Semua Bab เมีย(รัก)ของสิงหา: Bab 21 - Bab 30

ตอนที่21 น้องสาวของคู่อริ NC+++“พี่เข้าหาเราเพราะแค้นพี่น่านใช่ไหม” เธอเอ่ยเสียงเบาแต่สั่นสะท้าน เสียดแทงหัวใจคนฟังจนสะดุดลมหายใจ“...” “เพราะอยากเอาคืนพี่น่านใช่ไหม ถึงทำดีกับเรา…”“...”“เราไม่อยากยุ่งกับพี่แล้ว… ไม่อยากอยู่ใกล้ด้วย”สิงหายืนนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหลุบตามองเธออย่างปลงๆ เขาไม่ได้คิดแบบนั้นเลยสักนิด แต่ก็เลือกที่จะไม่อธิบายอะไรออกมา เขาแค่เดินเข้ามาใกล้เธออย่างช้าๆ“เธอเมาแล้วนะ” เขาพูดราบเรียบ“เราไม่ได้เมา! เราแค่… ไม่อยากให้พี่มายุ่งกับเราแบบนี้อีก” เธอเสียงสั่นกว่าเดิมด้วยความโกรธปนเสียใจ“...”สิงหาถอนหายใจยาวเหมือนยอมแพ้ให้ความดื้อดึงของเธอ แต่เขาก็ยังคงเป็นเขาคนที่ไม่เคยถอยง่ายๆ เขาเอื้อมมาดึงเสื้อเธอเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ถอดออกจากตัวเธอ ทั้งเสื้อ ทั้งกางเกง ทุกชิ้นถูกดึงออกทีละนิดอย่างใจเย็นจนหมดเกลี้ยง“พี่ทำอะไร… ปล่อยเรา!”“กลิ่นเหล้ากับกลิ่นบุหรี่ติด จะใส่นอนแบบนี้รึไง” เขาตอบเสียงเรียบ แต่ดวงตากลับเข้มจัดเมื่อมองเห็นผิวเนียนของเธอที่ถูกเผยออกมาเต็มตา ร่างขาวอมชมพูที่อยู่ตรงหน้า ทำให้เขาต้องกัดฟันแน่นเพื่อข่มอารมณ์บางอย่างไม่ให้พุ่งขึ้นสูงไปกว่านี้“เราไม่อยา

ตอนที่23 ยุติความสัมพันธ์ (2)ค่ำคืนที่หนักหน่วงเพิ่งสงบลงได้ไม่นาน ห้องทั้งห้องคล้ายยังอบอวลไปด้วยไออุ่นของร่างสองร่างที่เพิ่งพันผูกกันด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ น้ำอิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาในความเงียบของยามตีสี่กว่า แสงสลัวจากนอกหน้าต่างลอดผ้าม่านเข้ามาริบหรี่ เธอนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่พาดอยู่ที่เอวแขนแกร่งของสิงหากอดเธอไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้าคมนอนคว่ำลงกับหมอน ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเขาหลับลึกแม้ยามหลับ…เขาก็ยังดูหล่อจนชวนมองน้ำอิงเม้มริมฝีปาก พยายามไม่คิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน พยายามลืมสัมผัส ความร้อน ความใกล้ชิดทั้งหมดที่เขาทิ้งไว้บนร่างกายเธอมันเจ็บ…เพราะยิ่งรู้สึกเท่าไร เธอก็ยิ่งทำผิดต่อน่านน้ำมากขึ้นเท่านั้นเธอสูดลมหายใจแผ่วก่อนจะค่อย ๆ สอดมือไปจับข้อมือใหญ่ของเขาแล้วดึงออกอย่างเบาที่สุด กลัวว่าเขาจะตื่นขึ้นมาพบเธอกำลังหนีเสี้ยววินาทีที่แขนของเขาคลายออก…หัวใจของเธอกลับหวิวเหมือนถูกปล่อยจากบางสิ่งที่ไม่อยากหลุดออกมาเลยด้วยซ้ำน้ำอิงรีบลุกจากเตียง เดินเท้าเปล่าอย่างเงียบกริบไปที่ปลายเตียง เสื้อผ้าที่ถอดทิ้งไว้อย่างไม่เป็นระเบี

ตอนที่25 โตเป็นผู้ใหญ่สิงหาขับรถมาจอดที่เดิมหน้าคอนโดโดยไม่ได้พูดอะไรน้ำอิงรีบปลดเข็มขัดแล้วเปิดประตูลงแทบจะทันที เหมือนอยากออกห่างจากเขาให้ไวที่สุด เธอไม่แม้แต่จะหันกลับมามองเขา หรือพูดลา หรืออะไรทั้งนั้นสิงหาเพียงมองแผ่นหลังเล็กนั้นที่รีบจ้ำอ้าวเข้าอาคารไป เขายกมุมปากขึ้นนิดเดียว รอยยิ้มที่อ่านไม่ออกว่ารำคาญหรือพอใจที่ทำให้เธอร้อนรนได้ขนาดนี้น้ำอิงขึ้นลิฟต์ด้วยหัวใจเต้นระส่ำ พอขึ้นมาถึงหน้าห้อง เธอเสียบกุญแจเปิดประตูเบาๆ กลั้นหายใจขณะก้าวเข้าห้อง เธอเหลือบมองไปที่ห้องนอนของน่านน้ำ เงียบสนิท ประตูยังคงปิดอยู่ เธอรีบย่องเข้าห้องของตัวเองราวกับกลัวว่าจะมีใครโผล่ออกมาถามว่าไปไหนมาวินาทีที่เธอทิ้งตัวลงบนเตียง ยังไม่ทันจะได้ตั้งสติ เสียงเปิดประตูห้องนอนของน่านน้ำก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงเคาะประตูห้องของเธอดังตามมาน้ำอิงสะดุ้ง เธอรีบลุกขึ้นไปเปิดประตู เห็นน่านน้ำยืนอยู่หน้าห้อง ผมยุ่งนิดๆ จากการเพิ่งตื่น สายตาคมดุแต่นุ่มนวลเวลามองเธอเสมอ“ตื่นแล้วเหรอ” เขาถาม“ค่ะพี่น่าน… เอ่อ น้องเพิ่งตื่นค่ะ” น้ำอิงพยักหน้า “จะกินอะไร” น่านน้ำถามต่อ“ยังไม่หิวค่ะ”เธออึกอักไปหนึ่งจังหวะเพราะยังไม่หาย

