All Chapters of รัก หลงใหล ทรมาน: Chapter 21 - Chapter 30

ฉันหมุนตัวอยู่หน้ากระจก ตรวจดูชุดที่สวมอยู่ขณะรอแจ็คมาถึง ไม่นานหลังจากที่ฉันสวมรองเท้าเสร็จ ก็มีเสียงเคาะประตูหน้าบ้านแผ่วๆ ตามมาด้วยเสียงคุยกันแผ่วๆ ลาน่าเดินเข้ามาในห้องเพื่อบอกว่าแจ็คมาถึงแล้ว พร้อมชมชุดที่ฉันใส่ ก่อนจะค่อยๆ แต่งมาสคาร่าเพิ่มให้กับขนตาที่ยาวอยู่แล้วของฉันอีกชั้น เรากอดกันสั้นๆ“เอาล่ะ พร้อมไปได้แล้ว” เธอพูดเสียงอ่อนหวาน พอใจกับผลงานของตัวเอง ฉันยืนขึ้น ปรับชุดที่ยับจากการกอดกันให้เรียบร้อย แล้วยิ้มให้กับใบหน้าสวยของเธอ พร้อมหยิบกระเป๋าจากโต๊ะข้างเตียง ฉันเดินอย่างระมัดระวังด้วยรองเท้าส้นสูงคู่โหดนี้ไปหาแจ็ค แต่ละก้าวส่งเสียงคลิกแหลมกระทบกับพื้นหินอ่อนแข็งๆ แจ็คเดินมาหาฉันขณะที่ฉันมองลอดไปตามทางเดิน“คุณดูสวยจนน่าหลงใหลเลยนะ ที่รัก” แจ็คพูด พลางใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองช้าๆ จนทั่ว เขาเอนตัวเข้ามาใกล้ ปากแตะเบาๆ ที่ใบหูของฉัน “ผม. รอ. ไม่. ไหว. ที่จะ. เข้าไป. อยู่ใน. ตัวคุณ” เขากระซิบ เน้นทุกคำชัดถ้อยชัดคำที่ข้างหูฉัน ฉันครางในลำคอ ร้อนรุ่มไปด้วยความคาดหวัง“ไปกันไหม” เขาถาม พลางพาฉันออกไปยังรถโรลส์-รอยซ์วันนี้เขาขับรถคนละคันกับที่แล้ว เขามีรถกี่คันกันนะ“คุณมีร

“เย็ดฉันที ได้โปรด” ฉันกระซิบ “ทำให้ฉันเป็นของเธอ”“โอ้ ฉันทำแน่” เขาเป่าลมหายใจชิดริมฝีปากของฉัน “เธอเป็นของฉันอยู่แล้ว โรบิน—ตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันสบตาเธอ”ฉันพยักหน้า สอดลิ้นของฉันเข้าไปในปากของเขา และยอมรับเขา ฉันไม่เหลือเรี่ยวแรงจะโต้เถียงกับเขาเกี่ยวกับคำพูดที่มั่นหน้าของเขาอีกต่อไปฉันขยับตัวไปข้างหน้าด้วยการสะบัดอย่างรวดเร็ว ชันศอกและคุกเข่าดึงแจ็คตามฉันมาด้วย เขาใช้ฝ่ามือประคองแก้มของฉันและปัดเป่าริมฝีปากของเขาเบาๆ ชิดริมฝีปากของฉัน สูดลมหายใจของกันและกัน ในขณะที่มืออีกข้างของเขาหาปากทางสวาทของฉันเจอ เขาบดบี้ปุ่มกระสันของฉัน จนกระทั่งมีสายธารเอ่อล้นแผ่ซ่านระหว่างขาของฉัน—จากนั้นเขาก็สอดสองนิ้วเข้าไปในตัวฉัน ช้าๆ และเป็นจังหวะ ฉันสูดหายใจเฮือก จิกเล็บลงลึกบนแผ่นหลังที่ตึงแน่นของเขา“แจ็ค” ฉันคราง ละลายเข้าไปในอ้อมแขนของเขา—ทั่วทั้งร่างกายของฉันร้อนรุ่มแผดเผา ขาของฉันอ่อนเปลี้ยเพลียแรงในขณะที่ฉันพยายามทรงตัวให้อยู่ในท่าคุกเข่าฉันเลื่อนมือไปที่ขอบกางเกงของเขาและปลดเข็มขัดออก สะบัดมันให้หลุดด้วยการดึงแรงๆ เพียงครั้งเดียว ฉันรั้งมันลงมาพร้อมกับกางเกงในของเขา ปลดปล่อยควยของเขาให้ด

