ฉลามไม่กินปลาทู のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

“แล้ววันนี้คุณฉลามไปไหนคะ ไม่เห็นตามคุณหมอเลย ปกติโทรหาตลอดเวลา” ผักกาดเอ่ยถาม “เมื่อกี้ส่งข้อความมาบอกว่าพาลูกค้าไปทานข้าวนะคะ และตอนนี้ก็คงจามไม่หยุดแล้วมั้งคะ เพราะโดนพวกเรานินทา” ปลาทูพูดจบทุกคนพากันหัวเราะ “เอ่อ! คุณหมอคะ คุณฉลามบอกรึเปล่าคะว่าลูกค้าเป็นผู้หญิงรึผู้ชาย” ผักกาดถามขึ้นมาเมื่อเปิดดูข้อความในโทรศัพท์ “ไม่ได้บอกนะคะ” ปลาทูขมวดคิ้วมองผักกาด ผักกาดยื่นโทรศัพท์ให้ปลาทูดูรูป “เพื่อนพี่ส่งมาให้ บอกว่าเจอคุณฉลามกับผู้หญิง แต่คงเป็นลูกค้าตามที่บอกคุณหมอนั่นแหละค่ะ” ปลาทูยิ้มให้พี่ผักกาดและกดแชร์รูปนั้นมาที่Line ของตัวเอง “เดี๋ยวปลาทูจะลองถามดูค่ะ” “จะไม่ทะเลาะกันใช่ไหมคะ คุณหมอ พี่เป็นห่วง” ผักกาดพูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล “ไม่หรอกค่ะ ปลาทูแค่จะถามเขาเฉยๆ ไม่ทะเลาะอะไรหรอกค่ะ เราต้องจุกจิกบ้างจริงไหมคะ” ปลาทูยิ้ม เหมือนไม่ได้อะไร ปลาทูไปส่งกุ้งนางที่บ้าน และขับรถมาหาฉลามที่แพปลาของเขาเพราะคิดว่าเขากลับมาแล้ว แต่เขาไม่อยู่ “คุณหมอ คุณฉลามไม่อยู่ครับ” ลุงชิตเดินมาบอกปลาทู “ออกไปกับลูกค้าใช่ไหมคะ” “ครับ” ลุงชิตยิ้มให้รู้สึกโล่งอกเมื่อเห็นว่าปลาทูรู้แล้ว และไม่ได

ฉลามมองคนตัวเล็กนิ่ง “พี่ต้องทำยังไงถึงจะหายโกรธบอกสิ จะทำให้ทุกอย่าง” เขาง้อคนตัวเล็กเต็มที่ “กลับบ้านไปค่ะ แล้วก็ไปคิดทบทวนตัวเอง ปลาทูก็จะคิดเหมือนกัน” ปลาทูพูดด้วยความน้อยใจ ที่ผู้หญิงคนนั้นกล้าพูดแบบนั้นไม่ให้เกียรติฉันต่อหน้าเขา แต่เพราะเป็นลูกค้ารายใหญ่ เขาเลยนิ่งเฉย “ปลาทูพี่ขอล่ะ อยากได้อะไรพี่จะซื้อให้หมดเลย แค่อยากโกรธ” ฉลามอ้อนวอน อยากให้ปลาทูเข้าใจ “ไม่อยากได้ ไม่สนใจพี่แล้วด้วย โกรธพี่มากเลยนะ รู้บ้างไหม ไปให้พ้นหน้าสักที” ปลาทูเผลอพูดออกไปด้วยความโมโห “อย่าไล่อีกนะ ถ้าไล่อีกพี่จะไม่มาให้เห็นหน้าอีกเหมือนกัน” “ก็ไม่ต้องมา ไปสิไม่ต้องมาอีก ไม่เสียใจหรอกนะ ก็บอกแล้วว่าไม่จริงจัง” “ปลาทูหยุดพูด มานี่มากอดกัน เลิกทะเลาะ” ฉลามคว้าเอวบางมาแนบชิด ปลาทูไม่ยอมผลักเขาออกห่าง แต่ก็สู้แรงเขาไม่ไหว “ปล่อยนะ ไม่ต้องมากอด” “พี่จะกอด” ฉลามกอดคนตัวเล็กแน่น “ไปกอดคนที่เขาเต็มใจสิ พี่คิดว่าปลาทูโง่ดูไม่ออกงั้นเหรอ ว่าพี่เคยนอนกับคุณฤดีคนนั้น แล้วเสื้อพี่ตอนนี้ก็มีแต่กลิ่นน้ำหอมของเธอ ปล่อยนะ เกลียดพี่แล้วไง” ฉลามปล่อยคนตัวเล็กแล้วก็ถอดเสื้อตัวเองโยนทิ้ง “พี่ไม่ได้ปฏิเสธนะปล

