All Chapters of 4P หลังม่านมังกรร้อนเร่า: Chapter 31 - Chapter 40

โจวอวี้หลุนเปลี่ยนท่า เขาดันร่างงามของหยางกุ้ยเฟยให้นอนหงาย จับเรียวขาของนางให้เกี่ยวกระหวัดกับเอวสอบ มือหนาจับสะโพกของนางให้ยกขึ้นจากนั้นก็ถาโถมร่างใหญ่ลงมา ทั้งคู่ต่างส่งเสียงครางไม่เป็นส่ำร่องรักของนางดูดรัดเขาแน่น เขาหมุนวนสะโพกเป็นจังหวะในขณะที่นางกำลังบีบรัด จากนั้นก็ขยับเข้าออกช้า ๆ อย่างเสียวกระสันปากของโจวอวี้หลุนฝังแนบเข้ามาในพูเนื้อ เขาเกร็งลิ้นสอดเข้าไปในรูหวาน ยังจับสองขาของนางให้งอขึ้นแล้วแยกออก ทำให้เขาเห็นสองกลีบใหญ่ชัดเจนนิ้วแกร่งแหวกกลีบออกจากกัน เผยให้เห็นติ่งกระสันสีแดงฉ่ำที่เคลือบด้วยน้ำใสเยิ้มหอมหวาน “อา...งามยิ่งนัก กลีบอวบอูมกินได้ล้นปากล้นคำ” จากนั้นก็ตวัดลิ้นปาดเลียไปทั่วพูกลีบเนื้อ ชอนไชลิ้นล่วงล้ำเข้าไปในร่องหวานเป็นจังหวะรุนแรงและรวดเร็วทำให้หยางกุ้ยเฟยเสียวจนแทบจะคลั่งตายลิ้นของเขาขยับออกจากรูร้อน สองมือแยกเนื้อให้แบะออก ติ่งหวานเด้งออกมาอวบอูมชูช่อเบ่งบานรออยู่เบื้องหน้า โดยไม่รอช้าลิ้นสากแลบออกแล้วปาดเลียจากบนลงสู่เบื้องล่าง เล่นงานนางที่ติ่งกระสันอย่างตรงจุดหยางกุ้ยเฟยแทบแดดิ้นเมื่อเขาเริ่มสอดนิ้วเข้าไปในร่องหวาน ผสานกับการไล้เลียซ้ำ ๆ ทั้งดูดตอ

ชางกงกงประกบริมฝีปากหนาเข้ากับปากบางของฝ่าบาท จูบแลกลิ้นอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงพรมจูบทั่วใบหน้าเนียนงามเลียไปถึงปลายคางและขยับมากลืนกินแยงลิ้นเข้าไปในรูหูหลานกงกงกำลังเลียถันที่แข็งเป็นไตของฝ่าบาท เต้านมของฝ่าบาทแม้ไม่ใหญ่เช่นสตรีแต่ก็นูนขึ้นมาจนสามารถกอบกุมคลึงได้ หลานกงกงดูดและครางในลำคอ เขาอารักขาฝ่าบาทมาตั้งแต่เขายังเป็นเด็กและชาตินี้เขารักเพียงฝ่าบาทคนเดียวเท่านั้นบัดนี้ในใจของเขาหาได้พอใจที่มีชางกงกงอยู่ที่นี่ และคิดกำจัดให้สิ้นซาก คนที่ได้เชยชมฝ่าบาทจะได้มีเขาเพียงผู้เดียว ทว่าชางกงกงก็เหมือนเขา ล้วนมีอิทธิพลที่หนุนหลังและยังมีฝีมือไม่ธรรมดา การกำจัดคนผู้นี้จึงไม่ได้ง่ายดายนักหลานกงกงสลับเลียข้างหนึ่งแล้วย้ายมาข้างหนึ่ง ไล่ลิ้นลากเลียลงมาจนถึงสะดือ ในขณะที่มือคลึงแท่งหยกแข็งแล้วคลึงเบา ๆ เขาถอดกางเองของตนเองออก แท่งหยกขนาดใหญ่ก็ผงาดขึ้นตรงหน้า “ขยับมาให้ข้าชัก เจ้าด้วย ชางกงกงถอดกางเกงออก ข้าอยากจับของเจ้าเช่นกัน ข้ากระหายยิ่ง”ฝ่าบาทตรัสด้วยเสียงแหบเครือเร่าร้อน ทำให้บุรุษทั้งสองถอดกางเกงออกทันใด ยามนี้แท่งเนื้อใหญ่สองแท่งอยู่ในมือของฝ่าบาทคนละข้าง เฉาหงตี้คลึงจนน้ำใสไหลออ

