บททั้งหมดของ BAD GUY รุ่นพี่คนดี : บทที่ 131 - บทที่ 140

‘ก็รักอะ ชอบอะ กัสรักพี่ยีนอะอาร์มมี่ กัสไม่เดิมพันต่อแล้วนะ เดี๋ยวกัสจ่ายให้เพื่อน ๆ เอง ถือว่ากัสแพ้ไป’‘ไม่ต้องโอนส่วนของฉันให้ฉันนะยะ ฉันถือว่าครั้งนี้ช่วยให้ชะนีน้อยมีชีวิตชีวาอีกครั้ง แล้วก็รักษาความรักไว้ให้ดี มีอะไรก็คคุยกัน อย่างี่เง่าเอาแต่ใจ’‘ดี ๆ ขอบคุณน้า กัสจะได้เอาไปซื้อคอสเพลย์มาใส่ คืนนี้เป็นแม่ครัวดีกว่า’‘นังชะนีน้อย บางเรื่องหล่อนไม่ต้องอธิบายก็ได้ แบบเก็บไว้พูดกับผัวแค่ 2 คน ไรงี้’ครืด ครืด“น้องกัสคะอาร์มมี่โทรมาค่ะ” สมาร์ตโฟนที่วางอยู่ข้างเตียงสั่นและหน้าจอเป็นรูปอาร์มมี่เพื่อนรักของการต์รวี ซึ่งการต์รวีขอเข้าห้องน้ำก่อนจะเดินทางไปหาเจ้าเมี้ยวที่อู่รถ“พี่ยีนรับหน่อยค่ะ ถ้าไม่รับอาร์มมี่จะเป็นห่วงกัส” ตะโกนออกมาจากห้องน้ำเพราะอาร์มมี่ย้ำว่าโทรหาต้องรีบรับ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเดินทางมาคนเดียว ทำให้เพื่อนเป็นห่วงมาก“ฮัลโหล” ยลภัทรกดรับสาย แล้วยังเป็นวีดีโอคอลด้วย(ใครคะมารับสายเพื่อนฉันได้ไง) คนถามถึงกับหน้าตาตื่น นี่เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนสาวตัวเล็กตัวน้อยของเธอ ปล่อยให้เดินทางคนเดียวไม่ใช่ว่าโดนผู้ชายหลอกไปไหนนะ“เพื่อนคุณใครครับ” เห็นหน้าตื่น ๆ ของอาร์มมี่ทำใ

“นี่เหรอเจ้กัสที่ไอ้เดี้ยงว่า น่ารักดีว่ะ”“แต่ไม่สมกับมึงเลยไอ้ยีน มึงหลอกน้องเขามาไหมวะ”“เล่นตัวอยู่ตั้งนานนะเฮีย”“เงียบปากไอ้พวกเหี้ย” เสียงพี่ยีนดังขึ้นมันทำให้กัสสะดุ้งเพราะไม่เคยได้ยินคำหยาบจากปากของพี่ยีน คบกันมาไม่เคยได้ยินสักครั้ง“สามคนนี้เพื่อนพี่” พี่ยีนชี้ไปที่ผู้ชายสามคน บอกว่าเพื่อนแสดงว่าเป็นพี่ของกัส จึงยกมือขึ้นไหว้ แล้วพี่ยีนก็ชี้ไปที่กลุ่มที่เหลือ “พวกนั้นขี้เมา กัสไม่ต้องจำก็ได้ว่ามันเป็นใคร”“หวัดดีค่ะ” พยักหน้าและเจื่อนยิ้มให้หนึ่งที ทุกอย่างมันปุบปับมากรวมทั้งคำพูดที่พี่ยีนพูดกับกัสตอนอยู่ต่อหน้าเพื่อน พี่ยีนเหมือนคนอีกคนหนึ่งที่กัสไม่รู้จัก“ไปหาเมี้ยวกัน” มือคว้าแล้วกำลังจะเดินเข้าไปด้านในทว่ามีคนเปิดประตูออกมา เป็นผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดหมีช่าง มัดผมรวบหางม้า ดูทะมัดทะแมง “หายหัวไปไหนมาเฮีย ของขาดจะให้สั่งเลยไหม”“สั่งเลยดิ โทษทีไปหาย่ามา”“ได้กับข้าวมาฝากไหมอะ”“ไม่มี อยากกินก็เข้าไปหาย่าเอง”“เออ แล้วนี่...” เหล่ตามองมาที่การต์รวี“กัสไง กัสคะนี่ดีไซน์ช่างที่ร้านเหมือนกันค่ะ” การต์รวียิ้มให้ผู้หญิงเท่ ๆ คนนี้“อ่อ” ทว่าเธอกระตุกยิ้มมุมปากหนึ่งทีแล้วเดินกลั

