All Chapters of ร่านรักเริงใจ: Chapter 41 - Chapter 50

ลิ้นเรียวถือวิสาสะจ้วงจุ่มสลับตวัดเลียซ้ายขวาข้างแคมคุณชายหนุ่มเมามันกับกลิ่นเนื้อนาง หอมในกลิ่น หวานในรสชาติน้ำหวานบนปลายลิ้นยิ่งหล่อนกระเสือกกระสนดิ้นรนหนี เขาก็ยิ่งตาม ปลายลิ้นสากกระดกกระรัวแทรกลึกยิ่งขึ้นก่อนถอยตั้งหลัก แล้วกดเข้าไปใหม่ ทุกจังหวะการจุ่มจ้วงล้วนเป็นไปด้วยความชำนาญในเกมรัก“ดอน...โอย...วิจะ...ไม่ไหว มันสะ...เสียว!”“ไหวสิที่รัก อดทนไว้ก่อนอย่าเพิ่งเสร็จนะ”วิรามรพยายามจะยกตัวขึ้นเมื่อหัวชนพนักเตียงหล่อนทำสำเร็จภาพศีรษะได้รูปของสามีคุณชายที่กำลังซุกซบอยู่กับหน้าขาสร้างอารมณ์รัญจวนยิ่งนัก หล่อนลูบคลำ ไหล่บึกบึนเปลือยเปล่าที่เกร็งเป็นจังหวะ ใบหน้าแหงนเชิด“อูยสสส...ดอน วิ....วิ...”เสียงครางระริกเพิ่มความกระหายแก่ชายหนุ่ม จังหวะทิ่มแทงลิ้นเร็วขึ้นวิรามรทำอะไรไม่ได้ เลยนอกจากยกสะโพกส่ายร่อนเหนือที่นอน หล่อนเกือบจะขาดใจอยู่แล้ว คุณสามีตัวดีถึงถอนใบหน้าหล่อๆ ออกจากเนินรัก ดึงร่างขาวผ่องพาดกับขอบเตียงให้ลำขาเรียวห้อยระกับพื้นโชว์โหนกนูนโดดเด่นยั่วใจ“ท่านี้อีกแล้ว”น้ำเสียงสั่นหวิวเหมือนจะต่อว่า แต่ความจริงคือชอบเหมือนกัน การเล่นรักท่านี้สร้างความสุขทั้งแก่ตนและสามีได

“ไปไหนกันต่อดี” ตุลยธรหารือคู่หมั้น“แล้วแต่คุณสิคะ”“คุณอีกแล้ว เมื่อไหร่นะรินจะยอมเรียกผมว่าพี่ตุลย์บ้าง”“ไม่เคยเรียกมาก่อน จู่ๆ จะให้เรียก รินกระดากปากนี่คะ”“ทีคุณวิยังเรียกนายคุณชายอติว่าดอนอยู่เลย”“ก็นั่นน่ะคุณชายเขาต้องการอย่างนั้นนี่คะ”“พี่ก็ต้องการ อีกไม่กี่อาทิตย์เราก็จะแต่งงานกันแล้ว ก็ไม่รู้ว่าทำไมรินถึงยังทำตัวห่างเหินพี่นัก ทำราวกับว่าเราเป็นคนที่เพิ่งรู้จักกันแทนที่กำลังจะแต่งงานกัน หรือว่ารินไม่ได้รักพี่เลย”“ฮื้อ...” รินรดาหน้าแดง “คิดอะไรอย่างนั้นละคะ”“ของมันชวนให้คิด ตั้งแต่คบหากัน จนหมั้นกันก็แล้ว รินไม่เคยบอกรักพี่สักคำ”“ก็ทำไมจะต้องบอก คุณก็รู้อยู่แล้วว่าริน...”“รินทำไม?”“ไม่รู้ก็ช่างเถอะค่ะ”เห็นคู่หมั้นสาวเม้มปาก เมินหน้าออกนอกรถคนรักเด็กก็เสียงอ่อนลง“อย่างอนน่า พี่แค่อยากได้ยินรินพูดว่ารักพี่บ้างก็เท่านั้นเอง”ใบหน้าสวยหวานหันกลัมา“จำเป็นหรือคะที่จะต้องพูด การกระทำไม่สำคัญกว่าหรือไง”“พูดถึงการกระทำยิ่งทำให้พี่ไม่มั่นใจ ว่าจริงแท้แล้วรินรักพี่จริงๆ สักนิดมั้ย”“หมายความว่ายังไงคะ?”“หมายความว่า สายตารินเวลามองพี่บางครั้งเหมือนรินรักพี่ แต่การกระทำ