วันต่อมา ฉลามกลับมาถึงบ้าน เขาเห็นข้อความของปลาทู และเห็นสายที่ปลาทูโทรเข้ามา เมื่อคืนเขาไปบ้านลุงนึก โทรศัพท์แบตหมด เลยเพิ่งจะมาเห็นตอนเช้า ไม่รู้ปลาทูงอนรึเปล่า ฉลามรีบโทรกลับไปหาเธอทันที ครืดดด ครืดดด ครืดดด ปลาทูไม่รับสาย ฉลามดูนาฬิกาตอนนี้ปลาทูคงทำวิจัยอยู่ เดี๋ยวคงโทรกลับมาเอง ฉลามเลยเข้าไปดูในIGของปลาทู ว่าคนตัวเล็กมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหม ฉลามเห็นรูปหนึ่งเหมือนจะเป็นเพื่อนของปลาทูแท็กมา คงเป็นทีมทำวิจัยของเธอ แต่เขามาสะดุดตรงรูปหนึ่งและจ้องอยู่ที่รูปนั้นนิ่งอยู่นาน เพราะปลาทูยืนใกล้กับกับผู้ชายคนนั้น และผู้ชายคนนั้นก็กำลังโอบไหล่เธออยู่ด้วย ต้องสนิทมากแค่ไหนปลาทูถึงให้ทำแบบนั้นได้ รึตอนนั้นเธอไม่รู้ตัว ปลาทูได้ตำหนิเขาบ้างไหมหลังจากเห็นรูปนี้แล้ว ฉลามได้แต่ครุ่นคิดและรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น และอยากรู้ว่าเป็นผู้ชายคนเดียวกันกับที่เขาได้ยินเสียงเมื่อคืนรึเปล่า ช่วงพักปลาทูดูโทรศัพท์เพราะปิดเสียงไว้และเห็นว่าเป็นเขาโทรมา ก็เลยรีบโทรกลับ ตั้งใจว่าจะพูดดีๆ และบอกให้เขาตามมานี่ ครืดดด ครืดดด ครืดดด “เอ๊ะ! ทำไมไม่รับสายอีกแล้ว” ฉันได้แต่พึมพำอยู่คนเดียว และโทรกลับไปอีกคร

“เสียงใครมาเหรอเม่น” ยี่หวาเดินออกมายืน พอเห็นว่ามีผู้หญิงยืนอยู่กับเม่น ก็หรี่ตามองและยืนกอดอกวางท่าเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน “ฉันถามว่าใครมาเหรอเม่น ทำไมไม่ตอบ” ยี่หวาถามย้ำจ้องไปที่เม่น มองปลาทูด้วยหางตา “ฉันชื่อปลาทู เป็นแฟนของพี่ฉลาม” ปลาทูตัดสินใจแนะนำตัวเองออกไปแทนเจ้าเม่น ที่ได้แต่อึกอักทำอะไรไม่ถูก และฉันพอจะเดาออกแล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร “แฟนเหรอ ตอนไหน ทำไมฉลามไม่เคยบอก” ยี่หวายังกอดอกมองปลาทูอยู่แบบนั้น “แล้วคุณล่ะเป็นใคร ทำไมพี่ฉลามจะต้องบอกคุณด้วย” ปลาทูเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจและพอเดาได้ว่าเธอคนที่ทำเป็นยืนวางอำนาจอยู่ตอนนี้เป็นใคร แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมฉลามถึงปล่อยให้เธอมาชูคออยู่ที่บ้านตัวเอง “ฉันชื่อยี่หวา พอจะคุ้นชื่อฉันบ้างไหม” ยี่หวายิ้มให้ปลาทู อย่างรู้สึกเหนือกว่า “คุ้นค่ะ จะไม่คุ้นได้ไง ฉันได้ยินคนเขาพูดกันทั้งเกาะเลยเรื่องคุณ” ปลาทูตอบและยิ้มให้ “ก็ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาแนะนำตัวอะไร” ยี่หวายักไหล่ เธอไม่สนใจหรอกนอกจากฉลาม “แล้วคุณมาที่นี่ทำไมไม่ทราบ ในเมื่อเลิกกันไปแล้ว” ปลาทูเริ่มจะเหลืออด กับท่าทางเย่อหยิ่ง และมองปลาทูแบบเหยียดหยามออกมาตรงๆ แบบนั้น

ช่วงกลางดึกฉลามตื่นขึ้นมาเพราะอาการปวดแผล หมึกที่นอนเฝ้าเขาอยู่รีบตื่นเพราะเสียงเรียกของฉลาม “หมึก” “ครับนาย เป็นไงบ้างครับ” “เจ็บแผลมากเลยว่ะหมึก ทำไงดี” “งั้นเดี๋ยวผมไปตามพยาบาลให้นะครับนาย” หมึกรีบวิ่งไปด้านนอก แต่ก็สวนกับหมอปลาทูเข้าพอดี “หมึกกดสัญญาณมีอะไร”ปลาทูรีบถาม “นายฉลามครับ ตื่นขึ้นมาบอกว่าเจ็บแผลมากเลยครับ” ปลาทูรีบเดินมาที่ห้องพักของเขา ตอนแรกก็คิดว่าเสร็จงานจากคลินิกแล้วจะกลับบ้าน แต่ยังทำใจไม่ได้อยู่ดีเพราะเป็นห่วงเขาเลยมาอยู่เวรแทนเพื่อนร่วมงาน ปลาทูเปิดประตูเข้าไป เดินเข้าไปใกล้เตียงผู้ป่วย มองเขาที่นอนหลับตานิ่ง “ปวดมากไหมคะ” ฉลามรีบลืมตาเมื่อได้ยินเสียงปลาทู “เดี๋ยวจะให้ยาแก้ปวดนะคะ” ปลาทูให้ยาแก้ปวดเสร็จมองเขานิ่ง “นอนต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวยาก็ออกฤทธิ์” “หยิบน้ำให้หน่อยได้ไหม” “เดี๋ยวจะตามหมึกมาให้นะคะ”“ปลาทู” ฉลามขยับขาจะลงจากเตียง “พี่จะทำอะไรน่ะ นอนเฉยๆ สิ เดี๋ยวหยิบน้ำให้” ปลาทูหยิบน้ำมาให้เขาดื่ม “อยากได้อะไรอีกไหม อย่าลงจากเตียงอีกนะ” รีบสั่งกำชับ “อยู่นี่ก่อนได้ไหม ขอร้องล่ะ” ฉลามจับมือเล็กแน่นไม่ยอมปล่อย ปลาทูยืนนิ่งคอยสังเกตอาการของเ