ตอนที่27 ผู้ดูแลอันดับหนึ่งทันทีที่เสียงออดพักเที่ยงดังขึ้น บรรยากาศรอบคณะก็เริ่มคึกคักขึ้นทันตา น้ำอิงเพิ่งเก็บแฟ้มเอกสารใส่กระเป๋าได้ไม่นาน สิงหาก็เดินเข้ามายืนข้างๆ เหมือนเงาของเธอที่ไม่คิดจะหายไปไหนง่ายๆ พะแพงที่ยืนอยู่ด้วยรู้สึกได้ถึงออร่าเงียบๆ ของเขา แต่กลับไม่ใช่ความน่ากลัวเหมือนตอนแรกที่เห็น หากเป็นความนิ่งที่เต็มไปด้วยการจับตามองเพียงคนเดียว“ไปกินข้าว” สิงหาเอ่ยเรียบๆ แต่ชัดเจนว่าไม่ใช่ประโยคชวน หากแต่เป็นประโยคแจ้งให้ทราบ น้ำอิงรีบพยักหน้า ก่อนจะไม่ลืมหันไปหาพะแพง“พะแพงไปด้วยกันนะ”“อ่อ ได้สิ” พะแพงยิ้มอ่อน น่ารักและสุภาพตามแบบของเธอส่วนเจ้าป่ากับออกัสที่เจอกันก่อนหน้า ดันติดเพื่อนใหม่ที่พึ่งทำความรู้จัก เลยขอตัวไป สีหน้าน้ำอิงเลยดูเหมือนลูกหมาน้อยที่ถูกทิ้งนิดๆ สิงหาที่เห็นสีหน้าแบบนั้นก็พูดขึ้นทันที“แค่ไปกินข้าว ต้องหน้าบูดขนาดนั้นเลยรึไง”“เปล่าซะหน่อยค่ะ เราแค่คิดเมนูไม่ออก…” น้ำอิงรีบปฏิเสธ คำว่าค่ะที่หลุดจากปากเธอทำให้สิงหานิ่งไปเสี้ยววินาที ก่อนจะยกคิ้วนิดๆ“งั้นอยากกินอะไร”“อืม…” เธอแตะปากตัวเอง คิดอยู่นานจนพะแพงอดกลั้นหัวเราะไม่ได้ สุดท้ายเด็กสาวก็เงยหน้าขึ้

ตอนที่29 เอาแต่ได้ NC20+++++🔥สิงหาขยับเข้าใกล้จนลมหายใจของเขาร้อนผ่าวอยู่เหนือผิวเธอทุกระยะ ความเร่าร้อนในแววตาคมเข้มนั้นราวกับจะกลืนกินสติของน้ำอิงไปทั้งดวง เธอแทบหายใจไม่ออกเมื่อริมฝีปากเขาแตะแนบลงบนต้นคอระหง ไม่ใช่เพียงแผ่วเบา แต่หนักแน่นจนเธอสั่นสะท้านขึ้นมาทีละจังหวะ“อ๊ะ! อ่า”เสียงครวญเบาๆ หลุดจากริมฝีปากเธอโดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ตัว น้ำอิงรีบเอามือปิดปากตัวเอง แต่สิงหากลับคว้ามือนั้นลงอย่างจงใจ ก่อนกระซิบใกล้จนลมหายใจเขาปะทะผิวแก้มเธอเต็มๆ“ครางสิ…ฉันชอบฟังเสียงเธอ”น้ำอิงสะดุ้ง หูร้อนวาบทันที เธอส่ายหน้าเร็วๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยเมื่อเขาเลื่อนจูบลงตามลำคอเนียน ไล่จังหวะแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งดูด ทั้งกดริมฝีปากแนบสนิทเหมือนต้องการทิ้งร่องรอยไว้ทุกจุดที่ผ่านไป“พี่สิงห์ เดี๋ยวไทเกอร์ อ่า ได้ยิน…” เธอเอ่ยเสียงแผ่วแทบขาดห้วง“งั้นก็อย่าให้มีเสียงดังนักสิ” เขาตอบกลับอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาทอประกายหยอกล้อแฝงความร้อนแรงจนเธอแทบหายใจไม่ออก“อื้ออ..”เขาเลื่อนไปที่ใบหูของเธอ ลิ้นอุ่นแตะลงเบาๆ ก่อนขบเม้มอย่างแผ่วแต่ชัดเจนพอให้เธอขาอ่อนแทบทรุด น้ำอิงหลับตาแน่น มือเล็กกำเสื้อเขาแทบขาดเพราะไม่ร