Todos los capítulos de รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อธิ..แกล้งรัก): Capítulo 61 - Capítulo 70

ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม แต่คงไม่ใช่กับรักข้างเดียว รู้ทั้งรู้ว่าเขารักคนอื่น แต่ก็ไม่สามารถหยุดหัวใจตัวเองไม่ให้รักเขาได้หลังจากวันที่จินนี่ถูกวางยา และเวกัสเป็นคนช่วยเธอไว้ ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาก็เปลี่ยนไป แต่เขาไม่...เขายังคงปักใจรักเพื่อนสนิทของเธอนั่นก็คือไนท์ ทั้งๆที่รู้ทั้งรู้ว่าอธิเพื่อนรักของตัวเองกับไนท์เป็นคู่หมั้นกันตอนแรกจินนี่ก็ไม่ค่อยเข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งสามคนเท่าไหร่ แต่นานวันไปเธอก็เข้าใจ เพราะไนท์จะเริ่มบอก เริ่มปรึกษาปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับอธิให้เธอฟัง และที่ทำให้เธอแปลกใจ และไม่เข้าใจว่าทำไมเวกัสถึงยอมเป็นคนที่รักไนท์อยู่ข้างเดียว เขาไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรืออย่างไร จนวันนี้ วันที่เธอรับรู้ถึงความรู้สึกของเขาว่าการที่เป็นคนที่รักข้างเดียว...มันเจ็บ"คนอื่นยังไม่มาอีกเหรอ" เวกัสถามขณะนั่งรอทุกคนอยู่ที่ใต้ตึกคณะบริหารธุรกิจ"ถ้ามาก็เห็นแล้วดิ" จินนี่ตอบอย่างขอไปที"เป็นอะไร ลืมเอาจิตวิญญาณมาด้วยหรือไง" เวกัสถามเมื่อเห็นความผิดปกติจากตัวจินนี่"เปล่า""ต้องมีดิ หรือว่าผีเข้า" คำถามของเขาทำเอาดวงตาคู่สวยตวัดมองด้วยหางตา"แล้ววันนี้นายเป็นไรมากม่ะ ถามเซ้

คนตัวเล็กนั่งกอดอกใบหน้าขึงตึงมองคนตัวสูงที่เดินออกจากห้องน้ำโดยมีผ้าเช็ดตัวของเธอพันรอบเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่อย่างไม่สะทกสะท้าน จนคนมองรู้สึกใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันที"มีชุดให้ใส่ไหม" เวกัสถามหน้าตาเฉย"ก็ชุดที่พี่เวกัสใส่มาไง ใส่แล้วก็กลับไปเลยด้วย" จินนี่บอกอย่างกระเง้ากระงอด"เปียกหมด หาชุดให้ใส่หน่อย พี่เริ่มมึนๆหัวแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีไข้""พี่เวกัสก็กลับไปนอนบ้านตัวเองสิ จินไม่เชื่อหรอก พี่ไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย ก่อนอาบน้ำยังทำหน้าระรื่นอยู่เลย ไม่ต้องมาทำเป็นสำออยตอนนี้ จินไม่เชื่อพี่เวกัสแล้ว ผู้ชายอะไรมารยาเก่งยิ่งกว่าผู้หญิง เล่นละครก็เก่ง ห้องจินไม่ใช่โรงพยาบาลนะ แล้วจินก็ไม่ใช่พยาบาลด้วยที่จู่ๆก็มาให้ทำแผล แล้วก็ไม่ใช่โรงแรมด้วยที่จู่ๆจะมานอนค้างอ้างแรม แล้วที่สำคัญพี่เวกัสเป็นผู้ชายจะมานอนกับจินได้ยังไง เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ถ้าคนอื่นรู้เข้าจินจะเสียหาย กลับไปนอนบ้านตัวเองเลยนะ""ถามจริง ไม่เหนื่อยบ้างหรือไงที่พูดๆ เนี่ย พูดมากจริงเชียว ยิ่งฟังยิ่งปวดหัว" พูดจบก็เดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงโดยไม่สนใจคนตรงหน้า"นี่! จินไม่ให้นอนนะ" มือเล็กตีเพี้ยะลงไปที่ต้นแขนแกร่ง

ดวงอาทิตย์ยามเช้าตีแพร่ความอบอุ่นไปทั่วทุกที่ ไม่เว้นแม้กระทั้งห้องพักของจินนี่ แสงสว่างสาดส่องผ่านผ้าม่านหนาเข้ามาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เวกัสตื่นนอนได้สักพักแล้วหากแต่เขายังคงนอนอยู่ที่เดิม ไม่ได้รีบเร่งลุกจากเตียงไปทำงานอย่างเช่นทุกวัน แม้ว่าเมื่อคืนเขาจะใช้ร่างกายอย่างหนักหน่วงจนเกือบเช้า แต่กระนั้นเช้านี้เวกัสกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่ากว่าทุกวันเวกัสนอนเอามือชันหัวของตัวเองตั้งฉากกับพื้นเตียง พิจารณาดวงหน้าของใครอีกคนที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา จินนี่ไม่ใช่ผู้หญิงหน้าหวานมากมาย ใบหน้าเนียน ปลายจมูกเชิดรั้น ดวงตาที่ไม่ได้กลมโตหากเรียวได้รูปดูมีเสน่ห์แอบเซ็กซี่นิดๆในสายตาของเขา โดยรวมดูเป็นผู้หญิงธรรมดาๆที่ติดจะตัวเล็กไปนิด และเล็กมากเมื่อเทียบกับเขา กายบางนวลเนียน เอวบางนั้นคอดกิ่ว บั้นท้ายเนื้อนุ่มที่มันเต็มไม้เต็มมือจนน่าขย้ำให้แหลกคามือRrrrrrrrrrrเสียงสมาร์ทโฟนของเวกัสดังขึ้นก่อนที่เจ้าของสมาร์ทโฟนรีบคว้าหยิบไปจากหัวเตียง แล้วเดินออกไปคุยกับระเบียง โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูระเบียงอย่างเบามือเพราะกลัวใครอีกคนที่หลับอยู่จะตื่น"ว่าไงมิเชล" เวกัสถามออกไปเสียงเรียบโดยไม่แสดงถึงอารมณ์ใดๆ

