All Chapters of พันธะรักหมอร้าย : Chapter 1 - Chapter 10

!! แป๊ะ แป๊ะ !! ภีมภพตบเข้าใบหน้าเรียว เพื่อเรียกสติ เขาจับชีพของเธอ พบว่ายังไม่ตาย เพียงแค่เป็นลมและหมดสติไป เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงอุ้มคนหมดสติไปยังตึกนวัตกรรมที่มีไฟเปิดอยู่ประกายดาวฉันตายไปแล้วแน่ๆ ตายขณะที่ยังไม่อยากตายเลย ตื่นมาพบว่าบนสวรรค์มีเทวดาถึงสองคน โน้มหน้าเข้าหาฉันถึงสองคนมือหนาที่จับหลอดยาดมให้กับคนหลับอยู่นั้น ทว่าร่างบางสวมด้วยกรอบแว่นตาหนา คนเป็นลมเปลือกตาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา“โอ้ย บนสวรรค์เทวดา งานดีมาก นี้ฉันตายไปแล้วเหรอ พระเจ้านี้มันเทพบุตร เทวดาชัดๆ ” ใบหน้าสวยใต้กรอบแว่นตายิ้มสาดใส่นิสิตแพทย์ปีสี่เข้าอย่างจัง เสียงที่พึมพำมานั้น ทำเอาภีมภพ ไทม์สองหนุ่มที่ดูคนสลบถึงกับชะงัก สองหนุ่มได้แต่มองหน้ากัน“ยัง...เธอยังไม่ตาย แค่เป็นลมสลบไป” สมองที่กำลังประมวลผล คนนอนบนโต๊ะสีขาวตัวยาว ตื่นมาพบว่าตรงหน้าของฉันมีหนุ่มหล่อทั้งสองคน ‘ซ้ายก็ดีเอย ขวาก็หล่อเอย คนไหนดีน๊า หล่อไปหม๊ด’!! ปิ๊ง ปิ๊ง!! สายตาล่อกแล่กของร่างบางบนโต๊ะสีขาว ที่เหลือบมองสองหนุ่ม“เธอเป็นลม” เขาเอ่ยเรียกสติคนสลบ ใช่ฉันกลัวผี นี้ถึงขั้นเป็นลมไปเลยเหรอ ทึ่งไปอีกฉัน แต่ในจังหวะนั้น!! พรึ่บ !! ไฟในห้องอีกด

สัปดาห์ต่อมาด้านประกายดาว หลังจากที่ฉันเดินผ่านหน้าตึกคณะแพทย์หลายวันกับไม่เจอพี่หมอภีมหรือเขาจะไปฝึกงานที่โรงพยาบาลกันน๊า อยากเจอ ภาวนาให้ฉันเจอเขาทีเถอะ ร่างบางครุ่นคิด ทว่าขณะที่เดินไปโรงอาหาร หาอะไรทานก่อนขึ้นเรียนนั้น สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตาที่เดินผ่านหน้าไป ตรงหน้าฉันนั้นปลายฝันที่ไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสเจอแล้วนั้น ใบหน้าสวยระบายยิ้มขึ้นมาด้วยท่าทีตื่นเต้น และดีใจสุดๆ อยากเจอก็ได้เจอ หือ...เนื้อคู่ชัดๆ“พี่...หมอภีม” ของฉัน ว้าววันนั้นเจอตอนเย็นว่าหล่อมากแล้ว เจอกลางวันแสกๆ แบบนี้“โห้...นี้คนหรือเทวดา หล่อมาก ออร่าพุ่งมาแต่ไกล” ประกายดาวไม่สามารถละสายตาออกจากร่างสูงที่เดินมือล่วงกระเป๋ากางเกง ผ่านหน้าไปนั้น“อ่า...” ฉันอุตส่าห์ โบกมือ แต่ถูกเมิน นี้เขาไม่เห็นงั้นเหรอ เศร้าจัง แต่นั้นใช่ว่าคนอยากเจอจะละความพยายาม“พี่หมอภีม พี่จำฉันได้ไหมคะ” ประกายดาวไม่พูดเปล่า แต่ร่างบางในชุดนักศึกษาผมยาวม้วนเป็นจุกขึ้นกลางหัว นั้นวิ่งมากางแขนดักหน้าภีมภพหน้าตึกนวัตกรรมที่ติดกับคณะแพทย์“ไม่...” เขาเอ่ยเสียงเข้ม อย่างไม่ใส่ใจอะไร แต่นั้นใช่ว่าคนถูกปฏิเสธจะสนใจ ประกายดาววิ่งตามภีม

