The Maid Who Stole the Señorito's Heart のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

PAGOD niyang pinunasan ang pawis na tumutulo mula sa kanyang noo. Isang oras yata ang nilakad niya para makarating sa bahay na nakatayo sa harap niya ngayon. Since it was a private subdivision, bawal pumasok ang mga pampublikong sasakyan o taxi, kaya wala siyang choice kundi maglakad all the way from the main gate.Agad niyang kinuha ang cellphone sa kanyang bulsa nang bigla itong tumunog at mag-ring. "Hello po, Tita?" sagot niya sa kabilang linya habang inaayos ang gamit na bitbit niya. "Nakarating ka na ba diyan, iha?" tanong ng kanyang Tita mula sa kabilang linya. "Opo, Tita. Nandito na po ako mismo sa tapat ng malaking gate. Pagod lang po nang kaunti kasi kailangan pang maglakad mula sa entrance, ang lawak naman kasi ng lugar na 'to," natatawa niyang sagot kahit ramdam na ang bigat ng mga binti. "Mabuti naman at nakarating ka nang ligtas. Pasensya ka na ha, alam mo naman na bawal talaga pumasok ang ibang sasakyan sa loob ng subdivision na 'yan. pero wag kang mag alala, sulit a

UMAGA pa lang ay abala na siya sa paghahanda ng agahan para sa kanyang amo. Sa totoo lang, hindi niya alam kung bakit niya 'to ginagawa—meron naman dapat na ibang nakatalaga para rito. But according to mayordoma, utos ng mahal nilang senyorito. AHHHHH BWSIT talaga. bulong niya sa sarili habang mariing pinipilahan ang mga labi. Siguradong gusto na naman siya nitong pahirapan, mukhang ito ang bayad sa pag tulong nito sa kanya para mag grocery. Ito lang ang Kilala niyang tumulong pero nag pa bayad. Labag man sa kanyang kalooban, kinuha pa rin niya ang tray na puno ng pagkain at dahan-dahang naglakad paakyat patungo sa silid ng binata. Habang umaakyat, hindi niya mapigilang mag-isip at mainis. Paano ba manakit ng tao nang hindi ka nadedemanda? tanong niya sa isip, habang iniisip na baka naman kailangan na niyang gumanti ng kaunti sa mga susunod na pagkakataon. Nakarating siya sa tapat ng pinto at huminto. Bumuntong-hininga muna siya, inayos ang hawak sa tray, at dahan-dahang kumato

DALAWANG araw na ang lumipas mula noong dumating sila dito sa isla. At sa dalawang araw na 'yon nakalimutan niya ang dahilan kung bakit siya pumayag na sumama sa kanyang amo.Sa haba ng bakasyon na meron siya wala siyang ibang ginawa kundi mag saya. Matapos ang nag daang gabi na bangayan nila, kinabukasan dinala siya nito sa isang boutique dito sa resort at binilhan siya ng mga damit.Kahit sa kunting oras na pagsasama nila ng binata, may napansin siya sa ugali nito na hindi niya nakikita sa loob ng malaking bahay na 'yon. Mahilig itong gumawa ng mga simpleng bagay—gaya ng pag-lalaro sa mga pambatang laruan. Tulad ng seesaws, tumbang lata at iba pa. Lapitin din ito ng matanda dahil sa laging nakangiti nitong mukha. Gaya ngayon nag renta ito ng bangka dahil gusto nitong mangisda sa kabilang panig ng resort. Wala siyang hilig sa ganoon pero gusto niyang ma experience—kaya agad na'rin siyang nag handa para masamahan ito.Nakaharap siya sa salamin habang inaayos ang balabal na suot. "You

ISANG linggo na ang lumipas ng umalis ang binata papuntang US dahil nagka problema ang isang branch ng company nila doon. Matapos nitong mag paalam sa kanya nong gabeng 'yon, Hindi na niya ito nakita pa o nakausap manlang.Hindi din siya nito sinubukang tawagan kaya hindi niya alam kung may dapat paba siyang hintayin, o baka nag hihintay lang siya sa wala.Napabuntong hininga siya habang nakaupo at kaharap ang mga bedsheet na nilalabhan. Sabik na sabik na siyang makausap ang binata pero wala siyang alam na paraan para ma contact ito at hindi din siya sigurado kung sasagutin ba nito."Mababaliw na 'ko..."Bulong niya sa hangin habang mahina niyang pinapalo ang sabon sa puting kumot. Ang bawat hagod ng kamay niya ay tila paulit-ulit na pagpaparamdam sa sarili na—totoo ba ang lahat ng nangyari? O imahinasyon ko lang ang lahat ng 'yon?Isang linggo. Pitong araw. Isang daan at animnapu't walong oras.At ni isang mensahe, ni isang tawag, ni simpleng kumusta... wala. Wala si Gabriel.Napatin

NASA GILID lang siya—sila— habang tinitingnan ang binata na yakap yakap ng isang babae. Umaga palang pinaalam na sa kanila na may darating na bisita, kababata daw ni senyorito Gabriel.At muka nga, Kasi ng lumabas ang babae Mula sa sasakyan agad itong sinalubong ng lalaki. Hindi niya maiwasan na hindi makaramdam ng selos lalo na kapag tinitingnan niya ang dalaga. Sobrang ganda nito, bumagay ang maitim at tuwid na hanggang pusod nitong buhok sa kurba ng katawan nito…parang may sariling ring light ang babae. At 'yon ang pinag kaiba nilang dalawa, nakasuot ito ng mga mamahaling damit…habang siya…isang maids uniform.Nakatayo lang siya sa gilid, sa likod ng malaking haligi ng pasukan…sapat lang para hindi siya masyadong mapansin, pero sapat din para makita niya ang bawat detalye ng eksenang sumisira sa kanya.Ang bawat hakbang ng babae ay tila isang runway walk. Ang bawat ngiti nito ay kumikinang na parang araw. At ang bawat galos ng mahahaba at itim na buhok nito sa balat ni Gabriel... p