Semua Bab แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: Bab 121 - Bab 130

เวลา 05.00น.ธามไทตั้งเวลาปลุกไว้เพื่อปลุกว่าที่เจ้าสาวไปใส่บาตรกับคุณย่าตามที่ท่านบอกเพื่อเป็นสิริมงคลในการเริ่มต้นชีวิตคู่ของแม้จะเร็วไปหน่อยแต่เขาก็มั่นใจว่าเทียนหอมจะเป็นแม่ที่ดีของลูกๆ“ฮืมม..” เสียงหวานครางเบาๆเมื่อได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกก็ซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นจากร่างใหญ่ที่โอบกอดเธอมาทั้งคืนและยังยกขาเรียวขึ้นเกยต้นขาแกร่ง“ตื่นได้แล้วปูลม เดี๋ยวเราต้องไปใส่บาตรกับคุณย่านะ” เสียงห้าวนุ่มดังขึ้นเหนือศีรษะเพราะกลิ่นหอมและร่างบางในอ้อมกอดทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัว“คุณแซนด์” เทียนหอมได้ยินเสียงคุ้นหูก็ลืมตาตื่นมองเห็นกำแพงขนตรงหน้าที่มันสะเทือนเพราะเสียงหัวใจของเขาเต้นแรงแล้วหวนนึกถึงเหตุการณ์สุดวาบหวามเมื่อคืนนี้ทำเอาหัวใจเธอเต้นแรงแบบนี้เธอจะมองหน้าเขาได้ยังไง“ว่าไงปูลมหรืออยากต่อจากเมื่อคืนล่ะ” ชายหนุ่มพูดยั่วเย้าคนในอ้อมแขน“บะ บ้าไม่เอาค่ะ ปล่อยสิปูจะลุกแล้วค่ะ” เทียนหอมเกร็งตัวเมื่อความแข็งขึงมันดุนดันหน้าท้องของเธอ“ลุกแล้วไงล่ะ”“คุณแซนด์..”“พี่แซนด์” ชายหนุ่มพูดเสียงแหบพร่าหากไม่กลัวว่าจะมีคนเห็นเทียนหอมออกจากห้องของเขาล่ะก็จะกินของหวานรับอรุณสักหน่อย“พี่แซนด์ปล่อยค่ะ เด

“ไม่ได้นะตาแซนด์ แล้วหนูชาช่าจะทำยังไงล่ะ” คุณหญิงพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจลูกชายและสงสารดวงหทัย“ใครเรียนผูกคนนั้นก็เรียนแก้เอง แม่แอ๋วกล้าวางยาลูกชายเพื่อแบล็คเมล์ให้หมั้นกับหนูชาช่ามันก็มากเกินไปและหนูชาช่าเองก็เป็นคนมีชื่อเสียงมีชาติมีตระกูลทำไมถึงทำแบบนี้หากรักใคร่ชอบพอตาแซนด์จริงก็ควรคบหาศึกษานิสัยใจคอกันก่อนไม่ใช่มาวางยานอนหลับจับผู้ชาย รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น ทำแบบนี้พ่อแม่ปู่ย่าตายายของหนูรู้พวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ย่าก็รับไม่ได้เหมือนกัน” คุณย่ากุ้งสุดจะทนกับลูกสะใภ้ทั้งที่ท่านจะไม่พูดแล้วแต่ไม่ไหวจริงๆหากท่านไม่พูดมันก็ไม่จบ“ผมก็รับไม่ได้ที่จะมีลูกสะใภ้มาจากวางยาลูกชายเหมือนกัน ถึงแม้จะเป็นความคิดของคุณแอ๋วแต่หนูชาช่าก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่มีการศึกษาและมีชื่อเสียงจะหาผู้ชายดีๆมาเป็นคู่ครองได้ไม่ยากไม่น่าจะทำอะไรแบบนี้ พอได้แล้วคุณแอ๋วถ้าคุณยังไม่เลิกเจ้ากี้เจ้าการกับลูกผมนี่แหละจะเป็นคนพูดเรื่องนี้กับนักข่าวเองว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นมายังไง” วิกรมพูดกับภรรยาอย่างเหลืออดและพูดตอกหน้านางเอกสาวคนดังที่ไปไม่เป็นเมื่อทุกคนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นหมดแล้ว“คุณนาวิก” คุณหญิงนันทิดาโกรธสาม

“ทำไมฉันเข้าไปดูไม่ได้” คุณหญิงนันทิดาถามบอดี้การ์ดเป็นภาษาอังกฤษด้วยความไม่พอใจที่ถูกห้ามเข้า“เป็นคำสั่งของคุณไทครับ” บอดี้การ์ดตอบแม่ของเพื่อนเจ้านายที่เจ้ากี้เจ้าการหาเมียให้ลูกชายโดยที่ธามไทไม่ต้องการ“หลีกไปเดี๋ยวนี้”“ขอโทษด้วยครับ” บอดี้การ์ดร่างใหญ่ไม่ยอมขยับให้คุณหญิงนันทิดาผ่าน“ไปเรียกลูกชายของฉันมาเดี๋ยวนี้”“มีอะไรเหรอครับคุณผู้หญิง” ไมค์เดินเห็นแม่ของธามไทเดินมาเขาก็รีบเดินมาดูทันที“ฉันจะเข้าไปดูด้านในแต่คนของคุณบอกว่าลูกชายของฉันห้ามไม่ให้เข้า ฉันเป็นแม่ตาแซนด์ทำไมถึงเข้าไปดูไม่ได้ ไปตามตาแซนด์มาเดี๋ยวนี้” คุณหญิงนันทิดาบอกไมค์เสียงดัง“ผมขอโทษด้วยครับ ตอนนี้ทีมงานกำลังจัดสถานที่อยู่ผมไม่สามารถให้ใครไปรบกวนได้คุณผู้หญิงค่อยมาดูตอนเสร็จแล้วนะครับ” ไมค์ตอบโต้คุณหญิงนันทิดาอย่างไม่กลัว“มันจะมากไปแล้วนะ ตาแซนด์อยู่ไหน”“อยู่ที่บ้านพักหลังสุดท้ายครับ”“จะไปไหนคุณหญิง กลับไปบ้านคุณแม่เถอะจะได้เตรียมตัวไปสู่ขอหนูปูลมด้วยกัน” วิกรมเดินออกมาพร้อมกัแม่เพื่อเตรียมตัวไปสูขอลูกสะใภ้“คุณนาวิก”“ไปคุยกันที่บ้านโน้นเถอะคุณหญิง แค่นี้ยังอายไม่พออีกหรือไง” วิกรมพูดจบก็ประคองแม่เดินกล

