Semua Bab เมีย(รัก)ของสิงหา: Bab 31 - Bab 40

ตอนที่31 ระหว่างฉันและพี่ชายเธอ (1)ไฟริมถนนทอดเงาอ่อนๆ เข้ามาในรถคันหรูขณะที่สิงหาคลึงพวงมาลัยด้วยปลายนิ้วอย่างใจเย็น เขาจอดรถหน้าคอนโดของน้ำอิงเหมือนเคย เสียงเครื่องยนต์ยังคงดังต่ำๆ ในความเงียบของยามค่ำน้ำอิงกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตู แต่ยังไม่ทันได้แตะมือจับ แขนเล็กก็ถูกมือหนาคว้าไว้แน่นจนเธอสะดุ้ง เธอหันกลับไปมองเขาด้วยดวงตาเลิ่กลั่ก พลันเห็นว่าสิงหายื่นบัตรสองใบเข้ามาใกล้หน้าเธอคีย์การ์ดหนึ่งใบ และบัตรเครดิตอีกใบที่แวววาวสะท้อนแสงไฟรถ น้ำอิงตาโตทันที“พี่…พี่ให้เราทำไมคะ?”“เพราะเธอต้องมีไว้” สิงหาตอบโดยไม่เว้นแม้แต่วินาทีให้เธอได้ตั้งตัวคำตอบแสนเรียบง่ายแต่ฟังแล้วหัวใจเต้นแรงอย่างประหลาด น้ำอิงรีบส่ายหน้าแทบจะทันที“ไม่เอาค่ะ เราใช้ไม่ได้ มันเยอะเกินไป เราไม่..”“รับไป” เขาแทรกขึ้นทันทีโดยไม่ปล่อยให้ปฏิเสธจนจบน้ำอิงเม้มปากอย่างจนใจ เธอรู้ดีว่าต่อให้พูดอีกกี่สิบครั้งเขาก็ไม่มีวันยอม จนในที่สุดก็ต้องยื่นมือไปรับอย่างจำใจ แม้หัวใจจะเต้นระส่ำจนแทบหลุดออกมาทันทีที่เธอรับไว้ สิงหาก็ฉวยโอกาสดึงเธอเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว แต่กลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนทุกอณูของอากาศถูกดึงหายไปจนหมดริม

ตอนที่33 ตายคา...อก?บริเวณหน้าคณะคึกคักด้วยเสียงพูดคุยของเหล่าเฟรชชี่ปีหนึ่งที่ทยอยกันเดินเข้ามา น้ำอิงก้าวขึ้นบันไดทีละขั้นอย่างช้าๆ พลางหยุดยืนใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อรอเพื่อนสองคนของเธอได้ไม่นาน เจ้าป่ากับออกัสก็เดินมาพร้อมกัน เจ้าป่ากวักมือทักก่อนเลย“อิง! มาคนแรกอีกแล้วนะเราอะ”“นึกว่าจะยังไม่ตื่นซะอีก นอนดึกหรือเปล่าเมื่อคืน?” ออกัสยิ้มให้ตามด้วยเสียงทุ้มอบอุ่น“ไม่นอนดึกนะ หลับก่อนที่เดอะโกสจะจบซะอีก” น้ำอิงส่ายหน้าเบาๆ พลางหัวเราะออกมา“แต่หน้าเหมือนคนนอนไม่พอนะ” เจ้าป่าหรี่ตามองทันทีเหมือนจับไต๋ได้“บ้าแล้ว~ ไม่มีแบบนั้นหรอก เราหลับง่ายจะตาย” น้ำอิงตอบเร็วเกินไปจนสองคนนั้นมองหน้ากันอย่างรู้กัน แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรมากทั้งสามคนพากันคุยเรื่องคณะ เรื่องรุ่นพี่ เรื่องเวลาเรียนที่ยังงงๆ อยู่เพราะตึกเรียนเยอะจนสับสน แต่ก็หัวเราะไปกับความวุ่นวายในวันเฟรชชี่ตามประสาเด็กใหม่ ไม่นานนัก พะแพงก็เดินเข้ามาพร้อมโบกไม้โบกมือ“น้ำอิงงง!” พะแพงเดินมาหยุดยืนข้างๆ น้ำอิง“แพงนี่เจ้าป่ากับออกัสเพื่อนเราสมัยมอปลาย” น้ำอิงรีบยิ้มต้อนรับ พร้อมกับแนะนำเพื่อนให้รู้จักกับพะแพง“หวัดดี เราชื่อพะแพง ฝากตัว

