Chapter 41: Petition

Tanghali na nang araw na iyon at sobrang tahimik ang buong bahay. Nasa sala si Sophia at may hawak na pocketbook. Nakabukas ang pocketbook niya pero halos sampung minuto nang hindi siya nakakalipat ng pahina. Paulit-ulit lang siyang nakatitig sa parehong line ng pocketbook niya at hindi siya makapag-concentrate. Hindi mapakali ang buong utak niya dahil ang daming tumatakbo non at hindi na niya maintindihan!Maya-maya ay tumunog ang cellphone niya at napatingin siya rito. Hindi niya alam kung bakit siya biglang kinabahan sa tunog na yon. Kinuha niya ang cellphone niya at nakita na message iyon galing sa secretary ni Adrian."Good afternoon, Ma'am Sophia. Sir Adrian asked me to personally deliver something to you."Kumunot ang noo niya. May ipapadala? Bakit hindi na lang ibinigay ni Adrian mismo?Bago pa siya makapag-reply ay tumunog ang doorbell. Bahagyang lumakas ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung bakit pero biglang may kung anong malamig na gumapang sa kaniyang batok.Unti

Chapter 42: "...then sign them."

Hindi agad nagsalita si Adrian. Nanatili lamang itong nakatayo malapit sa pintuan at ang tahimik pa rin nito. Parang takot na takot na baka isang maling salita lang ang sabihin nito ay tuluyan nang mabasag ang kung anumang natitira sa pagitan nilang dalawa.Samantalang si Sophia ay nanatiling nakaupo sa sofa. Ang divorce papers ay nakalatag pa rin sa kandungan niya. Nanginginig pa rin ang mga kamay niya. At kahit anong pilit niyang pakalmahin ang sarili ay hindi niya magawa. Dahil pakiramdam niya ay unti-unting dumudulas sa mga daliri niya ang buhay na nakasanayan niya.Sa wakas ay huminga nang malalim si Adrian at pagkatapos ay bahagyang tumango. Parang may pinipilit tanggapin at parang may pinipilit lunukin."Napirmahan mo na ba?" Walang buhay ang boses nitong tanong sa kaniya na hindi niya sinagot.Tiningnan niya lang ito at ni isang ngiti ay wala siyang nakita. Walang sigla ang mga mata nito ni walang emosyon. Pero iyon ang mas nakasakit dahil kilala niya si Adrian. At alam niyang

Chapter 43: One Last Promise

Hindi agad nakasagot si Sophia. Nanatili lamang siyang nakatayo sa gitna ng sala. Nakahawak pa rin siya sa divorce papers na hindi niya alam kung dapat ba niyang punitin o hindi.Habang si Adrian ay nakatayo ilang hakbang ang layo mula sa kaniya at hindi rin ito nagsasalita pagkatapos nitong sabihin ang lahat ng hinanakit nito.Pareho silang tahimik ngunit ang katahimikan na iyon ay mas maingay pa sa anumang sigawan. Ito yong katahimikan na aayawan mong maranasan.Ang daming tumatakbo sa isipan niya. Gusto niyang magmakaawa dito, gusto niyang sabihin na ipaglaban naman nila ang relasyon nila. Gusto niyang sabihin na ayaw niyang pakawalan siya nito. Gusto niyang hawakan siya nito at hindi sagot ang divorce sa mga problema nila.Oo, nasaktan din siya noon at mali na hindi niya ito pinaglaban. Mali na kailangan pang may mangyari para mabalik ang pagmamahalan nila. Siguro ganon lang ang tadhana makipaglaro diba? Na hindi naman kailangan sa isang relasyon puro masaya lang. Ganon naman sigu

Chapter 44: Wedding

Hindi alam ni Sophia kung gaano siya katagal na nakatayo roon at nakatingin kay Adrian. Nakatingin silang pareho sa divorce papers. Nakikinig sa mabilis na tibok ng sarili niyang puso. At kapag dumadapo ang paningin niya sa divorce paper ay umiinit ang ulo niya. Parang gusto na lang niyang sunugin iyon.Tuwing naiisip niya na Isang pirma na lang ay tuluyan nang magbabago ang lahat. Hindi niya kakayanin. Parang mababaliw siya kakaisip.Tahimik pa ring nakatayo si Adrian sa harapan niya at hindi ito nagsasalita. Dahan-dahan siyang napangiti.Hindi niya hahayaan na masira ang kasal nila dahil lang sa papel na yan.Dahan-dahan niyang kinuha ang papel at napapailing siya."Sophia..."Ngunit hindi na niya ito pinatapos. Nanginginig ang mga kamay niyang hinawakan ang unang pahina. Pagkatapos second page at ang last page non. At bago pa man maintindihan ni Adrian ang ginagawa niya ay pinunit niya ang papel.Nanlaki ang mga mata ni Adrian nang hindi siya tumigil. Hanggang sa tuluyan niyang ma

Special Chapter: Our Little Miracle

Minsan talaga...Dumadating ang kaligayahan sa oras na hindi mo na ito hinahabol. Dumarating ang kaligayahan sa mga oras na hindi mo iniisip at dumarating sa mga oras na hindi mo inaasahan. At aminin man niya o sa hindi, gusto niyang kutusan ang sarili dahil hindi iyon agad naintindihan ni Sophia noon.Sa loob ng maraming taon ay pakiramdam niya ay palagi siyang may ipinaglalaban. Pinaglalabas niya palagi ang pagmamahal, pagtitiwala, ang kasal nila, ang pamilya niya at higit sa lahat, si Adrian. Ilang beses niyang pinaglaban yon, hindi na nga niya mabilang kung ilang beses na eh. Naka unli subscription yata ang asawa niya at hindi niya mapigilan na ipaglaban ito palagi.May mga panahong akala niya ay wala nang magandang mangyayari pagkatapos ng lahat ng sakit na pinagdaanam May mga gabing umiiyak siya habang iniisip kung magiging sapat ba siya. Kung darating ba ang araw na magiging masaya silang dalawa. Kung magkakaroon pa ba sila ng pagkakataong mabuo muli.Ngunit heto siya ngayon, t

Special Chapter: Daddy Needs Help Too

Kung may magsasabi kay Sophia noon na darating ang araw na si Adrian ang halos himatayin sa delivery room habang siya ang manganganak, hindi siya maniniwala.Pero heto sila ngayon at mukhang iyon mismo ang nangyayari. Parang mas stress pa ito sa kaniya."A-Adrian..."Napahawak si Sophia sa tiyan niya kasabay noon ay ang panibagong contraction. Napapikit siya sa sakit at napakapit sa countertop ng kusina at pilit na huminga.Nagawa na niyang magbilang ng hanggang sampu pero hindi talaga nababawasan ang sakit na nararamdaman niya. Mas lalo pa ngang naging masakit. Dios ko po, mahabagin! Sobrang sakit talaga at para na siyang hihimatayin.Mabilis siyang napamulat nang marinig ang kalabog. Paglingon niya ay nakita niyang nahulog ang hawak na baso ni Adrian sa sahig. Nabasag iyon. At ang asawa niya?Mukhang mas maputla pa sa multo. Kahit sobrang sakit ng tiyan niya ay nagawa pa niyang sapuhin ang kaniyang noo. Nagawa pa talaga nitong mambasag ng baso. Lagot talaga sa kaniya ang lalaking yo