All Chapters of 4P หลังม่านมังกรร้อนเร่า: Chapter 51 - Chapter 59

สตรีสองคนมองฝ่าบาทด้วยสายตารักใคร่“ฝ่าบาท ถึงจะเป็นเช่นนั้นหม่อมฉันทั้งสองก็ภักดีต่อพระองค์เพียงผู้เดียวเพคะ”เฉาหงตี้ยกมือขึ้น พยายามฝืนความรังเกียจลงคอ ท่องในใจเอาไว้ไม่รู้กี่ครั้งว่าเพื่อเด็กในท้องของพวกนาง จากนั้นค่อยฆ่าให้ตายก็ไม่สาย น้ำเสียงอ่อนโยนจึงกล่าวออกมาอีก“เรารู้ว่าพวกเจ้าภักดีเพียงใด เราเองก็รู้สึกเศร้าใจ เราไม่อาจมอบความสุขให้พวกเจ้าได้ เพราะเราชอบโจวอวี้หลุน ดังนั้นจึงให้เขามอบความสุขให้แทน และมอบบุตรให้พวกเจ้าแทนเรา ทั้งหมดเป็นแผนของเรา เราจะโกรธพวกเจ้าได้อย่างไร ต่อไปพวกเจ้าต้องรักษาตัวดูแลครรภ์ให้ดี ให้เด็กเติบโตและคลอดมาอย่างปลอดภัย จากนั้นพวกเราจะช่วยกันเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด หากว่าเป็นบุตรชาย เราจะแต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาทและเป็นชินอ๋องอย่างแน่นอน บุตรของพวกเจ้าเราต้องอวยยศให้สูงที่สุด”คำพูดของฮ่องเต้เฉาหงตี้ช่างอ่อนโยนนัก ทว่าในใจคิดว่า 'หลังคลอดพวกเขาออกมาแล้ว เราจะสับร่างพวกเจ้าเป็นชิ้น ๆ และโยนให้สุนัขกินเสีย ให้พวกเจ้าตายตามบิดามารดาที่น่ารังเกียจของพวกเจ้าไป โจวอวี้หลุนจะได้ไม่คิดถึงพวกเจ้าอีก!'เหยียนซินซินและหยางหลินหลินพยักหน้าในอ้อมแขนบอบบางของฝ่าบา

แสงจันทร์นวลตาไร้เมฆหมอกบดบังทอแสงลอดหน้าต่างเข้ามาภายในห้องนอนที่อบอวลไปด้วยไอสวาทอันร้อนระอุ ร่างเปลือยเปล่าของสองสตรีเบียดเสียดกอดรัดนัวเนียอยู่บนเตียงหยางหลินหลินที่หัวใจเต้นระรัวพรมจูบไปทั่วดวงหน้างดงามของเหยียนซินซินอย่างโหยหา นิ้วเรียวบดบี้เกสรดอกไม้เปียกชุ่มแฉะเยิ้มที่บวมเป่งจนเหยียนซินซินหยัดสะโพกผายแอ่นรับ ร้องครางเสียงสั่นแหบเครือด้วยความเสียวซ่านที่แผ่ริ้ว“อาหลิน...อึดอัดเหลือเกิน ข้าต้องการมากกว่านี้”หยางหลินหลินยิ้มซุกซน นัยน์ตาฉ่ำปรือระคนร่านร้อน นางเอื้อมมือไปใต้หมอน ดึงเอาแท่งหยกปลอมที่นางให้สาวใช้คนสนิทไปแอบจัดหามาให้และเตรียมเอาไว้พร้อมเหยียนซินซินเห็นแท่งหยกของปลอมก็พลันตาลุกวาว นางย่อมคุ้นเคยกับของเหล่านี้เพราะในตอนที่เตรียมการถวายตัวล้วนใช้พวกมันมาหลายครั้งเพื่อฝึกซ้อมให้ฝ่าบาทพึงพอใจมากที่สุดทว่าท้ายที่สุดฝ่าบาทคนนั้นก็ไม่เคยแตะต้องนางสักหนเพียงแค่เห็นสิ่งนี้ร่างกายของเหยียนซินซินก็หลังน้ำหวานออกมาอย่างล้นเหลือ“อาหลิน เจ้านำมันมาจากที่ใด”“ร้านลับของหอนางโลม สาวใช้ของข้าเป็นผู้หามาให้”แท่งหยกชิ้นนั้นทำจากหยกมันแพะชิ้นดีที่สาวใช้เสาะหามาให้นายสาวอย่างระมั

