Todos los capítulos de เมีย(รัก)ของสิงหา: Capítulo 11 - Capítulo 20

ตอนที่12 ใจเต้นแรงสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความวุ่นวายจากวันนั้นค่อยๆ จางไป แต่ก็ไม่ได้เลือนหายจากหัวใจน้ำอิงเสียทีเดียว เธอเดินเข้าประตูโรงเรียนพร้อมเสียงคุยจอแจของนักเรียนคนอื่น ราวกับทุกอย่างกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม…ยกเว้นหัวใจบางส่วนของเธอที่ยังรู้สึกแปลกๆ เมื่อคิดถึงคนคนหนึ่ง“อิงๆๆๆ!!”กะทิวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาตั้งแต่เธอยังไม่ทันได้วางกระเป๋าในล็อกเกอร์“อะไรของทิแต่เช้าเนี่ย” น้ำอิงหันมายิ้ม “รถเต่าอ่ะ! ได้คืนแล้ว!”“หา?!” น้ำอิงอ้าปากค้าง “เพิ่งชนไป…ได้คืนแล้ว? จริงดิ”“จริงสิ! ตื่นมาอีกทีมันก็จอดอยู่หน้าบ้านเลย สภาพดีแบบ…ดีจนเราช็อกอะ เงาวับยิ่งกว่าก่อนชนอีก” กะทิพยักหน้าหงึกๆ คำพูดนั้นทำให้น้ำอิงชะงัก หัวใจเต้นกระตุกเบาๆ ภาพใบหน้าคมคายของสิงหาลอยวูบขึ้นมาทันทีเหมือนใครกดสวิตช์…ใช่สิตั้งแต่วันที่เขามาส่งเธอที่คอนโด เขาก็หายไปเลย ไม่มีไลน์ ไม่มีโทร ไม่มีแม้แต่เงาเธอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ของเขา ปลายนิ้วแตะหน้าจอราวกับกำลังลังเลกับระยะห่างระหว่างเขาและเธอในตอนนี้“โทรดีไหมนะ…”ความเงียบกินเวลาไปหลายวินาที ก่อนน้ำอิงจะสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วส่ายหน้าเบาๆ“ไม่ดีกว่า…” เธอพึ

ตอนที่14 ไฟแช็กอันใหญ่สิงหายังประคองใบหน้าเธอไว้ ไม่ให้หนีไปไหน ลมหายใจอุ่นจัดของเขาเป่ารดปลายจมูกเธอจนใจมันเต้นแรงแบบควบคุมไม่ได้ น้ำอิงแทบไม่กล้าสบตา แต่ก็ขยับหนีไม่ได้เช่นกัน“อิง…” เขาเรียกชื่อเธอเบาๆ แต่เหมือนมันก้องไปทั้งอก“…”“รู้ไหมว่าเธอกำลังทำให้ฉันอยากแค่ไหน”“เรา…ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” น้ำอิงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก“ก็เพราะแบบนี้แหละถึงได้อยาก”เขารั้งเธอเข้ามาอีกนิด ใบหน้าหวานแนบชิดลำคอเขาแรงกดของแขนที่โอบเอวทำให้เธอตัวโงนไปซบอกเขาโดยไม่ตั้งใจ หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะดังออกมาให้เขาได้ยิน เธอพึมพำเสียงอ้อแอ้เพราะไวน์เริ่มแล่นเข้าโสตประสาท“มะ…ไม่เอาแล้วนะ เราเมา”“เธอเป็นคนขอร้องฉันเองนะ จะมาพูดง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง” สิงหาหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำจนเธอยิ่งหน้าร้อนวูบเขาเลื่อนมือจากเอวขึ้นมาลูบแผ่นหลังเธอช้าๆ ลูบเหมือนตั้งใจให้เธอขนลุกเล่น น้ำอิงยกมือยันอกเขานิดเดียว“อย่าแกล้งเรา…”“ไม่ได้แกล้ง” เขาก้มลงมากระซิบข้างหู “แค่กำลังดูว่าเธอจะอ้อนแค่ไหนตอนเมา”ประโยคนั้นทำเอาเธอหน้าร้อนผ่าว เธอขยับตัวเพื่อจะถอย…แต่เผลอขยับผิดจังหวะ ทำให้เธอนั่งลงบนตักเขาเต็ม ๆ ต้นขาของเธอทาบลงบนต้นขาเข