ฉันตื่นขึ้นมาท่ามกลางกองผ้าปูที่นอนผ้าฝ้ายที่ห่อหุ้มตัวอยู่ ฉันพลิกตัว คลำหาแจ็คไปทั่วเตียง แต่กลับเจอแต่กองผ้าปูที่นอนเพิ่มขึ้นมา ฉันดิ้นตัวออกจากเครื่องนอน แล้วหยิบเสื้อเชิ้ตยับๆ ของเขาขึ้นมาจากพรมผืนใหญ่ ฉันยกมันขึ้นจ่อจมูกสูดกลิ่นหอมมึนเมาของเขา—กลิ่นน้ำสะอาด กลิ่นมินต์ และกลิ่นอู๊ดอ่อนๆ กลิ่นควันและกลิ่นไม้ทำให้กลิ่นของเขาหายากและเข้มข้นเป็นพิเศษ ฉันโอบกอดเสื้อตัวนั้นไว้ ย้อนนึกถึงค่ำคืนแห่งความรักอันร้อนแรงของเราเมื่อคืนนี้ ฉันหัวเราะคิกคักกับความทรงจำนั้น ใบหน้าแดงก่ำขึ้นทันที เขายังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของฉัน แต่ตอนนี้ฉันต้องการอาหารแล้ว เดี๋ยวนี้เลย!แย่แล้ว!ฉันลืมโทรบอกลาน่าเมื่อคืนว่าจะไม่กลับบ้าน แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังไม่มีโทรศัพท์อยู่ดี ฉันหันไปมองโต๊ะข้างเตียงขนาดมหึมาของเขา และเห็นโทรศัพท์กับกระเป๋าของฉันวางอยู่บนชั้นบนสุด ฉันยิ้ม แล้วหยิบมันขึ้นมา ฉันแตะหน้าจอไปเรื่อยๆ—ไม่มีสายจากลาน่าเลย เธอคงยุ่งอยู่กับการตรวจและให้คะแนนงาน หรือไม่ก็คิดว่าฉันยังไม่มีโทรศัพท์อยู่ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ฉันก็ดีใจที่ได้กลับมาเจอโทรศัพท์ของตัวเองอีกครั้งชีวิตไม่เครียดมากนักตอนที่ไม่มี

“อะไรกันวะ ลานา!” คำพูดหลุดออกมาอีกครั้ง ขณะที่ดวงตาของฉันปัดไปมาระหว่างทั้งคู่ ยังตกตะลึงและพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งเดินเข้าไปเจอ“ร็อบบิน ฉัน…” ไมค์ เริ่มพยายามอธิบาย แต่ฉันยกมือขึ้นห้ามเขาไว้เขาถอนหายใจยาว หันไปหา ลานา จูบเบา ๆ ที่แก้มเธอ—แล้วตามด้วยจูบที่ริมฝีปาก—กระซิบว่าจะโทรหาเธอทีหลัง แล้วรีบเดินออกจากประตูไปฉันยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยความไม่อยากเชื่อ ติดอยู่กับจุดนั้นเพราะการแสดงความรักอย่างเปิดเผยฉันพลาดอะไรไปได้ยังไง? มันเริ่มเมื่อไหร่? ลานา กับ ไมค์???ฉันจ้องมอง ลานา อยู่นานมาก ตกใจจนพูดไม่ออก ฉันส่ายหัว ก้าวหลบเธอแล้วเดินตรงไปที่ห้องของตัวเอง เธอคว้าข้อมือฉันไว้อย่างรวดเร็ว แล้วหันฉันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ“นี่มันอะไรกัน ลานา?” ฉันถาม ความไม่อยากเชื่อฉายชัดบนใบหน้า “เธอกับ ไมค์? ตลอดเวลานี้เลยเหรอ?”“ร็อบบิน ฉันตั้งใจจะบอกเธอ” เธอพูด เสียงแผ่วเบา“เมื่อไหร่? หืม? เธอแอบนอนกับคนขับรถของตัวเองมาตลอดเลยเหรอ?” ฉันตะโกน ด้วยความไม่อยากเชื่อและเจ็บปวด เสียงแตกพร่า“ไม่ใช่ ร็อบบิน มันเพิ่งเกิดขึ้น… เราพึ่งเกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ ฉันหมายถึง ฉันเคยมีความรู้สึกชอบเขานิดหน

ฉันก้าวยาวผ่านแอนน์หลังจากยืนยันความว่างของแจ็ค แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขา เขาลุกขึ้น ก้าวยาว ๆ ตรงมาหาฉัน แขนของเขาแผ่กว้าง มือเปิดรับพร้อมกอดฉัน ฉันเอื้อมไปหาเขา ที่สูงโปร่งอยู่เหนือฉัน ยืนเขย่งปลายเท้า ขณะที่แขนของฉันเปิดรับเชิญชวนเขาโอบฉันเข้าไปในอ้อมแขน แล้วยกฉันขึ้นจากพื้น ใบหน้าของเขาซุกอยู่ในผมหนาของฉันที่สยายยาวลงหลัง ฉันโอบกอดเขาแน่น ขณะที่เขาโอบล้อมฉันไว้หมดทั้งตัว ลูบผมฉันและหลอมรวมตัวเองเข้ากับฉันราวกับจะละลายเข้าไปในอ้อมกอดของฉัน“ฉันคิดถึงเธอมาก”เขาหายใจรดผมฉัน ก้าวยาวไปที่โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ของเขา ขณะที่ฉันซุกตัวแนบอกแน่นของเขา เขาวางฉันลง จัดเส้นผมที่ปิดบังใบหน้าฉันไปด้านหลังหู ก่อนจะแปะริมฝีปากของเขากับริมฝีปากฉัน—เบา ๆ และไม่เร่งรีบ ฉันโยนแขนโอบรอบคอเขาโดยสัญชาตญาณ ต้อนรับเขาเข้าไปในปากฉัน สอดนิ้วผ่านผมนุ่มของเขา รับเอาเขาทั้งหมดเข้าไปโอ้ กลิ่นน้ำหอมสดชื่นผสมอู๊ดที่น่าติดใจนั้นเขาจับใบหน้าฉัน กวาดไปมาเพื่อครอบครองริมฝีปากฉันเต็มที่ ฉันครางเบา ๆ ลึกซึ้งยิ่งขึ้นในการจูบของเรา“ขึ้น” เขาสั่ง ฉันดันน้ำหนักตัวด้วยแขน ยกสะโพกขึ้นจากโต๊ะ—ขณะที่เขาพับกระโปรงฉันขึ้นเห