หลังจากที่วนิฐาถูกปรินทร์ทำรักหลายต่อหลายครั้งจนเธอรับเขาไม่ไหวแล้วเขาถึงได้หยุดรุกรานเธอ ทำให้วนิฐานอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพเปลือยเปล่าอ่อนแรง และเธอก็นอนคว่ำหน้าน้ำตาไหลออกมาอย่างเสียใจกับสิ่งที่ปรินทร์ทำกับเธออย่างป่าเถื่อน เธอก็เอามือเช็ดน้ำตาแล้วก็ข่มใจตัวเองให้นอนหลับแล้วลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปให้มันเป็นเหมือนความฝัน“ไม่ต้องร้องไห้แล้วนิด พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้กับนิดนะ” ปรินทร์เอ่ยพูดออกไปอย่างขอโทษกับสิ่งที่เขาทำ เพราะเขาไม่คิดว่าตัวเองจะบ้าบิ่นทำอะไรแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าเธอไม่ยั่วโมโหเขามันก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้หรอก“พี่ไม่ได้ตั้งใจเหรอคะ แต่พี่ข่มขืนนิดไปไม่รู้กี่ครั้ง นี่เรียกว่าไม่ตั้งใจเหรอคะ” วนิฐากำหมัดแน่นหลังจากได้ยินคำพูดนั้นจากเขา เธอจึงเอ่ยพูดต่อว่าเขาไปอย่างอดไม่ได้ “อ่อ พี่ พี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นนะ พี่แค่อยากขอโทษกับสิ่งที่พี่ทำ แล้วก็พี่จะรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นเอง พี่ไม่ทำให้นิดเสียหายแน่นอน นิดหันหน้ามาคุยกับพี่ดีๆหน่อยได้ไหม” ปรินทร์พูดบอกไปอย่างเกร็งๆ เพราะเขาก็ทำรุนแรงกับเธอจนมันเกินจะให้อภัยจริงๆ “รับผิดชอบที่พี่ข่มขืนนิดน่ะเหรอคะ ไม่ไ
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