ตอนที่16 จูบที่ยาวนานน้ำอิงยังไม่ทันตั้งตัวดีด้วยซ้ำ สิงหาก็ดึงข้อมือเล็กของเธอแล้วกระชากเข้ามาหาอย่างแรงพอให้หัวใจเธอสั่นวูบ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะประทับลงมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีความลังเล ไม่มีการขออนุญาต มีแต่แรงดิบของผู้ชายที่อดทนมานานเกินไปจูบของเขาหนักกว่าเมื่อกี้ รุนแรงจนเธอต้องเกาะแขนเขาไว้แน่นเพื่อพยุงตัว สิงหาไม่ให้โอกาสเธอหายใจ เขากวาดลมหายใจเธอไปหมดทุกอย่างเหมือนตั้งใจจะทำให้เธอหมดแรงในอ้อมแขนเขา"พะ…พี่" เธอพยายามจะพูดอะไรบางอย่างแต่สิงหาก็ไม่ยอมปล่อยริมฝีปากของเธอแม้แต่วินาทีเดียวเขาจูบลึกขึ้น แรงขึ้นเหมือนต้องการตอกย้ำให้เธอรู้ว่าเขาหวง…และโคตรโกรธที่เธอจะไปเที่ยวทั้งที่แต่งตัวแบบนี้มือหนาของเขารวบเอวเธอ ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นอย่างง่ายดายแล้ววางลงบนโซฟาร่างเล็กหงายลงไปอย่างนิ่มนวล แต่ไม่ทันตั้งหลัก สิงหาก็ตามลงมาทันที ร่างใหญ่ทาบทับเหนือเธอจนเธอแทบลืมหายใจ สายตาของเขามืดลึก ร้อนจัด…และเต็มไปด้วยความคุมตัวเองไม่อยู่“พี่…เดี๋ยวก่อน”น้ำอิงเสียงเบา แก้มแดงลามถึงลำคอมือเธอวางบนอกเขาเหมือนจะผลัก แต่ปลายนิ้วกลับสั่นจนน่าสงสาร สิงหายิ้มมุมปากแบบที่ทำให้เธอหัวใจเต้นแรงจนเจ็บ

ตอนที่18 สายตาที่เปลี่ยนไปสี่ทุ่มตรง บรรยากาศในห้องนอนเงียบสนิท มีเพียงแสงไฟอ่อน ๆ จากหัวเตียงและเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของร่างสูงที่หลับอยู่ข้างกัน น้ำอิงเพิ่งงัวเงียลืมตา ไหล่เปลือยถูกโอบไว้ด้วยแขนแกร่งของสิงหา ขณะที่อีกแขนของเขายังกลายเป็นหมอนให้เธอหนุนอยู่อย่างเคยชินราวกับทำแบบนี้มานานหลายปี ทั้งที่ความจริงเพิ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมงแต่เสียงโทรศัพท์ที่สั่นไม่หยุดบนโต๊ะหัวเตียงทำให้หัวใจเธอเกือบหล่นวูบลงไปที่พื้นน้ำอิงสะดุ้งจนสติกลับมาเต็มที่ ความตกใจแล่นพรวดขึ้นมาทั้งตัว ก่อนจะนึกถึงนัดสำคัญของคืนนี้ พวกเธอนัดกันฉลองเรียนจบ ฉลองวันเกิดให้เธอเอง แต่ตอนนี้เธอกลับอยู่ในห้องของผู้ชายที่เพิ่ง… ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไปจากเดิมทั้งหมดเธอรีบตั้งท่าหาข้ออ้างในหัว ก่อนค่อย ๆ ยกโทรศัพท์ขึ้นกดรับสายเสียงเบาที่สุด“ฮะ…ฮัลโหล”เสียงเพลงดังสนั่นจากปลายสายจนแทบอุดหู กะทิร้องลั่นทันที'อิง! อยู่ไหนเนี่ย!? จะสี่ทุ่มครึ่งแล้วนะ!'น้ำอิงกัดริมฝีปากมองคนที่ยังหลับสนิท ใบหน้าคมสงบแต่แฝงความดุในตัว แขนที่กอดเอวเธอไว้แน่นจนแทบขยับลำบาก“คือ… เรารอรับของให้พี่น่านน่ะกะทิ อีกแป๊บนึงกำลังจะออกแล้ว เดี๋ยวไปถึงเลย

ตอนที่20 ตัวเพิ่มดาเมจความโกธรบรรยากาศในร้านค่อย ๆ หน่วงลงเมื่อเพลงเปลี่ยนจังหวะ น้ำอิงเงยหน้ามองไปยังโซนวีไอพีด้านบน ดวงตากลมใสสะท้อนเงาไฟหลากสี ก่อนจะสะดุดกับสายตาคมเข้มของใครบางคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเขามองเธออยู่ก่อนแล้ว สายตานิ่งเรียบแต่แฝงแรงดึงดูดประหลาดเหมือนเดิม น้ำอิงรีบหลบตา หัวใจเต้นเร็วเหมือนเด็กทำความผิด ทั้งที่จริง… เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่างตลอดสามเดือนที่ผ่านมา สิงหาดีกับเธอทุกอย่าง ดีกว่าที่เด็กผู้หญิงวัยสิบเก้าอย่างเธอควรจะได้รับด้วยซ้ำ เขาไม่เคยขึ้นเสียง ไม่เคยดุ ไม่เคยผลักไส มีแต่คอยดูแลเธอทุกครั้งที่เจอกัน ไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหนก็ยังให้คนมาส่ง ไม่เคยเมินเฉย ไม่ว่าจะแกล้งงอแงแค่ไหน ราวกับว่าความสดใสไร้เดียงสาของเธอเป็นจุดอ่อนเดียวที่เขายอมให้ตัวเองแพ้โดยไม่มีเงื่อนไขแต่วันนี้… น้ำอิงรู้สึกว่าตัวเองควรต้องกลัวบางอย่างที่เริ่มตีรวนมาในหัวใจเธอรีบคว้าแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด แอลกอฮอล์แล่นวาบลงคอจนเพื่อนทั้งโต๊ะตกใจ กะทิรีบคว้าแก้วห้าม แต่เจ้าตัวคว้าแก้วใหม่ขึ้นมาดื่มอีกอย่างไม่คิดชีวิต“อิง ใจเย็นก่อน แก้วที่สามแล้วนะ” กะทิรีบกระซิบเสียงเบา กลัวเพื่อนเมาแตก