บททั้งหมดของ ลวงรักสาวน้อย: บทที่ 111 - บทที่ 120

ด้านภารัณก็มองปารารินเต้นยั่วยวนเขาแล้วก็กลืนน้ำลายลงคออย่างชอบใจ เพราะปารารินไม่เคยเต้นยั่วเขาแบบนี้มาก่อน มันจึงทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและอยากจับเธอลากไปเข้าหอมันซะตอนนี้เลย“ปราง เราไปเข้าหอกันไหม พี่ว่าตอนนี้อารมณ์มันเริ่มมากรุ่นๆแล้วล่ะ” ภารัณกระซิบถามออกไปอย่างอดไม่ได้ เมื่อเธอเต้นยั่วยวนความหื่นในหัวของเขาให้มันทำงาน จนเขาหยุดความคิดในหัวของตัวเองไม่ได้ จนมันสั่งการให้ท่อนเอ็นของเชาเริ่มทำงานอย่างช้าๆ“ปรางเต้นแค่นี้พี่ภามก็ลากไปเข้าหอแล้วเหรอคะ หึๆ เต้นแบบนี้มันยั่วอารมณ์พี่ภามขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ปารารินพูดไปก้มองจ้องหน้าของภารัณอย่างจดจ้อง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์“ก็ปรางไม่เคยเต้นยั่วพี่แบบนี้นิ มันก็ยิ่งทำให้พี่มีอารมณ์จนห้ามใจจะไม่ไหวแล้วเนี่ย ไปเต้นยั่วพี่ในห้องแทนได้ไหม” ภารัณเอ่ยพูดออกไปก็มองปารารินอย่างหื่นกระหาย เมื่อเธอพูดด้วยสีหน้าเซ็กซี่อย่างนั้น มันก็ยิ่งทำให้เขาอยากจะขย้ำเธอให้จมเตียง“เดี๋ยวสิคะ ปรางยังสนุกกับเพื่อนๆอยู่เลย พี่ภามก็อดทนเอาหน่อยสิคะอย่าพึ่งหื่นตอนนี้” ปารารินพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มอย่างขำๆกับท่าทางของภารัณตอนนี้ “ปราง พี่จะอดทนยังไงล่ะก็เราเอาแต่

พอชงโคเข้าห้องเสร็จแล้วเธอก็เดินกลับเข้างานพร้อมกับปรินทร์ด้วยความเกร็ง เพราะก่อนหน้านี้เธอทำตัวสนิทสนมกับเขาเพราความเมา ไม่ได้อยากจะสานสัมพันธ์แบบจริงจังอะไร ทำให้เธอรู้สึกผิดที่ดึงเขาเข้ามาเกี่ยวด้วย “ชงโคขอไปนั่งกับเพื่อนก่อนนะคะ คุณปรินทร์ไปดื่มกับพวกเพื่อนๆเถอะค่ะ ขอบคุณที่ไปส่งเข้าห้องน้ำด้วยนะคะ” ชงโคพูดไปก็ยิ้มแห้งๆให้กับเขาไปอย่างรู้สึกผิดส่วนปรินทร์เองก็รู้สึกทำตัวไม่ถูกเช่นกันหลังจากที่เขาจูบกับชงโคไป แล้วเธอก็ทำท่าทางนิ่งเงียบแบบนี้ แถมพอเขาถามว่าเธอชอบเขาจริงๆไหม เธอก็อ้างว่าเธอเมา มันจึงทำให้เขาเสียความมั่นใจไปมากทีเดียว“อ่อครับ งั้นผมขอตัวนะครับ แล้วก็ขอโทษด้วยถ้าผมทำอะไรให้คุณชงโคไม่สบายใจ” ปรินทร์เห็นชงโคทำท่าทีอย่างนั้นก็ตอบรับเธอไปแต่โดยดี ก่อนจะเอ่ยขอโทษเธอไปแบบอ้อมๆ“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ทุกอย่างมันเป้นเพราชงโคเอง เอาไว้เราค่อยคุยกันนะคะ ชงโคไปหาเพื่อนก่อน” ชงโคพูดบอกไปก็รีบเดินหลังให้กับเขา แล้วมุ่งตรงไปหาเจนนี่และพีชญาที่กำลังนั่งอยู่กับพี่หมิวเมียของพี่เอ็มอยู่“เป็นอะไรแก ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ” พีชญาเอ่ยถามออกไปแล้วก็นั่งเต้นไปตามเสียงเพลงอย่างเคลิบเคลิ้ม“

ศิลาได้ยินชงโคพูดตอบมาอย่างนั้นเขาก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะก้มลงไปอ้าปากดูดเลียยอดถันของเธออย่างหื่นกระหาย เพราะเท่าที่เขาดูจากคำพูดและการกระทำของเธอแล้วเธอไม่ได้เมา และเธอก็ตอบสนองเขาตามความต้องการของเธอเอง ทำให้เขายิ่งมีอารมณ์สวาทกับเธอมากขึ้นไปอีก“อ้า..งับ แผล็บ แผล็บ อ่าส์ เสียวไหม” ศิลาดูดเลียยอดถันของชงโคไป ก่อนจะเงยหน้ามามองเธอแล้วใช้ลิ้นดันเลียที่หัวยอดถันของเธออยากหยอกเย้า พร้อมกับใช้มืออีกข้างบีบขย้ำหน้าอกอีกข้างของเธอไปด้วย“อื้ม สะ เสียวค่ะ อ้ะ คุณศิลา อย่าจับตรงนั้น อื้อ ชงโคเสียว อ้ะ ซี๊ด…อื้อ…” ชงโคพูดบอกไปก็มองหน้าหล่อๆของเขาอย่างหลงใหล เพราะเขาดูดเลียยอดถันของเธออย่างหื่นๆ แถมือของเขาก็ยังซุกซนไปบี้ที่เนินสาวของเธอ จนเธอเคลิบเคลิ้มไปกับเขาอย่างเสียวกระสัน“แผล็บ แผล็บ อ่าส์ เสียวตรงไหนหึ บอกผมมาสิ ไม่ต้องอายหรอก ผมอยากให้คุณพูดธรรมดาๆกับผม งับ…แผล็บ แผล็บ อ่าส์ กางเกงในแฉะแบบนี้อยากให้ผมทำมากกว่านี้ไหม ” ศิลาพูดไปก็มองเธออย่างชอบใจ ก็ใช้ลิ้นเลียที่ยอดถันของเธออยากต่อเนื่องแบบไม่ลดละจากมัน ก่อนจะเร่งมือเค้นคลึงร่างสาวของเอผ่านชั้นในบางๆของเธออย่างแกล้งๆ จนกาง

