All Chapters of ลวงรักคุณหมอไทก้า: Chapter 21 - Chapter 30

แต่จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวอย่างกระทันหัน จนดวงตากลมโตเป็นประกายวูบหนึ่ง แล้วทำไมเธอถึงไม่ลองอาศัยโอกาสที่เราได้อยู่ใกล้ชิดกัน ได้ใช้ชีวิตร่วมกันในช่วงเวลานี้ ลองพยายามเปลี่ยนความคิดของเขาดูสักครั้ง เปลี่ยนความรู้สึกที่เขามองว่าผู้หญิงที่เด็กกว่ายังไม่โตพอ ให้เขามองเห็นคุณค่า เธอเองก็คิดว่าตัวเองมีดีอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน ทำไมถึงไม่ทำให้เขาหลงรักเธอขึ้นมาจริง ๆ พอคิดถึงตรงนี้ความหวังเล็ก ๆ ที่เคยริบหรี่ก็ดูสว่างวาบขึ้นมาทันที แต่ทว่าความเป็นจริงอันโหดร้ายก็เข้ามาทำลายความหวังนั้นจนแหลกสลาย เธอรีบส่ายหน้าปัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว มือบางยกขึ้นกุมหน้าอกแน่น รู้สึกเจ็บแปลบจนแทบจะหายใจไม่ออก ก่อนจะเอ่ยเตือนสติตัวเองออกมา “บ้าไปแล้วเหรอเฌอรีน จำไม่ได้รึไงว่าเขาพูดอะไรกับเธอไว้บ้าง เขาอยากจะรับผิดชอบแค่ลูกได้ยินไหม มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอเลยนะ หยุดคิดว่าตัวเองจะเปลี่ยนเขาได้สักที เธอก็รู้ว่าทางที่จะทำให้เขามาชอบหรือมารักเธอ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลยสักนิดเดียว พึงระลึกตัวเองไว้บ้าง แค่นี้เรื่องก็ยุ่งยากจะตายอยู่แล้ว” ความรู้สึกเจ็บปวดท่วมท้นใจจนเธอต้องกลั้นหายใจแน่น น้ำตา

ข้าวฟ่างมองเพื่อนด้วยสายตาเห็นใจอย่างถึงที่สุด ในฐานะเพื่อนเธอก็ได้แต่ภาวนาให้เพื่อนได้เจอกับผู้ชายที่ดีที่สุด แต่จะดีกว่านี้หรือเปล่าถ้าผู้ชายคนนั้นมีความรู้สึกกลับให้เพื่อนของเธอด้วย “ถ้าอย่างนั้น... ทำไมมึงไม่ลองใช้โอกาสนี้ทำให้เขารักมึงจริง ๆ ดูล่ะ?" "หืม?" "ก็ในเมื่อมีโอกาสได้ไปอยู่ใกล้เขาขนาดนั้นแล้วมึงก็เป็นคนพูดเองว่ายังไงเขาก็คือพ่อของลูกมึงอยู่แล้วนี่ แล้วทำไมไม่ทำให้เขากลายมาเป็นผัวมึงจริง ๆ ไปเลยล่ะ" "บ้าเหรออีฟ่าง กูจะทำแบบนั้นได้ยังไง" "แหมอีเฌอ มึงคิดว่ามึงไม่มีความสามารถในการยั่วผู้ชายอะไรเลยเหรอวะ ขนาดมึงอยู่เฉย ๆ ผู้ชายในมอยังตามจีบมึงเป็นขบวนขนาดนั้น แล้วทำไมกะอีแค่หมอคนหนึ่งที่อาจจะฉลาดในเรื่องเรียนก็ได้ เรื่องผู้หญิงเขาอาจตามไม่ทันมึงหรอก กูมั่นใจว่ามันไม่เกินความสามารถของมึงแน่นอน” เพียงแค่ได้ยินประโยคนั้น เฌอรีนถึงกับตกใจอ้าปากค้าง หัวใจเต้นแรงรัวเร็วจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เพราะมันบังเอิญคล้ายคลึงกับความคิดที่เธอที่เคยแอบคิดในใจก่อนหน้านี้ แต่ทว่าเธอก็ปัดตกทิ้งไปอย่างเจ็บปวด ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ เป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ที่ไม่มีวันเป็นจริง แต่ทว่าตอนนี

