob ng halos tatlumpung minuto, walang ginawa ang dalawa kundi magtalsikan ng tubig, maghabulan sa pool, at gumawa ng kung anu-anong laro na sila lamang ang nakakaintindi."Ako ang shark!" Sigaw ni Janus."No, I'm the shark!" Sagot agad ni Adrian."Ikaw po ang octopus, Tito!""Why am I the octopus?""Dahil matanda ka na!"Halos mabulunan sa kakatawa si Sophia. Maging ang ate niya ay napailing na lamang habang nakaupo sila sa gilid ng pool."Alam mo..." Mahinang sabi nito. "Hindi ko alam kung sino sa kanilang dalawa ang seven years old. Ang anak ko ba o ang asawa mo."Napatawa si Sophia. "Same, ate. Same."Sa pool ay biglang sumisid si Adrian. Pagkatapos ay lumitaw sa likod ni Janus at agad na napasigaw ang bata."CHEATER!""That’s what we call strategy." Seryosong sagot ni Adrian sa bata."Tinuruan ka ba ni Batman, Tito?"Napapailing na lang siya ng Ate niya at nang magtapo ang mga mata nila ay sabay silang

Chapter 30: The Woman Who Refused to Leave

Parang may kung anong sumabog sa loob ng dibdib ni Sophia. Naninikip ang dibdib niya habang nakatitig siya kay Ava. Tanggap naman na niya na mas maganda ito sa kaniya pero bakit ngayong kaharap na niya ito ay nasasaktan pa rin siya? Ang dami niyang gustong gawin sa babaeng to! Gusto niyang sampaling! Gusto niyang hablutin ang buhok nito! Gusto niyang kaladkarin pero hindi niya magawa! Ni hindi nga siya makagalaw!Sa loob ng maraming taon, maraming beses niyang inisip ang eksenang ito. Maraming beses niyang naisip kung ano ang sasabihin niya kapag nakaharap niya ang babae. Ang babaeng dahilan ng napakaraming luha niya. Ng napakaraming gabi ng paghihintay. Ng napakaraming pagkakataong pakiramdam niya ay hindi siya sapat.At ngayong nasa harap na niya ito, hindi man lang niya maisakatuparan ang prinactice niya! Yong galit niya, sumabog na to the point na nanginginig na siya."Kilala kita." Malamig niyang sabi.Bahagyang tumaas ang kilay ni Ava at parang interesado itong marinig ang susu

PREV

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status