“พี่ไม่เคยเริ่มต้นใหม่ ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหน พี่ยังฝันถึงเรื่องของเราอยู่ตลอด ฝันถึงวันที่เรารักกัน ช่วงเวลาสั้น ๆ แต่พี่มีความสุขมากที่สุดรู้ไหมคะ”พี่ยีนเปลี่ยนท่าขึ้นมาคาบคร่อม มือเรายังคงสอดประสาน มืออีกข้างของพี่ยีนค้ำเข้าข้างตัวกัส “พี่ยังรัก ยังคิดถึงแค่น้องกัสคนเดียวนะคะ”ทั้งคู่มองสบตาด้วยความคิดถึง ความคิดถึงที่มีมากล้นมาหลายปี การต์รวียกมืออีกข้างขึ้นมาคว้าที่ท้ายทอยของชายหนุ่ม กดโน้มลงมาประกบริมฝีปากป้อนจูบที่แสนคิดถึง ใบลิ้นกวาดชิมความหวานจากปากของน้องจนอิ่มหนำ เขาถอนริมฝีปากกดจูบหนัก ๆ ที่หน้าผาก ยิ้มให้น้องหนึ่งที ยลภัทรขยับตัวคุกเข่า เอื้อมมือถอดเสื้อของน้อง ลูบไล้เต้าเต่งตึง ดึงชั้นในขึ้นแล้วก้มลงงับหัวจุก มือเคล้าคลึงอีกเต้า บีบคลึงจนพอใจและเลื่อนจูบทั่วหน้าท้องเลื่อนตัวลงมาใบหน้าเสมอท้องน้อย ถอดกางเกงน้องออก จับขึ้นมาดมหนึ่งทีแล้ววางลงข้างเตียง ใบหน้าซุกที่กลางหว่างขา นิ้วชี้สองข้างแยกกลีบออก เรียวลิ้นปาดเลียกลางกายสาวไปหนึ่งที“อื้ม พี่ยีน” ด้วยห่างมานานหลายปีและพี่เล่นขยี้ลิ้นลงเม็ดเสียวทำให้การต์รวีเกร็งทั้งตัว มือกำผมของพี่ ไหนพี่ยีนจะสอดนิ้วเข้าไปหมุนควงด้านใน

“ทำไม?”“พี่เดินออกไปร้านสะดวกซื้อไปซื้อข้าวให้หนู กลัวหนูตื่นมากลางดึกแล้วจะหิวค่ะ” ยลภัทรรีบอธิบายพลางยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้น้องกัสของเขา“แล้วที่อยู่ในห้องนั้น?” เธอปักใจเชื่อว่าเป็นพี่ยีนไปแล้ว ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นเรียกพี่ยีน แต่พี่ยีนยืนอยู่ตรงนี้ ในห้องนั้นจะใช่พี่ยีนได้ไง“หนูเชื่อใจพี่ไหมคะ” ยลภัทรจ้องหน้าอีกฝ่าย ยัยน้องหื่นพยักหน้างง ๆ ถึงจะงงแต่ก็จะเชื่อใจพี่ยีนแล้วกัน ทุกอย่างเธอต้องเห็นกับตาถึงจะเชื่อ และตอนนี้พี่ยีนก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอจะเชื่อพี่ยีนเมื่อยลภัทรได้คำตอบก็เปิดกล้องวงจรปิดย้อนเวลาก่อนที่เขาจะออกมาเพียง 5 นาทีเท่านั้น ภาพฉายที่พี่ยีนเดินออกจากห้องนอน กล้องหลายตัวจับภาพที่พี่ยีนเดินออกไปด้านนอก อู่ซ่อมรถที่อยู่ติดร้านสะดวกซื้อทำให้กล้องส่องไปถึง และพี่ยีนก็เข้าร้านสะดวกซื้อจริง ๆ ขณะเดียวกันดีไซน์เมาแอ๋กำลังจะเปิดประตูห้องนอนพี่ยีน แต่ถูกใครบางคนดึงไว้ แล้วลากเธอเข้าไปในห้องที่เกิดเรื่อง ภาพกล้องในห้องกำลังฉายฉากร่วมรัก กล้องอีกตัวฉายภาพการต์รวีเดินออกมาจากห้องนอน อีกหลายตัวฉายภาพยลภัทรเดินกลับเข้ามาเจอน้อง และทั้งคู่ก็เข้ามาในห้องนี้ด้วยกัน พิสูจน์ได้ว่ายลภัทรไม

เวลาเก้าโมงเช้ารถหรูแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านของย่าหล้าเหมือนทุกปีที่การต์วีนเคยเห็น ชายสูงใหญ่ใส่สูทผูกไทด์ ท่วงท่าสง่าผ่าเผยเดินเข้ามาในบ้าน“สวัสดีค่ะคุณพ่อ” การต์รวียกมือไหว้ตามมารยาทแม้ว่าคนเป็นลูกชายจะเมินเหมือนมองไม่เห็นบิดาก็ตามที“สวัสดีจ้ะหนู” ยงยุทธยิ้มบางให้แฟนสาวของลูกชาย นี่คงจะคืนดีกันถึงได้มานั่งคู่กันแบบนี้ ยอมใจแม่หนูนี่จริง ๆ สามปีที่ยงยุทธมาร่วมทำบุญครบรอบวันเกิดของมารดา จะมีแม่หนูคนนี้มาร่วมทำบุญขณะที่ลูกชายหลบไปนอนอยู่อู่ซ่อมรถมาถึงวันนี้คงใจอ่อนให้แม่หนูคนนี้แล้วสินะ“แม่นึกว่าจะไม่มาแล้ว” ย่าหล้าเอ่ย“มาสิครับ วันเกิดแม่จะลืมได้ไง ผมหาเวลามาได้อยู่แล้ว”“ดี ๆ มาทำบุญด้วยกัน” แม้จะรู้เรื่องที่ลูกชายเกริ่นไว้บ้างแล้ว และไม่ได้เห็นด้วย แต่มันเป็นเรื่องจำเป็นคงจะต้องให้หลานชายเป็นคนตัดสินใจ พ่อลูกยิ่งไม่ค่อยคุยกัน หลานชายก็เพิ่งคืนดีกับคนรัก เฮ้อ แทนที่จะเป็นวันดี ๆ กลายเป็นวันปวดหัวซะได้ บางทีก็อยากลาโลกวุ่นวายนี้ไปซะจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรถวายเพลพระเรียบร้อยก็พากันกลับมาบ้าน ยงยุทธขอคุยกับยลภัทรเพียงลำพัง เป็นครั้งแรกที่พ่อขอคุยกับพี่ยีน เพราะย่าหล้าเคยเล่าให้กัสฟัง