“พี่ธีร์กลับได้เลยนะคะ พายอยู่ได้”ชายหนุ่มมองคนพูดแล้วเอนตัวทำท่าจะหลับคาโซฟาด้วยสายตาอ่อนแสง “ตอนนี้พายกำลังป่วยอยู่ ถ้าพี่ปล่อยให้พายอยู่คนเดียวแล้วเกิดเป็นอะไรขึ้นมาอีก จะทำยังไง”ภคมณฝืนความง่วงยิ้มบอกเขา “ไม่เป็นไรค่ะ หมอก็บอกแล้วว่าแค่ไข้ต่ำๆ ที่ผ่านมาพายก็เป็นบ่อย ไม่ได้ไปหาหมอด้วยซ้ำ ยังอยู่รอดมาเจอพี่ธีร์ได้เลย เมื่อกี้ก็ได้ทั้งยากินยาฉีดเข้าไปแล้ว เดี๋ยวอีกสักพักพายก็น่าจะดีขึ้นเองค่ะ”ธีร์รู้สึกบีบหัวใจกับสิ่งที่ได้ยิน เขานั่งลงลูบพวงแก้มที่ร้อนผ่าวเพราะพิษไข้ เอ่ยเสียงอ่อน “ที่ผ่านมาช่างมัน แต่คืนนี้พี่คงปล่อยให้พายอยู่คนเดียวไม่ได้”“แล้วจะทำไงคะ พี่ธีร์มาอยู่เป็นเพื่อนพายเองมั้ยล่ะ” คนง่วงหนักขึ้นทุกทีเอ่ยท้าทาย ไม่รู้เลยว่าคนถูกท้ากำลังคิดเช่นนั้นอยู่ธีร์ไม่ได้ตอบรับทันที เขามองเธอนิ่งๆ ก่อนจะถามเสียงขรึม “ถามแบบนี้ ไม่กลัวพี่จะทำอะไรพายหรือไง”“พี่ธีร์ใจดี ไม่ทำพายหรอก”ธีร์ยกยิ้มมุมปากมองคนป่วยที่เอนมาซบแขนอ้อน “พายไว้ใจพี่มากเ
อ่านเพิ่มเติม
