Todos los capítulos de คู่นอนฤารัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

“เป็นอะไรไป ตกงานหรือ”“เปล่าจ้ะป้า ละครของฉันเพิ่งปิดกล้อง ฉันก็แค่อยากจะมาพักผ่อน”“เอ้อ... ก็อย่างว่าแหละ ไปอยู่กรุงเทพฯ รถก็ติด ฝุ่นควันก็เยอะ นี่ถ้าให้ป้าไปอยู่จริง ๆ ป้าก็คงไม่ไป”“ใกล้วันครบรอบวันตายของตากับยายแล้วนี่”“จ้ะ มิวก็กะว่าจะกลับมาทำบุญครบรอบให้ตากับยายด้วยนะจ๊ะ”“ยายกับตาเอ็งก็ช่างเลือกวันตายนะ ห่างกันไม่ถึงสองวัน จัดรวบ ๆ ไปเลย”“นี่ตาแสนปากอะนะ”“ขอโทษ ก็แค่อยากให้นางหนูมันยิ้มได้”ใบหน้าซีดคลี่ยิ้ม เข้าใจเจตนาของลุงแสนดี“ไปสิ เข้าไปกวาดถู นางหนูจะได้พักผ่อน”“ขอบคุณป้ากับลุงมากนะจ๊ะ ที่ดูแลบ้านจนสะอาด”“ไม่เป็นไรหรอก ป้าก็คิดว่าเอ็งนะเป็นลูกเป็นหลาน”“ลุงจ๊ะ ป้าจ๊ะ ใครเป็นเจ้าของที่ดินทั้งหมดนั้นนะ” เธอชี้ไปยังพื้นที่กว้างขวาง ของผู้ครอบครองคนใหม่”“เห็นว่าเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ หรือกำกับละครนี่แหละ เอ๊ะ! มิวก็แสดงละครนี่ เอ็งน่าจะรู้จักเขานะ”พฤกษาหัวคิ้วขมวดเข้าหากัน‘ใครนะ ผู้กำกับ’“เขาชื่ออะไรหรือคะป้า”“คิง ป้าได้ยินมาว่าอย่างนั้นแหละ” เธอคิดตาม คงไม่ใช่ พี่คิง ศิวดล ผู้กำกับละครที่เธอเล่นด้วย และเพิ่งจบไปหรอกนะ‘คิง ศิวดล’ เธอทบทวนชื่อนี่อยู่ในใจ“มัวแต่พูด

สุดหล้าอายุอ่อนกว่าศิวดลถึงสามปี เวลาเจอหน้ากันก็ปรกติ แต่ลับหลังคงจะมีความรู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง เพราะการทำงานของสุดหล้ามักจะได้รับคำชื่นชมมากกว่าอีกทั้งในสองปีแรกที่สุดหล้าเข้ามาทำงานกำกับละคร เขาก็ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ในสาขาผู้กำกับละครยอดเยี่ยม ซึ่งสุดหล้าเป็นผู้กำกับที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้“ห่างกันดีกว่าค่ะ ในเมื่อไปด้วยกันไม่ได้ ก็ต้องแยกกัน”“คงไม่ใช่เรื่องมือที่สามหรอกนะ”“คะ” เธอหน้านิ่ว ศิวดลพูดเหมือนกับเขารู้เรื่องอะไรบางอย่าง และเขาก็งัดเอามือถือออกมาจากกระเป๋า“พี่ว่า พี่ควรจะให้มิวดูรูปนี้หรือเปล่า เอ่อ... มันอาจจะเป็นการทำร้ายจิตใจกันเกินไป แต่ว่า ผู้ชายอะนะ”“เปิดให้มิวดูเถอะค่ะ”เธอมองศิวดลด้วยสายตาที่อ้อนวอน แม้จะเคยเห็นกับตาว่า สุดหล้าจูบแลกลิ้นกับพรทิรา แต่เธอก็อยากจะเห็นว่า เขารู้อะไรเกี่ยวกับสุดหล้าบ้างศิวดลเปิดรูปและยื่นให้กับพฤกษาดู เป็นรูปที่สุดหล้าอยู่กับพรทิราในรถของเขาที่ลานจอดของบริษัทคุณนพสาย มีการจับไม้จับมือ และสวมกอดกัน“เป็นเพราะเรื่องนี้ไหมที่เป็นสาเหตุ”“ค่ะ นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งค่ะ”“พี่เสียใจด้วยนะ สุดหล้าไม่น่าจะหักหลังคนที่ภักดีอย่า

คนที่โทรมาบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมด ซึ่งเป็นเรื่องหนักใจของทางนั้น ที่เกี่ยวพันกับลูกชายของตน คิดถึงเรื่องที่ยุ่งเหยิงนี่แล้ว แม่บัวตองก็แทบเส้นเลือดฝอยแตกในสมอง“คนบางคน ก็มีความลับที่เปิดเผยไม่ได้ แล้วใครจะเป็นแพะรับกรรมทั้งหมดล่ะ” คิดถึงแต่ลูกชาย และสงสารในชะตากรรมที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ เพราะแม่บัวตองกับพ่อสาธิตไม่เคยบอกความจริงกับเจ้าตัวแม่บัวตองหันไปหาหิ้งพระ แล้วพนมมือขึ้นไหว้“หลวงปู่แหวน เจ้าผู้ครองนครเวียงพิงค์ ช่วยปัดเป่าเรื่องร้ายอย่าให้มากล้ำกรายลูกสุดหล้าของลูกช้างเลยเน้อเจ้า เกิดมาก็อาภัพอยู่แล้ว ตอนนี้สุดหล้าเป็นลูกชายของลูกช้างแล้ว กรรมเก่าหนหลัง จงปัดตกลงไปที่อื่นที่ไกลเสียเตอะ สาธุ”ศรีสุตาโทรเข้ามาในมือถือของพรทิรา(“ก้อยเกิดเรื่องใหญ่แล้ว คุณนพสายเรียกพบ”) น้ำเสียงสั่นไม่เป็นปรกติ การที่ผู้จัดรายใหญ่เรียกพบนางเอกในสังกัดของตนด้วยเรื่องส่วนตัวมีน้อยนัก แทบจะเรียกว่า นับครั้งได้ ครั้งนี้คงจะไม่พ้นเรื่องที่เพจเจ๊มอยร้อยเรื่องแฉเอารูปของดาราดาวรุ่งนัวเนียผู้กำกับหนุ่มไปลงนั่นแหละ(“พี่ว่ากลิ่นไม่ค่อยดีแล้วล่ะ คุณนพสายเป็นคนที่ไม่ชอบให้ดาราที่แสดงในละคร ไปมีข่าวฉาว แล้วยิ