สัปดาห์ต่อมา @S2c Club ประกายดาวร่างบางในชุดเดรสสีดำ ใบหน้าเรียวได้รูปถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางลุคสาวธรรมดา เปลี่ยนเป็นลุคคุณหนู ผมยาวม้วนเป็นจุกขึ้นกลางหัว ถูกปล่อยสยายลงกลางหลัง รับกับใบหน้าสวยดูน่าค้นหาประกายดาวที่ฉันมาหยุดหน้าผับหรูย่านเอกมัย ซึ่งเป็นสถานบันเทิงที่คนกระเป๋าตังหนักมักจะมาผ่อนคลายที่นี่“แก เราจะเข้าไปจริงเหรอ” ถึงจะมาถึงที่นี่แล้ว แต่คนไม่เคยมา สถานที่แบบนี้อย่างฉันก็หวั่นๆ รู้สึกประหม่าไม่น้อย“อยากเจอพี่หมอภีมไหมละ ถ้าแกไม่อยากเจอก็แล้วแต่นะยะ” ยัยปิ๊กหันมาเอ่ยกับฉัน ที่เรามาที่ผับแห่งนี้ เนื่องจากสายฉัน รายงานมาว่าคืนนี้พี่หมอภีมมาปาร์ตี้วันเกิดพี่หมอวศิน ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเขา‘นั้นน่ะสิ ฉันอุตส่าห์ลงทุนกับตัวเอง ยัยเพื่อนสองตัวเนรมิตฉันใหม่ทั้งเสื้อผ้าหน้าผม แล้วฉันจะกลัวไปทำไม ไม่เจอก็ถือว่ามาเที่ยว’ แค่อยากเจอผู้ชาย ทำไมฉันถึงได้ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขามากขนาดนี้ ไม่เข้าใจตัวเอง ไหนๆก็มาถึงขนาดนี้แล้วลองดูสักตั้ง คงไม่เสียหายอะไร“มึงสวย มึงเลิศค่ะ หญิงท่องเอาไว้” จะว่าไปพอจับยัยดาวคณะ เปลี่ยนลุคแบบนี้ แล้วนางก็ดูตกผู้ได้เหมือนกัน เพราะดูจากที่ฉันยืน

ประะกายดาวที่เห็นมังกรยักษ์ขนาดใหญ่เด้งชี้หน้าของเธอ ขณะที่ไม่ทันตั้งตัว ดวงตาเรียวเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจ ร่างบางขยับตัวหนี หลับตาส่ายหน้า เพียงแค่คิดใบหน้าสวยน้ำตาคลอเบ้า ทั้งกลัว อาย ภายในหัวของฉันตอนนี้รู้สึกสับสน ความคิดตีกันอลหม่าน“นี้เขาจะทำอะไร” มือหนาถลกชายชุดเดรส ขึ้นไปกองถึงเอว ประกายดาว ฉันไม่ทันจะอ้าปากห้าม แต่กับถูกริมฝีปากหนาของภีมภพประกบจูบปิดเสียงอย่างรวดเร็ว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก“อึก อู้อี้...” ร่างบางหลุดเสียงห้ามออกมา แต่นั้นกับไม่เป็นผล ภีมภพเพียงแค่ปากจูบแทรกลิ้น และดันนิ้วเข้าร่องสยิวของคนตรงหน้า เขากับทนแรงดึงดูดของคนใต้ร่างไม่ไหว มือหนากระชากกางเกงชั้นในออกจากตัว จากนั้นก็ดันท่อนเอ็นขนาดไซส์ใหญ่จ่อเข้าร่องสยิวฉ่ำน้ำหวาน ที่เยิ้มตามรอยแยก!! สวบ !! ภีมภพกระแทกเข้าสุดแรงกำลัง เพราะนั้นเข้าใจว่าคนตรงหน้าเป็นเด็กร้านที่ รุ่นพี่ตบรางวัลให้กับตน เพียงแค่ขยับเข้าต่อ แต่กับรับรู้ได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ที่ทำให้เขาหยุดชะงัก“อึก” ประกายดาวที่รับรู้ได้ถึงความใหญ่โตกระแทกเข้าร่องสยิวของเธอ ร่างบางถึงกับสะดุ้ง เจ็บแปลบๆ ที่ร่องน้อยๆ ถึงกับทนไม่ไหว ร่างบางขาสั่นระริก

ด้านภีมภพทว่าขณะที่ปลดปล่อยอารมณ์ใคร่เสร็จแล้วนั้น ร่างสูงสวมใส่เสื้อผ้าของตนเสร็จสิ้นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงขายตัวมือหนาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา เบนสายตาไปยังร่างบางบนเตียงที่นอนหันหลังให้กับเขา ฉันทั้งเจ็บ และจุกมาก โดนหนักขนาดนี้ให้ฉันลุกออกไปตอนนี้คงไม่ไหว“เท่าไหร่”“หมะ...หมายความว่าไงคะ” ประกายดาวจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาสายตาดุดันที่จ้องมายังเธอ“ฉันถาม ค่าตัวเธอหนะเท่าไหร่” ประกายดาว ใบหน้าสวยซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด เขาต้องการจ่าย ให้จบๆ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างต่อกัน“ฉันบอกพี่ไปแล้ว ฉันไม่ได้ขายตัว”“อย่าเรื่องมาก ฉันมีเงินสด ไม่กี่พันบอกเลขบัญชีมา” นั้นยิ่งทำเอาร่างบางชะงักนิ่งค้างกับคำพูดของคุณหมอหน้าหล่อ นี้เขาตีร่างกายเธอเป็นราคางั้นเหรอ ประกายดาวแปรเปลี่ยนสีหน้าให้ดูเป็นปกติ“...ฉันไม่ได้ต้องการเงิน ฉันบอกพี่ไปแล้ว”“ไม่คิดตัง ให้ฟรี” อึก...คำพูดร้ายกาจที่หลุดมาจากหน้าหล่อๆ ของภีมภพ นั้นยิ่งทำประกายดาวช็อกรอบที่สอง ประกายดาวที่ทนฟังคำดูถูกไม่ไหวนั้น“พี่หมอภีม...” ถึงกับขึ้นเสียงใส่คนใจร้าย เหอะ...ฉันไม่น่าพลาดมีอะไรกับคนแบบเขาเลย