Lahat ng Kabanata ng สาวน้อย...ของคุณอา: Kabanata 11 - Kabanata 20

ตรีภพเล่าเรื่องแม่ของเขาให้ฉัตรวีฟังอย่างละเอียด เผิ่อวันไหนบังเอิญเจอแม่เขาเข้า จะได้รับมือได้เขาเห็นเธอพูดน้อย หัวอ่อนกลัวโดนรังแกและตรีภพยังเล่าถึงคุณสมบัติของสะใภ้ศิลารินทร์ ที่แม่เขาตั้งไว้ให้เธอฟังด้วย เรื่องพวกนี้เธอควรรับรู้ไว้เผื่อวันไหน ต้องเผชิญหน้ากับแม่ของเขา จะได้ไม่เสียเปรียบ"แล้วทำไมคุณอาไม่เลือกผู้หญิง ที่แม่คุณเลือกให้ล่ะคะ อยู่กันไปก็ชอบกันเองเหมือนในละครไง""ไม่ต้องมาคอยปวดหัว เรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้อีกดีจะตายไป" ฉัตรวีพูดไปตามที่เธอคิด แต่ตรีภพกลับมองว่าเธอหัวอ่อน ไร้เรียงสาเกินไปไม่ทันคน"นั่นก็แค่ในละครไม่ใช่หรือ ความจริงมันไม่ง่ายนักหรอก แค่เธอยืนยันจะอยู่ข้างฉัน เรื่องอื่นฉันจัดการเอง"เขาจับมือเธอขึ้นมากุมไว้เอ่ยคำซึ้งๆ ออกมา ไม่เหมือนบุคลิคเขาสักนิด ดูภายนอกนิ่งทำหน้าขรึมอยู่ตลอดเวลา จนดูหน้าเกรงขาม ใครเห็นก็เกรงใจไม่กล้าเข้าหา"พวกเราค่อยๆ มาทำความรู้จักกันดีไหม"ตรีภพเอ่ยอย่างจริงจัง เขาจะค่อยๆทำความรู้จักเธอให้มากขึ้น ค่อยปรับเปลี่ยนนิสัยเข้าหาเธอ"คะ...คุณอา""คุณอา ทั้งอ่อนโยน ทำตัวน่ารักจัง"เธอเผลอพูดออกมา ดวงตากลมโตคู่นั้นยังจ้องใบหน้า คมเข้มของเขาแล้วยิ

"อื้ออ..เสียว ""เอาอีก...ดูดแรงๆ"เธอครางออกมาด้วยความพอใจทั้งคู่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน จนในที่สุดเสื้อผ้าก็หลุดรุ่ยเหลือเพียงรางที่เปลือยเปล่า"นายจะทำอะไรอีกเนี้ย"นิหน่าบ่นพรึมพรำไปเรื่อย ตามประสาคนเมา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่บนเตียงของใครแค่เหล้าเข้าปากสติก็หลุดลอย เผลอตัวเผลอใจอย่างไร้เหตุผล ถึงแม้คชาจะเป็นผู้ชายที่เธอแอบชอบ มาตั้งนานก็ตามเธอขึ้นคร่อมร่างหนาอย่างตั้งใจ จับท่อนลำของเขารูดเล่นเบาๆ เหมือนกำลังได้ของเล่นชิ้นใหม่ยังไงยังงั้น"ซี๊ดดด...เสียว"ชายหนุ่มถึงกับครางออกมาเบาๆ เมื่อถูกมือเล็กชักรูดท่อนเอ็นเล่น ท่อนลำของเขาเริ่มขยายใหญ่โต หัวบานหยักเริ่มมีน้ำใสไหลปริ่ม เธอเริ่มขยับร่างบางก้มต่ำลง มือเล็กยังจับท่อนเอ็นร้อนไว้ในมือ ก้มลงใช้ปากเล็กครอบงำที่ส่วนหัว ใช้ลิ้นเลียวนไปซ้ำๆเธอยังเก้อๆกังๆลองผิดลองถูก อย่างคนไม่มีประสบการณ์ แต่ก็ทำให้คนใต้ล่างครางไม่หยุด "อ้าาาา..อูววววส์ สะเสียวหัว"ชายหนุ่มโอญครวญ เธอยังคงใช้ลิ้นเลียที่ปลายหัวหยัก พร้อมดูดเม้มสลับกันวนไป จนเขาต้องซี๊ดปากตามด้วยความเสียวสยิวเขาจับหัวเธอกดลงให้อมลึกเข้าไปจนสุดโคน เธอก็ยอมทำตามรูดท่อนลำเข

ทางด้านตรีภพเขารู้สึกหงุดหงิดมากที่ผู้เป็นแม่คอยขัดขวาง และหาเรื่องให้เขานั่งคุยกับวัลรี โดยหาเรื่องดึงเขาไว้ ไม่ให้รีบกลับ จนตอนนี้เขาแทบจะบ้าอยู่แล้ว แค่จะออกไปโทรหาฉัตรวีก็ยังหาโอกาสไม่ได้"ตาภพ...ดูงานที่บริษัทให้น้องหน่อยสิลูก มีตำแหน่งไหนว่างบ้าง "" หรือถ้าให้ดีรับเลขาส่วนตัวเพิ่มอีกคน แม่ก็ไม่ขัดนะถือว่าให้น้องได้เรียนรู้งานด้วย" สรุปแม่ของเขาก็แค่ต้องการให้วัลรี ได้เข้าใกล้เขาถึงกับยกเอาเรื่องงานมาอ้างตรีภพอยากปฏิเสธแค่ไหนก็ทำได้แค่รับปาก อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันทำให้เขาอึดอัดใจไม่น้อย เกรงใจคุณวัลภาที่อุตส่าห์พาลูกสาวมาด้วยตัวเอง"ผมจะดูให้ครับคุณแม่" เขาตกปากรับคำตามที่ผู้เป็นแม่ขอ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่ยอมคือรับเลขาส่วนตัวเพิ่ม "แต่เรื่องรับเลขาเพิ่ม ผมว่าไม่จำเป็นครับ แค่คนเดียวสำหรับผมก็เกินพอแล้ว" เขาเอ่ยเสียงเรียบไม่ปล่อยช่องว่างให้ผู้เป็นแม่ คัดค้านได้พร้อมขอตัวกลับ "ผมมีธุระต่อ ต้องกลับก่อนนะครับ" ตรีภพเอ่ยอย่างจริงจัง หันมาบอกคนเป็นแม่ก่อนจะเดินออกจากโถงรับแขก เขาแสดงให้ทุกคนเห็น ว่าเขาไม่ได้สนใจวัลรีแม้แต่น้อย นอกจากเรื่องงานแล้วเขาก็ไม่พูดอะไรต่อแม้แต่ช่องทา