เหวินเฉินทอดถอนหายใจ เขารู้ว่าเรื่องที่เขากับท่านอ๋องทำนั้นคือการหมิ่นเกียรติพวกนาง ทว่าเขาก็ไร้ทางเลือกในที่สุดเขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเบายิ่ง“คุณหนูทั้งสอง ต่อไปนี้พวกท่านเป็นอิสระแล้ว แดนเหนือจะมอบชีวิตใหม่ให้พวกท่าน ทั้งท่านอ๋องและข้ารับปากว่าจะไม่ให้พวกท่านได้พบกับความลำบากอีก ชีวิตที่เหลืออยู่ก็จงใช้ให้มีความสุขเถิด”เขาไม่ได้บอกเรื่องสงครามที่จะตามมาแก่สตรีทั้งสอง เท่านี้ก็ยุ่งยากพอแล้วสตรีทั้งสองได้ยินเช่นนั้นก็พลันนิ่งอึ้ง เพราะเป็นสตรี บุรุษเอ่ยปากตัดรอนถึงเพียงนี้พวกนางจะหน้าด้านหน้าทนอ้อนวอนสิ่งใดได้อีก?ที่ผ่านมาบุรุษทั้งสองคงคิดเพียงว่าเรื่องเร่าร้อนบนเตียงเป็นแค่หน้าที่ในการช่วยขับพิษกำหนัดเท่านั้น เหยียนซินซินมือนิ่งสั่นด้วยความเสียใจ หยางหลินหลินกัดปากเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความน้อยใจ ที่บุรุษสองคนกลับทำท่าไม่รับรู้“ได้! ในเมื่อพวกท่านปรารถนาอยากให้พวกเราหาบุรุษใหม่ ข้าและพี่หญิงก็จะทำตามนั้น”หลังจากคำประชดนั้น ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด หยางหลินหลินเชิดหน้าขึ้นเอ่ยปากไล่“เช่นนั้นพวกท่านก็ออกไปเถอะ ข้าทั้งสองจะเก็บสัมภาระเตรียมพร้อม หากว่า

ด้านโจวอวี้หลุน เมื่อผิวเนื้อนุ่มนิ่มที่เปียกชื้นเสียดสีเข้ากับหน้าอกแกร่งของเขา หยางหลินหลินขยับเรียวขาขาวทั้งสองข้างขึ้นมาเกี่ยวกระหวัดรอบเอวสอบของหวั่นอ๋องเอาไว้แน่น สองมือเรียวโอบรอบลำคอแกร่ง จงใจเบียดกระแซะปทุมถันคู่งามเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาของเขาจนจมหายไปในเนื้อนุ่ม สองคนต่างมองตากันครู่หนึ่ง กระแสความร้อนแรงพลันบังเกิด หยางหลินหลินไม่อาจบังคับจิตใจตนเองได้อีกต่อไปและในยามนั้นหยางหลินหลินก็ทนไม่ไหวแล้ว นางจึงขยับศีรษะและจุมพิตโจวอวี้หลุนทันทีขณะเดียวกัน เหวินเฉินก็โอบอุ้มร่างของเหยียนซินซินเอาไว้ในอ้อมแขน เหยียนซินซินเองก็ต้องการเช่นกัน มีหรือจะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยนางอ้าปากออกกว้างงับเข้าที่ลำคอแกร่งขององครักษ์หนุ่มเบา ๆ ตวัดลิ้นเลียซับ หยัดสะโพกอวบอูมบดเบียดเข้ากับแท่งเนื้อยักษ์ของเหวินเฉินที่บัดนี้แข็งชันสู้มือขึ้นมากะทันหัน“อาเฉิน เจ้าก็ชอบข้าใช่หรือไม่”นางกล่าวกระซิบเสียงหวานยิ่ง ทำให้อารมณ์ของเหวินเฉินตื่นตะเลิดดูเหมือนว่าพวกนางจะไม่เป็นไรจริง ๆ เรื่องเมื่อครู่ก็เป็นเพียงการแสดงของพวกนางเท่านั้นเพื่อจะลองใจว่าเมื่อได้ใกล้ชิดกันชายหนุ่มคงเป็นเพราะอัดอั้นมาเนิ่นนานหลาย

โจวอวี้หลุนกัดปาก พยายามสะกดกั้นอารมณ์ที่เริ่มก่อตัวและพุ่งขึ้นสูง สองมือหนาคิดจะผลักพวกนางอ่อนแต่ร่างกายกลับอ่อนระทวยยิ่งนัก“อ๊าส์ พวกเจ้าทำข้าเสียว”“เช่นนั้นข้าจะทำให้ท่านปลดปล่อยออกมา”หยางหลินหลินยิ้มอย่างมีชัย นางและเหยียนซินซินลงมือถอดเสื้อผ้าของเขาออก ดึงสายรัดเอวและถอดอาภรณ์ของเขาจนหลุดจากกาย เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึงโจวอวี้หลุนรู้สึกว่าเขากำลังถูกอีกฝ่ายรุม ทว่าเป็นการรุมที่เร่าร้อนยิ่งนักเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มของทรวงอกอวบอิ่มขนาดยักษ์ของทั้งสองนางที่จงใจบดเบียดเข้ามาทักทายผิวเนื้อเปลือยเปล่าของเขา ก็ทำให้แก่นกายในกางเกงร้อนผ่าวจนแทบระเบิดออกโจวอวี้หลุนครางต่ำในลำคอ เมื่อยามอาภรณ์ที่เพิ่งสวมเข้าไปได้ไม่นานของสตรีทั้งสองก็ถูกถอดออกในขณะที่ไฟราคะภายในรถม้ากำลังลุกโชน เสียงครวญครางหวานล้ำระคนเร่าร้อนก็เล็ดลอดผ่านม่านบังตาออกไปกระทบโสตประสาทของคนขับรถม้าเบื้องนอกเหวินเฉินที่กำลังบังคับม้าขมวดคิ้วแน่น หัวใจเต้นระรัว ยามเมื่อได้ยินเสียงของเหยียนซินซินเอ่ยปากเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงหยาดเยิ้ม“อาเฉิน ตอนนี้พวกข้ากำลังช่วยกันดูดแท่งเนื้อให้ท่