“ไม่ฟัง! ไม่ต้องมาพูด”หน้าตาของวิรามรบอกถึงความโกรธจัด“คุณโกหกวิ วิเกลียดคุณ คุณชายอติ”“ไม่เอาน่า ฟังกันบ้างสิ เจนนี่ไม่ได้...”“หยุด!” นัยน์ตาคู่สวยวาววับ “ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว วิจะกลับไปอยู่บ้านวิ เราขาดกันเพียงแค่นี้”“ทำไมไม่ฟังกันบ้างนะ ก็บอกแล้วว่า...”“บอกให้หยุด!” เสียงตะโกนที่อาจจะดังไปทั้งบ้านใบหน้าสวยๆ แดงก่ำมือที่ตกแนบลำตัวกำหมัดแน่น“วิเคยบอกแล้วว่าเกลียดคนโกหก แต่คุณชายก็โกหกเป็นครั้งที่สอง วิจะไม่ให้มีครั้งที่สามอีกแล้ว เราจบกันแค่นี้!”“บ้าล่ะสิถ้าพี่ยอม !” คุณชายเองชักมีโมโห ปกติก็ไม่เคยขัดใจภรรยาสาว เรียกว่าหล่อนต้องการหรืออยากได้อะไรเขาเป็นต้องหามาให้ทุกอย่าง เว้นเสียแต่เดือนกับดาวที่เขาไม่สามารถสอยมาให้ได้แต่นาทีนี้หล่อนกำลังจะทำให้ชีวิตคู่พังเพราะไม่ยอมรับฟังคำชี่แจงใช่เลย คำชี้แจง ไม่ใช่คำแก้ตัวก็เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าจู่ๆ หญิงสาวที่เขาเคยสนุกด้วยไม่กี่ครั้งประสาคนหนุ่มที่ยังไม่มีพันธะ จะบินข้ามทวีปมาหาถึงเมืองไทยเพราะยังอยากสานสัมพันธ์ต่อ แล้วหล่อนก็ช่าง... เขาไม่รู้จะสรรหาคำใดมาพูดใครว่าฝรั่งไม่ขี้อิจฉาริษยา ร้ายได้ไม่แพ้ผู้หญิงชาติใดในโลกทันทีที

“ปล่อยตัวตามสบายสาวน้อย อย่าเกร็ง ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น พี่ให้สัญญา จะไม่ทำให้รินของพี่ต้องเจ็บปวด”ตุลยธรรักษาสัญญา และรินรดาก็รู้สึกเหมือนจะคลั่งริมฝีปากเขา มือของเขา เข้าจับจองทุกพื้นผิวกายเธอ ทุกจุดที่คิดว่าจะสร้างความรัญจวน กวาดต้อนความขลาดกลัว ความลังเลใดๆ หากยังหลงเหลือ ให้หมดไปจากใจเธอ“อิ๊! พี่ตุลย....”สาวที่เพิ่งจะเคยมือชายครั้งแรกถึงกับหลุดเสียงครางทันทีที่ปลายนิ้วเรียวแกร่งทรงพลังลุกไล่เข้าสู่จุดยุทธศาสตร์สัญชาติญาณดั้งเดิมที่ติดตัวมนุษย์มาแต่กำเนิดนั้นเองแยกขาเรียวให้ห่างออกจากกันโดยอัตโนมัติ เพื่อการเติมเต็มมากยิ่งขึ้น“นั่นแหละ ใช่เลย...อาว์! สวยฉ่ำไปทั้งตัวเลยสาวน้อยของพี่”ตุลยธรเสียงกระเส่า ความรู้สึกเสียวเสียดไปทั่วอณูกาย ใจจะขาดเสียให้ได้เมื่อได้ยลความงามที่พรั่งพร้อมร่างงามอ้อนแอ้นแอ่นหยัด เมื่อถูกลูบไล้ ดูดเลีย บางจังหวะก็ขบไรฟันเบาๆ ไม่ถึงกับให้เจ็บอย่างหยอกเย้ารินรดาทึ้งผมบนศีรษะที่ซุกซบชิดลงมาเป็นจังหวะ ระบายความซ่านเสียวที่กำลังได้รับ แทบจะกรีดร้องให้ลั่นห้อง เมื่อเรือนกายงามถูกชายหนุ่มตะลุยสำรวจราวจะตรวจหาสมบัติล้ำค่า“อะ! อูย...”สะโพกกลมมนถูกมือห

“พี่ตุลย์ขา ริน......ริน.....อูยส์ เสียวเหลือเกิน....อืออือออ ช่วย...ริน อย่าทรมาน...”ไม่อายแล้วที่จะร่ำร้องวอนขอให้เขาปลดปล่อยให้พ้นจากอารมณ์ที่เพิ่งได้ทำความรู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิตสาวตุลยธรยิ่งเมามันกับการเสียบเสย สุขแสนสุขทั้งที่ยังไม่ถึงจุดปลดปล่อย เพราะเสียงครางครวญใสๆ สั่นพร่า อย่างลืมตัวร้องขอความสุขจากเขาน้ำหวานหลั่งออกมามากตามแรงความกำหนัดเท่าใด ความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวลำโตแข็งขมึงของชายหนุ่มก็มีมากขึ้นเท่านั้นรินรดายังร้องครางอืออือไม่ขาดปากกับบทบรรเลงเพลงรักหนักหน่วงที่เจอเข้าครั้งแรกหลายนาทีหลังจากลืมตัวลืมอายขอให้คูหมั้นหนุ่มช่วยปลดปล่อย รินรดาก็รับรู้ว่าคูหมั้นหนุ่มยังสนุกกับการทรมานเธอ ฉมองอันชาญฉลาดเรียนรู้ได้ไวจึงคิดหาวิธีใหม่ที่น่าจะเป็นไปได้ ว่าจะสามารถเร่งเขาได้ดีกว่าการร้องขอด้วยเสียงครางวิงอวนแล้วก็เป็นฝ่ายตุลธรที่ถึงกับร้องคราง ใบหน้าหล่อๆ บิดเบ้“รินจ๋า...อยะ...อย่า อูยส์ อย่างนี้ พี่จะ...”เมื่อเธอวอนขอ เขาไม่นำพา รินรดาจึงเล่นบทดื้อบ้าง ไม่ยอมฟังเสียงห้ามปรามขาดเป็นห้วงๆ ด้วยการโยกย้ายส่ายสะโพกยั่วยวนยิ่งเขาถาโถมแรงลงมา เธอก็ยิ่งแอนบั้นท้ายกลืนกิ