“เชิญเถอะ จะไปไหนก็ไป” หน้าดำหน้าแดง“เชิญคุณออกไปจากห้องของฉันค่ะ” เธอชี้นิ้วที่สั่นไปยังบานประตู ดวงตาเจ็บปวด ผัวที่เคยนอนร่วมเตียงกันมาเขาหักหลังไปเอาเด็กที่สาวกว่าพรทิราที่อยู่หลังประตู ถึงกับรีบเดินไปที่ห้องประชุมเล็ก เป็นเรื่องใหญ่โตทีเดียว พรทิราดีใจมากที่เธอได้มารู้เรื่อง‘พี่สุดหล้าเป็นลูกชายของคุณนพสายนี่เอง ลูกชายลับ ๆ และเป็นลูกชายนอกสมรส’รอยยิ้มยินดีฉายขึ้นมาเต็มใบหน้าของพรทิรา น่าจะเป็นโอกาสของเธอมากกว่า ที่จะบีบน้ำตา และหาทางเป็นลูกสะใภ้ของคุณนพสายให้ได้ อำนาจก็มีมากขึ้น ไม่ต้องเกรงกลัวใครอีก โดยเฉพาะศิวดล“ขอโทษนะที่ปล่อยให้รอนาน”“สวัสดีค่ะ” พรทิวารีบลุกขึ้น และยกมือไหว้ จากนั้นเธอก็บีบน้ำตาออกมาจนได้“นี่ ๆ ฉันยังไม่ได้ต่อว่าอะไรหนูเลยนะ” คุณนพสายถึงกับพ่นลมหายใจแรง และนั่งลงที่หัวโต๊ะ“คุณนพสายคะ คือ หนูขอโทษค่ะ”“เฮ้อ... นี่ฉันยังไม่ได้ต่อว่าอะไรหนูเลยนะ” มองอย่างค้นคว้า พรทิราแสร้งทำหน้าใสซื่อ“การที่จะอยู่ในวงการนี้ให้มันยาวนาน ก็ต้องรู้จักการวางตัว หนูเพิ่งเข้ามาไม่นาน แต่ก็มีข่าวฉาวเสียแล้ว แบบนี้ไม่น่ารักเลย อีกอย่างฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมเพจนั้นถึงจะต้องทำร้าย

ป้าน้อยเห็นเธอยิ้มออกมาได้ ก็เบาใจ “มีอะไรเรียกเลยนะ” ป้ายังหันรีหันขวางมองกลับมาอีก อย่างน้อยเธอก็ยังมีป้าน้อยกับลุงแสน แต่ว่าถ้าป้ารู้ว่าเธอท้อง จะเป็นอย่างไรบ้างนะ‘ลูกจ๋า อย่าแผลงฤทธิ์กับแม่มากนักสิ แม่จะแย่เอาได้นะ’ เธอยกมือลูบท้อง ส่งกระแสจิตไปถึงลูกตัวน้อยที่อยู่ในครรภ์ ใบหน้าเปื้อนยิ้ม แต่พอคิดถึงคนเป็นพ่อ ป่านนี้พี่สุดหล้าจะเป็นอย่างไรบ้าง ใบหน้าสวยก็หุบทันทีพฤกษาหยิบมือถือขึ้นมา และเปิดดูรูปที่เธอแอบถ่ายเขาเอาไว้ และบางรูปก็เป็นรูปคู่ ส่วนใหญ่สุดหล้าไม่ค่อยยิ้มหรอก และมักจะเอ่ยปากห้ามทุกครั้งที่เธอถ่ายรูปของเขา‘หกปีสำหรับพี่ มันไม่มีความหมายสินะ คงจะมีแต่มิวที่บ้าไปคนเดียว บ้าเพราะรักพี่ รักข้างเดียวหรือ’เธอทำเสียงดังฮึ ๆ ออกมาจากปลายจมูก กะพริบตาปริบ ๆ ขับไล่น้ำตาที่กำลังไหลริน‘ฉันต้องบ้าไปแล้ว ทำไมไปตกหลุมรักเขาได้’ใช่แล้ว พฤกษาคงจะลืมไปว่า เธอเองเป็นคนตกหลุมรักเขาก่อน พอสนิทกัน เมื่อสุดหล้าเอ่ยเงื่อนไขแบบนั้น เธอก็ตกปากรับคำทันที เพราะอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะรักคำว่า เฟรนด์วิทเบเนฟิตส์ สำหรับเธอก็คือรักหมดใจ แต่สำหรับสุดหล้า ก็แค่ที่ผ่อนคลายอารมณ์ และสาวกอดอุ่นแทนหมอน