“สวยมากครับ ผมขออนุญาตถ่ายรูปนะครับ” นักข่าวหนุ่มช่องสองถามเพื่อนเจ้านายที่เต็มใจให้เขาทำข่าวงานแต่งงานในวันนี้ซึ่งมีแค่หนังสือกอสซิบและข่าวบันเทิงช่องสองเท่านั้น แม้ธามไทไม่ได้เป็นดาราแต่เขาเป็นไฮโซคนดังที่เกี่ยวข้องกับดาราจึงมีคนสนใจพอๆกับดารารวมถึงเพื่อนของเขาทุกคน“เชิญตามสบายครับ เดี๋ยวผมขอเข้าไปดูในบ้านก่อนนะครับ” ธามไทพูดกับนักข่าวแล้วเดินเข้าไปในบ้านพักของครอบครัวเพื่อนและตอนนี้มีอาของเขามาพักด้วยห้องรับแขกขอบ้านก็จัดไว้อย่างสวยงามมีดอกกุหลาบดอกกล้วยไม้และดอกไม้อีกหลายชนิดตกแต่งประดับอยู่รอบๆและตรงกลางก็มีโซฟาและเก้าอี้วางเป็นครึ่งวงกลมตรงหน้าก็มีโต้ะกระจกวางพานพุ่มดอกไม้วางเป็นจุดส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งห้อง“แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอตาแซนด์” วริษาถามหลานชายยิ้มๆมองร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงเดนิมสีครีมเสื้อเชิ้ตสีขาวดูยังไงก็หล่อไม่สงสัยเลยว่าทำไมดวงหทัยถึงปักใจหลานชายของเธอ“ครับอานาวา”“แม่เราล่ะ”“ผมไม่รู้ว่าคุณแม่จะมาร่วมงานหรือเปล่าครับ” ว่าที่เจ้าบ่าวตอบอานาวาของเขาบางทีแม่อาจจะไม่มาก็ได้“ถ้าพี่แอ๋วไม่มาก็ช่างเถอะ ปล่อยไปสักพักเดี๋ยวคงดีขึ้น” วริษาไม่อยากว่าพี่สะใภ้ตัว

“ดีมาก แล้วแด๊ดจะคอยดูอย่าให้ใครมารังแกลูกสาวของแด๊ดนะไท” แฟรงค์พูดแล้วมองไปทางคุณหญิงนันทิดาที่หลบตาไม่ทันก่อนจะเสมองไปอีกทาง“ครับแด๊ด..”“ตาแซนด์สวมแหวนให้แม่ปูลมสิลูก” คุณย่ากุ้งบอกหลานชายที่ล้วงแหวนออกมาสวมให้เจ้าสาวธามไทสวมแหวนเพชรน้ำหนึ่งเม็ดใหญ่ลงนิ้วนางข้างซ้ายให้เจ้าสาวอย่างอ่อนโยนเจ้าสาวก็ไหว้เจ้าบ่าวแล้วสวมแหวนแพททินัมฝังเพชรสามเม็ดที่เธอเลือกซื้อเมื่อวานและมัมเป็นคนจ่ายเงิน สวมลงนิ้วนางข้างซ้ายเจ้าบ่าว“นี่เป็นสินสอดทองหมั้นที่ฝ่ายเจ้าบ่าวนำมาสู่ขอหมั้นหมายเจ้าสาว เชิญตรวจดูก่อนนะคะว่าเหมาะสมหรือไม่ขาดเหลืออะไรหรือไม่” คุณย่ากุ้งบอกฝ่ายเจ้าสาวยิ้มๆท่านจัดพานสินสอดอย่างสวยงามเป็นมงคลด้วยจำนวนเงินเก้าสิบเก้าล้านและโฉนดที่ดินบ้านพักหลังที่ห้าที่ท่านแบ่งให้เทียนหอมและเครื่องเพชรอีกส่วนหนึ่งที่ท่านให้ลูกสาวเบิกมาจากธนาคารให้มาพอเป็นพิธีเท่านั้นยังไงเทียนหอมกับธามไทก็ได้มรดกจากท่านอยู่แล้ว“เรื่องสินสอดนั้นเรื่องเล็กเพราะลูกสาวของผมมีมากพอแล้วขอแค่ไทรักและซื่อสัตย์ต่อลูกสายแด๊ดก็พอ แล้วนี้แด๊ดให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของลูกสาวแด๊ด” แฟรงค์ยื่นเช็คเงินสดจำนวนสิบล้านเหรียญยูเอสให้