คิดถึงตรงนี้เขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พลางยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแรง ๆ ราวกับต้องการจะลบเอาความเครียดสะสมตลอดสองสามวันที่ผ่านมาออกไปให้พ้นจากหัว เขาไม่เคยรู้สึกจนปัญญาเท่านี้มาก่อน แม้ว่าเขาจะตัดสินใจไปปรึกษาพ่อกับแม่ของตัวเองแล้ว และท่านทั้งสองก็ให้คำแนะนำที่ดูเป็นทางออกที่ดีที่สุดมาให้ ซึ่งเขาก็รับปากว่าจะทำตาม แต่ในซอกหลืบที่ลึกที่สุดของหัวใจ เขากลับยังรู้สึกไม่พร้อมเลยสักนิด เขาในวัยเลขสามที่หน้าที่การงานกำลังรุ่งโรจน์ กลับไม่เคยมีความคิดที่จะมองหาใครมาเป็นคู่ชีวิตอย่างจริงจัง เขาหวงแหนชีวิตโสด หวงแหนพื้นที่ส่วนตัว และความอิสระในการใช้ชีวิตอย่างที่สุด การที่จะต้องมาเปลี่ยนวิถีชีวิตเพื่อแชร์พื้นที่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่แทบจะไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ากันเลย มันทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนและต่อต้านอย่างบอกไม่ถูก เมื่อหาทางออกให้ความอึดอัดนี้ไม่ได้ ไทก้าจึงหันไปถลึงตาใส่ธันเดอร์ เพื่อนตัวดีที่เป็นต้นเหตุของเรื่องราววุ่นวายนี้ทันที “เพราะมึงเลยไอ้สัดธัน เสือกไม่เข้าเรื่อง!” ไทก้าสบถออกมาเสียงเข้ม “ถ้าวันนั้นมึงไม่เสือกเดินไปขอไลน์น้องเขามาให้กู เรื่องมันก็ไม่ฉิบหายวายวอดมาจนถึงตอนนี้หรอก ม

เขาตัดสินใจเดินตรงไปที่เตียง ทิ้งตัวลงนอนข้างที่ว่าง พยายามรักษาระยะห่างให้มากที่สุด แต่เพียงแค่แผ่นหลังสัมผัสฟูกนุ่ม มือเล็กของเฌอรีนก็พาดลงมาที่เอวสอบของเขาทันที หมับ! ร่างสูงสะดุ้งสุดตัว จนหลงลืมท่าทางเคร่งขรึมไปชั่วขณะ ราวกับถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าอย่างจัง "คิก คิก" เฌอรีนเผลอหลุดหัวเราะคิกคักออกมาเมื่อเห็นท่าทางนั้น “พี่เป็นอะไรไปคะ? ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ หรือว่าเฌอกอดพี่ไม่ได้?” ไทก้ากัดฟันแน่นจนสันกรามนูนเด่น พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น “ทำไมถึงอยากมากอดฉันตอนนี้? ทั้งที่ฉันเพิ่งไปดื่มเหล้ามา เหม็นก็เหม็น... " "....." "วันนี้เธอเป็นอะไรไปเฌอรีน กินอะไรผิดปกติมาหรือเปล่า ทำไมทำตัวแปลก ๆ” เฌอรีนไม่ตอบแต่กลับขยับใบหน้าขึ้นมาจนชิดกับใบหน้าของเขา ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดแก้มเขาอย่างแผ่วเบา “เฌอขออยู่ใกล้พี่แบบนี้ได้ไหมคะ... ขอนอนกอดหน่อยนะ เพราะได้กลิ่นพี่แล้วเฌอรู้สึกหายเวียนหัวจริง ๆ อย่างน้อยพี่ก็เป็นยาดีของเฌอนะคะ” คำพูดทีเล่นทีจริงนั้นทำให้ไทก้าต้องเริ่มนับหนึ่งถึงสิบในใจซ้ำไปซ้ำมา ยิ่งมือเล็กของเธอเริ่มปัดป่าย ลูบไล้ไปตามแผ่นอกและหน้าท้องแกร่งของเขาอย่างซุกซน มัน

ในสมองของเฌอรีนพยายามขุดเอาความจำจากคลิปวิดีโอวาบหวิวที่เคยดูผ่านตามาใช้ เธอค่อย ๆ อ้าปากนุ่มออกกว้าง พยายามครอบครองความแข็งขืนนั้นเข้าไปในโพรงปากทีละนิด ความคับแน่นที่เต็มปากทำให้เธอต้องห่อริมฝีปากและดูดเม้มส่วนหัวอย่างหนักสลับเบาตามจังหวะสัญชาตญาณ "อึก เฌอรีน อย่างนั้นแหละ" ไทก้าหลุดเสียงครางทุ้มต่ำออกมา เขาเอื้อมมือหนาไปขยุ้มกลุ่มผมสลวยของเธอเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว สายตาคมกริบก้มลงมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยกระสัน การกระทำของเฌอรีนแม้จะดูเงอะงะและไม่ประสีประสาในบางจังหวะ แต่มันกลับเร้าอารมณ์ของเขาให้พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะความตั้งใจที่จะปรนเปรอเขา จังหวะที่เธอผงกศีรษะเข้าออกและดูดกลืนเขาอย่างต่อเนื่อง ไทก้าเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่ ความกระสันแล่นพล่านไปตามแนวกระดูกสันหลัง ก่อนเขาจะเป็นฝ่ายกุมศีรษะเธอไว้มั่นและเริ่มสวนสะโพกเข้าออกโพรงปากนุ่มตามจังหวะความต้องการของตัวเองอย่างรัวเร็วขึ้น "ซี้ดดด เฌอ... พี่จะไม่ไหวแล้ว อึก" เขาคำรามออกมาดังลั่นห้องก่อนจะเกร็งกระตุกไปทั่วทั้งร่าง ลมหายใจขาดห้วงไปชั่วขณะเมื่อความเสียวซ่านพุ่งขึ้นถึงขีดสุด "อึก อ๊าสสส" ไทก้าปลด