"พี่เวกัส" เสียงหวานเอ่ยขึ้นหลังจากเขาและเธอเข้ามายังห้องทำงานนานนับชั่วโมง"หืม?" เวกัสขานรับแต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่เอกสารในมือ"ปล่อยจินได้ยัง จินจะไปทำงานที่โต๊ะ""พี่ให้จินลางานแล้วไง" เขาวางเอกสารลงบนโต๊ะ ก่อนจะหันมามองใบหน้าเธอ"ถ้าให้จินลาแล้วจะพาจินมาด้วยทำไม ถ้าอยากให้จินพักทำไมไม่ปล่อยให้จินนอนพักอยู่บ้าน แล้วนี่อีก ทำไมต้องให้จินมานั่งบนตักพี่เวกัสด้วย ทำไมไม่ให้จินไปนั่งดีๆ แล้วทำไม....." ยังไม่ทันที่จินนี่จะได้หยุดพูด เวกัสก็พูดขึ้น"ง่วงหรอ?" ใบหน้าหล่อเหล่าเอียงคอถามเล็กน้อย"ห๊ะ?" ใบหน้าสวยเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่คนตรงหน้าถาม มันมีคำไหนเหรอที่เธอบอกว่าง่วง"ก็จินเอาแต่ถามว่าทำไมๆ ทำไม? ง่วงหรอ?" ทำไมเธอถึงได้รู้สึกหมั่นไส้หน้าตาหล่อที่ทำยียวนอยู่ตอนนี้นักนะ"เดี๋ยวนะ คำถามไหนของจินที่บอกว่าจินง่วงหรอพี่เวกัส จินยังไม่ได้พูดสักคำ แล้วพี่เวกัสถามจินทำไม จินไม่ได้ง่วงเสียหน่อย""ถ้าไม่ง่วงหรือว่าจินอยากจะทำอย่างอื่น สำหรับจินพี่พร้อมเสมอนะ" สีหน้าของเขาดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที ริมฝีปากหนายิ้มกริ่ม ดวงตาพราวระยับอย่างสื่อความหมาย"นี่เรากำลังคุยเรื่องเดียวกันอยู่ห

"ขอแต่งงานทั้งทีดูสภาพจินสิอย่างกับคนใช้ แล้วดูพี่เวกัสสิอย่างกับเจ้าชาย" จินนี่นั่งอยู่บนตักของเวกัสที่โซฟาห้องรับแขกด้วยสภาพเสื้อยืดเก่าๆกับกางเกงบ็อกเซอร์ที่สภาพไม่ต่างกันเท่าไหร่ ส่วนเวกัสอยู่ในชุดทางการใส่เสื้อสูทคลุมทับอย่างหล่อ"งั้นพี่ก็เป็นเจ้าชาย ส่วนซินก็เป็นนางซิน""ชิ" จินนี่ย่นจมูกใส่อย่างแสนงอน"ไม่ว่าจินจะใส่ชุดอะไร หรือไม่ใส่อะไร ยังไงจินก็สวยที่สุดสำหรับพี่" เวกัสบอกอย่างเอาใจ"ทำมาบอกว่าจินสวยทีเมื่อก่อนไม่เห็นชม ยังหาว่าจินเป็นชิวาว่าอีกต่างหาก""ก็จินว่าพี่เป็นบางแก้วก่อน""ก็พี่เวกัสชอบว่าจิน""ก็จินพูดมาก""พี่เวกัส" ใบหน้าสวยมองอย่างเอาเรื่อง"โอ๋ๆ หมาเล็กไม่งอนหมาใหญ่นะ""ไม่เอาจินไม่อยากเป็นหมาแล้ว""แล้วอยากเป็นอะไร""อยากเป็นที่รักของพี่เวกัส""ก็เป็นอยู่แล้ว สุดที่รัก รักที่สุดด้วย" มือหนาเชยคางมนขึ้นมารับจูบแสนหวาน"จินว่าจะตัดผม วันหยุดพี่เวกัสพาจินไปหน่อยนะ""ตัดทำไม ไว้ยาวแบบนี้ก็ดีแล้ว พี่ชอบผู้หญิงผมยาว""พี่เวกัสชอบผู้หญิงผมยาว? มิน่าเมื่อก่อนถึงชอบไนท์""กับไนท์พอมานั่งทบทวนความรู้สึกตัวเอง ไนท์ก็เป็นได้แค่น้องสาวเท่านั้น แล้วไนท์ก็รักอธิจะตาย รักม