ร่างบางได้สัดส่วนเดินเข้ามาโอบคอตรีเพ็ชรไว้หลวมๆ ก่อนจะเริ่มรุกเขาอย่างเร่าร้อน เธอจุดไฟให้ลุกขึ้นอีกครั้ง เธอเบียดสองเต้าอวบเข้ามาที่แผงอกกว้าง อย่างตั้งใจทำให้ตรีเพ็ชรถึงกับอดใจไม่ไหวทั้งคู่เริ่มบรรเลงรักกันอีกรอบ ต่างคนต่างมั่นใจในลีลาของตัวเอง ไม่มากนักจะเจอคนที่รสนิยมเหมือนกัน ตักตวงหาความสุขให้มากที่สุด ไม่รู้เมื่อไหร่จะมีโอกาสได้เจอกัน ช่วงนี้งานของตรีเพ็ชรค่อนข้างยุ่ง ต้องบินไปดูงานเดือนหนึ่งหลายรอบทางด้านตรีภพเมื่อออกจากบ้านมา เขาก็ขับรถตรงไปที่หาดแสงจันทร์อย่างรีบร้อน โดยที่เขาไม่ได้บอกฉัตรวีล่วงหน้า เขารู้ว่าเธอกลับกรุงเทพในวันพรุ่งนี้ จึงอยากเซอร์ไพร้ณ..รีสอร์ทหาดแสงจันทร์ท้องฟ้ามืดครึ้มเมฆหนาเริ่มเคลื่อนตัว ลมเริ่มพัดแรงขึ้นเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังซู่ๆ หญิงสาวมองนาฬิกาที่ข้อมือ ตอนนี้เกือบสี่โมงเย็นแล้ว แต่ดูเหมือนฝนกำลังมาในไม่ช้าคงตกแน่ฉัตรวีรู้สึกเหงาๆอยากได้เครื่องดื่มสักสองกระป๋องน่าจะดีไม่น้อย ส่วนนิหน่าตั้งแต่กลับมาจากกินข้าวสองคนนั้นก็ขลุกกันอยู่แต่ในห้อง ทำเอาคนไร้คู่อย่างเธอรู้สึกเหมือนเป็นก้างยังไงยังงั้นสาวน้อยหยิบกระเป๋าสะพายข้าง ขึ้นมาสะพายเตรียมออกไปร้า

ทริปเที่ยวทะเลจบลงฉัตรวีก็ไปทำงานตามปกติ เธอมาถึงที่ทำงานเป็นคนสุดท้าย เมื่อเช้ามัวแต่วุ่นวายกับเรื่องไร้สาระอยู่ จนทำให้เธอมาสาย มาถึงก็เห็นนิหน่ากับคชานั่งดื่มกาแฟอยู่ก่อนแล้ว "อ้าวฉัตรมาแล้วเหรอ"นิหน่าเอ่ยทักทายพร้อมทั้งกวักมือเรียกให้มานั่งด้วยกัน เธอยิ้มแล้วพยักหน้าเป็นการตอบรับ เดินเข้าตามคำเชิญ ในมือถืออาหารเช้าที่ตรีภพลงมือทำเองแต่เช้าให้เธอ เป็นแซนวิสหนึ่งกล่อง ขนมจีบร้านดังอีกหนึ่งกล่อง เขาให้แม่บ้านออกไปซื้อตั้งแต่เช้า"โห...อาหารเช้าทำไมถึงเยอะแบบนี้ล่ะฉัตร"นิหน่าถามอย่างสงสัยปกติเธอจะประหยัดมาก ไม่ซื้ออะไรฟุ่มเฟือยขนาดนี้ วันนี้คือจัดเต็มมากแถมกาแฟสดร้านดังอีก"อ๋อ...คือแฟนฉัตรเขาเตรียมไว้ให้น่ะ"เธอตอบพร้อมแกะอาหารเช้า ชวนทั้งคู่มากินด้วยกันวันนี้ดูตรีภพอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ตื่นแต่เช้า เพื่อมาทำอาหารเช้าให้เธอแต่คนที่ลำบาก กลับเป็นฉัตรวีเขามาปลุกเธอแล้วยังทำกับเธอก่อนมาทำงานอีกรอบ ทั้งที่เมื่อคืนนี้ก็ทำไปหลายรอบเมื่อนึกขึ้นมาก็ทำให้เธอหน้าแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนทำให้นิหน่าถึงกับเอ่ยปากแซวขึ้นมา"พวกเธออยู่ด้วยกันแล้วเหรอฉัตร"นิหน่าเผลอปากถามขึ้นทำให้คชาดึงชายเสื้อของเธอไ