ตอนที่35 แฟนเด็กสิงหาไม่ปล่อยให้ช่วงเสี้ยววินาทีแห่งความลังเลของเธอหลุดลอย เขาก้มลงปิดริมฝีปากเล็กของน้ำอิงทันที จูบของเขาไม่ใช่เพียงการแตะต้อง แต่เหมือนเป็นการกวาดดึงทุกลมหายใจของเธอให้หลอมไปกับของเขาอย่างเอาแต่ใจจนทั้งร่างสะท้านวาบริมฝีปากของเขาร้อนจัดราวกับมีแรงสะสมมานานหลายวัน จูบครั้งนี้ไม่รีบเร่ง แต่ลึก… ลึกจนหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นตามจังหวะการดูดดึงที่ทั้งละเมียดและหิวโหยในคราวเดียวกัน เขาค่อยๆ ไล่รุกทีละน้อยเหมือนคนที่อดทนมามากเกินไป และเพิ่งตัดสินใจว่าจะไม่ยอมอดทนอีกต่อไปแล้วลมหายใจของน้ำอิงสะดุด เธอเผลอยกมือขึ้นจับไหล่กว้างของเขาไว้แน่น ความอ่อนแรงไหลวูบไปทั่วทั้งร่างเมื่อสิงหาเอียงใบหน้าให้พอดีกับจังหวะของเธอ ก่อนจะกดริมฝีปากลงมาใหม่ คราวนี้หนักกว่าเดิม ร้อนกว่าเดิม เหมือนเขากำลังย้ำทุกความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอกให้เธอรับรู้ทีละนิด…ทีละลมหายใจเสียงลมหายใจสั่นไหวของทั้งคู่สะท้อนก้องอยู่ในห้องเงียบๆ อุณหภูมิในอากาศเหมือนสูงขึ้นโดยไม่ต้องมีใครเปิดเครื่องทำความร้อนสิงหายกมือขึ้นจับปลายคางเล็กของเธอเบาๆ ใช้นิ้วโป้งไล้ผิวแก้มนิ่มที่ยังเปียกน้ำตาของเธอ แล้วดันใบหน้าให้เงยขึ้น

ตอนที่37 คบเด็ก เป็นอมตะ (2) NC+++++สิงหากดหน้าผากแนบเข้ากับไหล่เธอ ลมหายใจเขาแรงและร้อนจนผิวของเธอสั่นวูบไปทั้งตัว ความกระวนกระวายที่สะสมอยู่ในร่างเขาถ่ายทอดมากับทุกการขยับ แต่ยังมีบางอย่างอ่อนโยนซ่อนอยู่ใต้ความร้อนรุ่มนั้น เหมือนเขากำลังพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้เผลอทำเธอเจ็บ ทั้งที่อารมณ์เขาพุ่งจนแทบเก็บไม่อยู่แล้วมือใหญ่ลูบแผ่นหลังเปลือยของเธอขึ้นลงช้า ๆ คล้ายปลอบ เขารับรู้ทุกการสั่นไหวที่เธอตอบสนอง เธอหลับตาแน่น หอบสั่น เสียงหวามหลุดจากริมฝีปากครั้งแล้วครั้งเล่าแม้พยายามห้ามไว้ก็ตาม“อ่าา น้ำอิง…” เสียงเขาแหบต่ำจนเกือบเป็นคำกระซิบ “ฉันกำลังจะตายเพราะเธอ…”ประโยคง่าย ๆ แต่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกสันหลัง เธอรู้ว่าเขากำลังสูญเสียการควบคุมทุกขณะ เหมือนทุกความอดทนที่กดทับไว้กำลังจะพังคาอ้อมแขนของเธอ ความใกล้ชิดที่แทบไม่มีช่องว่างทำให้เธอรับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจของเขาที่เต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอกตัวเองน้ำอิงเผลอขยับสะโพกหนีเพราะความวาบหวิวที่แล่นขึ้นมาจนทนไม่ไหว แต่สิงหากลับรั้งเอวเธอเข้าหาอย่างถือสิทธิ์ ลมหายใจเขากระทบแก้มเธอจนร้อนจัด“อือ ท่านี้มัน…”“จะยั่วกันรึไง หื้ม”ปลายเสียงต่ำลึ

ตอนที่39 ท้าทายระบบด้านในผับไฟสลัวสาดแสงวาบไล่ไปตามจังหวะดนตรี เสียงเบสกระแทกพื้นจนรู้สึกร้าวขึ้นมาตามฝ่าเท้า ผู้คนเบียดเสียด เต้นรำ เมามาย หัวเราะเสียงดังจนแทบไม่ได้ยินเสียงตัวเอง แต่โซนด้านในสุดใกล้ผนังกลับซ่อนความสงบเล็กๆ ให้พวกเธอได้เลือกนั่งกันอย่างถูกใจ พื้นที่ที่คนไม่พลุกพล่าน แต่บรรยากาศก็ยังคึกคักพอให้หัวใจเต้นตามจังหวะไฟลิลินเป็นคนแรกที่ยกมือเรียกบริกรก่อนจะสั่งชุดเหล้าแบบจัดเต็ม พอเด็กเสิร์ฟยกมาวางปุ๊บ แก้วก็ถูกเท ปลายขวดกระทบขอบน้ำแข็งดังแกร๊ก เสียงชนแก้วตามมาติดๆ เหมือนเป็นสัญญาณเปิดคืนบาปของพวกเธอ“คืนนี้ขอให้สนุกนะทุกคนนนน! คนคออ่อนทั้งหลายยย” ซีเนียร์ยกแก้วขึ้นก่อนใคร เสียงสูงจนคนข้างโต๊ะหันมามอง“จะบอกว่าตัวเองคอแข็งว่างั้นเถอะ! ยากจะเชื่อย่ะ! แกน่ะคออ่อนที่สุดในกลุ่มแล้ว” โซลีนส่ายหัวใส่เพื่อน “มาลองไหมยัยลีน ว่าใครจะเมาก่อนกัน!” ซีเนียร์โวยแต่ยังหัวเราะ ลิลินเอนตัวพิงพนัก ยกแก้วขึ้นอย่างสวยสง่า“พูดกันไปเถอะเพราะสุดท้ายคนที่คอแข็งที่สุดก็คือฉันเพราะถูกสามีฝึกมาอย่างดี!”“โอ๊ยยยยย~ ไม่ขิง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูดเล้ย~”เสียงโห่จากโซลีนและซีเนียร์ดังขึ้นพร้อมกัน ทั้งคู่