ความเงียบในห้องนอนถูกทำลายลงอีกครั้งเมื่อบุรุษหนุ่มทั้งสองยังไม่ยอมหยุด โจวอวี้หลุนขยับกายถอนท่อนเนื้อร้อนจัดออกจากร่างของหยางหลินหลินมือหนาคว้าข้อเท้าของเหยียนซินซินให้พลิกคว่ำลงกับเตียงในท่าคุกเข่าและใช้ศอกค้ำพื้นไว้ สะโพกผายลอยเด่นขึ้นหวั่นอ๋องไม่รอช้าก้าวเข้าประกบด้านหลัง กดเอวบางให้นาบต่ำลง ทว่ายกก้นงอนงามให้แอ่นรับ จากนั้นจึงกดความใหญ่โตยาวใหญ่สวนพรวดเข้าสู่ร่องเนื้อที่เปียกชุ่มจนมิดโคนพั่บ! เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องแผ่กระจายความเสียว"อื้อ... ท่านอ๋อง... ท่านี้มันลึก... จุกเหลือเกินเจ้าค่ะ"เหยียนซินซินคราง ใบหน้าซบลงกับพื้นเตียง สองมือจิกทึ้งผ้าผ่อนจนยับยู่ยี่ โจวอวี้หลุนโน้มแผ่นหลังแกร่งลงไปทับแผ่นหลังเนียนสองมือเอื้อมไปด้านหน้าเพื่อบีบเค้นเต้านมคู่โต ก่อนจะเอียงใบหน้าซุกไซ้ซอกหูและดูดดึงยอดอกจนบวมเป่ง สลับกับสะโพกสอบที่กระหน่ำสาวท่อนเนื้อเข้าออกรูรักอันคับแน่นถี่ระรัวตอกย้ำจุดเสียวเน้น ๆ แรงสั่นสะเทือนหนักหน่วงจนร่างบอบบางแทบจมลงไปกับพื้นเตียง ทุกครั้งที่โถมกายเข้าใส่ ลิ้นอุ่นยังคงดูดกลืนยอดอกอย่างเมามัน ความเสียวซ่านทั้งบนและล่างจู่โจมพร้อมกันจนเหยียนซินซินครางหลงสต

บริเวณหน้าเรือนพักหลังใหญ่สองหลังที่ตั้งตระหง่านติดกันกลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คนและบ่าวไพร่จำนวนมากที่วิ่งวุ่นจัดเตรียมขบวนมงคลอย่างไม่มีใครยอมเหน็ดเหนื่อยเรือนทั้งสองหลังนี้เป็นบ้านพักหลังโตที่โจวอวี้หลุนจัดหามาให้แก่ครอบครัวสกุลเหยียนและสกุลหยางได้ใช้อยู่อาศัยอย่างปลอดภัยบรรยากาศโดยรอบกึกก้องไปด้วยเสียงจุดประทัดมงคลที่ดังสนั่นหวั่นไหวสลับกับเสียงเครื่องดนตรีแตรและกลองที่บรรเลงขับขานทำนองต้อนรับฤกษ์งามยามดีขบวนเกี้ยวเจ้าสาวหลังใหญ่สีแดงสดฉลุลวดลายงดงามจำนวนสองหลังจอดสนิทอยู่หน้าประตูใหญ่ เพื่อเตรียมพร้อมรับตัวสองสตรีเข้าสู่พิธีก่อนที่เจ้าบ่าวจะนำขบวนเกี้ยวมาอัญเชิญเจ้าสาวออกจากเรือน พิธีการส่งมอบสินสอดถูกจัดการล่วงหน้าโดยผู้ใหญ่ฝ่ายชายในวันนี้ โจวอ๋อง ผู้เป็นแม่ทัพใหญ่และเป็นบิดาของโจวอวี้หลุน รวมทั้งมีฐานะเป็นบิดาบุญธรรมของเหวินเฉิน จึงเป็นผู้ออกหน้าก้าวเท้าเข้ามาเป็นประธานในพิธีส่งมอบสินสอดให้แก่ทั้งสองตระกูลด้วยตนเอง โดยมีแม่สื่ออาวุโสและขบวนบ่าวไพร่คอยยกหาบสินสอดมงคลตามหลังมาเป็นขบวนยาวเหยียดสำหรับคู่แรกของโจวอวี้หลุน โจวอ๋องได้เป็นตัวแทนส่งมอบสินสอดทองหมั้น รวมถึงม้วนหนังสือ

ในห้องหอที่อยู่ติดกัน เหวินเฉินและเหยียนซินซินกำลังบดจูบกันอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนอยู่ริมเตียงนอน สองแขนแกร่งขององครักษ์หนุ่มโอบรัดเอวบางไว้แน่นหนา ดึงรั้งให้ร่างอรชรแนบชิดกับแผงอกกว้างจนไร้ช่องว่าง ยามเมื่อเขาค่อย ๆ ละริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย ลมหายใจอุ่นร้อนยังคงเป่ารดกันอยู่ตรงปลายจมูกเหยียนซินซินช้อนสายตาฉ่ำปรือมองสามี เอ่ยถามเสียงแผ่วหวาน“เจ้ามีความสุขหรือไม่”เหวินเฉินพยักหน้ารับทันที แววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่นลึกล้ำ“ข้ามีความสุขที่สุด ที่เจ้ายอมแต่งกับข้า บิดามารดาของข้าสิ้นแล้ว ชีวิตนี้ข้ามีเพียงท่านอ๋องกับสนามรบ ไม่เคยคิดฝันที่จะมีครอบครัว ทว่าเมื่อเป็นเจ้า ข้ากลับคิดอยากมีคนเคียงข้าง ยามนี้ยังมีท่านอ๋องและอาหลินอีกด้วย พวกเรานับจากนี้จะมีความสุขกัน”เหยียนซินซินสบตาเขา นึกถึงความจริงข้อใหญ่แล้วเอ่ยถามตรง ๆ“แม้ว่าข้ากับอาหลินไม่อาจมีบุตรให้พวกเจ้าหรือ”เหวินเฉินพยักหน้า ไร้แววลังเลในดวงตา“ข้าบอกเจ้าแล้ว แค่มีเจ้า มีอาหลินก็พอ ที่สำคัญขอเพียงเจ้ายังชอบข้า อย่างอื่นไม่สำคัญแล้ว”หญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็คลี่ยิ้มหวานออกมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความตื้นตันใจ“ข้าก็ชอบเจ้ามาก นับจ