All Chapters of Lucky Destiny: Chapter 1 - Chapter 6

Destiny…Sa walong bilyong tao sa mundo, may nakalaan na maganda, masama, maswerte, o malas na tadhana para sa bawat isa. Maswerte ka kung maganda ang naging kapalaran mo.Sabi nila, love is the most powerful thing in the world. That love is the prettiest feeling you’ll ever experience. Wow, how romantic. Pero mukhang iba ang plano ng tadhana para sa akin. I am wearing a simple white dress and veil, my trembling hands holding a sunflower bouquet. As the curtain on the flower arch slowly opens, the guests stare at me in awe—some smiling, while most look at me with sadness in their eyes.Pinagmasdan ko ang aisle patungo sa tadhanang pipiliin ko. Hanggang sa huminto ang mga mata ko sa dulo nito. Mula sa mamahalin niyang sapatos, dahan-dahang umangat ang tingin ko sa kanyang kabuuan. He’s wearing a beige suit with a white inner polo, paired with tailored beige trousers.Tila natigil ang aking paghinga nang magtama ang mga mata namin ng lalaking naghihintay sa akin sa dulo ng aisle. Mara

Inaasahan ko na ang magandang tanawin na bubungad sa akin sa Solara ngunit hindi ko inakalang makakita ng ganito kagwapong nilalang sa pagbabalik ko rito. At mas lalo akong nasilaw sa angkin niyang kagwapuhan dahil natatamaan ang kanyang mukha ng gintong sinag ng papalubog na araw. Ito na ba ang diyos ng Solara?“Sino ka? At bakit nasa sasakyan kita?” Ang tila galit niyang boses ang nagpagising sa pagkatulala ko sa gwapo niyang mukha.Napakurap ako at napatingin sa paligid. Nananaginip ba ako? Berdeng kapatagan. Matatayog na puno at luntiang halaman. Mga palayang marahang sumasayaw sa bawat haplos ng hangin. Mga bulaklak na wari’y nang-aakit mula sa malayo. At higit sa lahat, ang napakagandang paglubog ng araw na perpektong natatanaw mula sa kinaroroonan naming dalawa. At siya. Na para bang isang panaginip.“Baba,” mariing usal niya na muling nagpakurap sa akin. Nanlaki ang mga mata ko nang maalala kong nakisakay pala ako nang hindi nagpapaalam! Napalunok ako at nahihiyang ngumiti

Hindi ko akalaing muling magtatagpo ang landas naming dalawa. Ngunit hindi ko kailanman inasahang ang lalaking malugod kong tinanggap sa aming bayan ang siya ring magtatangkang umangkin nito. At hindi ko iyon papayagan. “Ikaw…” Tila maging ang aking mga salita ay nilipad ng hangin nang magtama ang mga mata naming dalawa. Malamig ang tingin niya sa akin; walang bakas ng pagkagulat. Napalunok ako at sinuyod siya ng tingin mula ulo hanggang paa. Ngayong mas malinaw ko na siyang nakikita sa sapat na distansiya, lalo kong napansin ang agwat naming dalawa—ang kaibahan niya sa lahat ng taong narito. The man before me radiates authority and power. He isn't just physically tall; even the way he looks at us screams that he's beyond anyone's reach. So intimidating. Ang presensiya niya'y tila isang diyos—napakaperpekto at nagsusumigaw ng kapangyarihan.Kumunot ang noo niya at mas tinitigan niya ako. Sa pananahimik ko, lalo lang tumalim ang titig niya, tila sinusukat at minamaliit ako hanggang