ศิลามองชงโคอาบน้ำด้วยสายตาจดจ้อง ก่อนจะก้มมองท่อนเอ็นของเขาที่มันแข็งโด่ขึ้นมาอย่างพร้อมรบอีกครั้ง หลังจากที่มันยังไม่ได้อิ่มเอมอย่าเต็มที่ “เย็นไว้ลูกพ่อ พรุ่งนี้พ่อจะใส่ให้เต็มที่เลย” ศิลาพูดในใจแล้วเอามือลูบท่อนเอ็นของเขาลงอย่างอดทน แต่มันกลับแข็งขันสู้มือของเขาแบบไม่ยอมอ่อนตัวลง ก็จะให้มันอ่อนตัวยังไงล่ะก็เขายังยืนมองชงโคอาบน้ำอยู่เลย“ว้ายคุณศิลา คุณมายืนมองฉันอาบน้ำทำไมเนี่ย” ชงโคหันตัวแล้วก็ตกใจที่ศิลามายืนิยุ่ด้านหลังของเธอ แถมเขายังยืนแบบเปลือยเปล่าไม่ใส่อะไรเลย จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง แล้วไหนจะเจ้านั่นของเขาอีก มันจะแข็งตัวอะไรขนาดนั้น“ก็ผมจะเอาเสื้อผ้ามาให้คุณไง แล้วก็จะมาอาบน้ำด้วย” ศิลาพูดออกไปก็ชูเสื้อของเธอขึ้นมา แล้วก็เอาไปวางไว้ที่ราวแขวนเสื้อด้านข้าง แล้วก็เดินเข้าไปหาชงโคจนน้ำไหลรินรดลงมาบนตัวเขา และตอนนี้มันก็ทำให้เขาและชงโคใกล้ชิดกันเป็นอย่างมาก“คุณศิลา ฉันว่ามันไม่ดีมั้งคุณ ออกไปห่างๆฉันหน่อยก็ได้ เจ้านั่นของคุณมันทิ่มโดนท้องของฉันอ่ะคุณ ทำไมมันเสร็จไปแล้วมันไม่อ่อนลงเลยอ่ะคุณ” ชงโคพูดไปแบบอายๆ ก่อนจะก้มมองท่อนเอ็นใหญ่ที่แข็งตัวมาชนที่หน้าท้องของเธอ เพราะเขาตั

ส่วนวนิฐาพอได้ต่อว่าปรินทร์ไปอย่างสะใจแล้ว เธอก็เดินไปที่ห้องของเธออย่างต้องการพักผ่อนและไม่อยากจะมาต่อล้อต่อเถียงอะไรกับเขา ก่อนจะเอาคีย์การ์ดรูดที่ประตูจนมันปลดล็อค เธอก็เปิดประตูจะเข้าไปในห้อง พอหันกลับมาจะปิดประตูปรินทร์ก็มาขวางไว้แล้วเอามือดันประตูด้วยสีหน้านิ่งๆ“จะทำอะไรคะพี่ปรินทร์ เอามือออกไปจากประตูเดี๋ยวนี้นะคะ นิดจะพักผ่อนแล้ว” วนิฐาพูดบอกไปแล้วก็มองหน้าของปรินทร์อย่างกล้าๆกลัวๆ เพราะเธอไม่เคยเห็นสายตาและสีหน้าแบบนี้ของเขาเลย“คิดว่าด่าพี่ฉอดๆแล้วพี่จะปล่อยเราไปง่ายๆงั้นเหรอห้ะ เด็กปากดีอย่างเรามันต้องเจอดีซะบ้าง” ปรินทร์พูดไปด้วยสีหน้าร้ายๆ ก่อนจะเดินเข้าไปประชิดตัวเธอ จนวนิฐาถอยหนีออกไปอย่างกลัวๆ เขาก็ได้ทีเข้าไปในห้องแล้วก็ปิดประตูแล้วล็อคทันที “พี่ปรินทร์จะทำอะไร นิดไม่เล่นด้วยนะคะ พี่ออกไปจากห้องของนิดเดี๋ยวนี้นะคะ ไม่งั้นนิดจะฟ้องพี่นัดให้มาจัดการพี่” วนิฐาพูดไปแล้วก็มองปรินทร์อย่างไม่ไว้ใจที่เขาล็อคประตูห้อง เธอจึงพูดขู่เขาไปอย่างกลัวๆ“หึ กว่าไอ้นัดมันจะรู้พี่ก็คงเยเราจนพรุนแล้วมั้ง ฮ่าๆ ว่าพี่เป็นโรค ว่าพี่สำส่อนนักไม่ใช่เหรอ งั้นลองมามีผัวอย่างพี่หน่อยเป็นไงหึ พ