All Chapters of BAD GUY รุ่นพี่คนดี : Chapter 11 - Chapter 20

เวลา 20.23 น.“ทำไรกิน” พี่สายรหัสถามขณะที่ฉันกำลังเก็บอุปกรณ์ร่วมรักของเขา เด็กของพี่สายรหัสเพิ่งจะกลับไปค่ะ “สั่งชาบูมากินดีกว่า”“ค่ะ เดี๋ยวหนูสั่งให้นะคะ”“เดี๋ยวพี่สั่งเอง พี่รู้จักร้านอร่อย” พี่สายรหัสชูมือถือขึ้น แล้วจากนั้นก็นั่งกด ๆ จิ้ม ๆ“เออนี่เฉิ่ม มานี่หน่อย” เมื่อพี่สายรหัสกดมือถืออยู่สักพักเขาก็เอ่ยเรียกฉัน“คะ” ฉันวางของและเดินมาหยุดตรงหน้าพี่สายรหัส“พกติดตัวไว้ ห้ามเอาไปขาย พี่ขี้เกียจติดต่อผ่านคนอื่นแล้ว หัดเกรงใจเพื่อนบ้าง” พี่สายรหัสยื่นโทรศัพท์ราคาแพงมาให้ฉัน “พี่สมัครไลน์ไว้ให้แล้ว แอดเพื่อนเรียบร้อย”“ขอบคุณค่ะ” ฉันยกมือขึ้นขอบคุณเขา ความจริงไม่มีความอยากได้เลย และรุ่นนี้คงแพงมาก ถ้าเอาไปขายคงได้หลายบาท ฉันว่าน่าจะประมาณ 3 – 4 หมื่น“ขอย้ำว่าห้ามขาย ไม่งั้นจะหักจากเงินเดือน” บางทีพี่สายรหัสก็เหมือนมานั่งอยู่ในสมองของฉันจริง ๆ“รับทราบค่ะ งั้นหนูไปทำงานต่อนะคะ”“อืม รีบทำ อีกชั่วโมงอาหารน่าจะมาส่ง พี่หิวแล้ว” พี่สายรหัสพูดแล้วจากนั้นก็นั่งกดเกมที่เชื่อมต่อกับทีวีค่ะ สบายมากค่ะ รู้อะไรมั้ยคะ การเป็นแม่บ้านของพี่สายรหัสไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะ ไอ้ไซซ์ถุงยางอนามัย ย

NAF TALK“รุ่นพี่อย่าลืมโอน 5 แสนนะคะ” แม่บ้านส่วนตัวของผมเอ่ยเตือนเรื่องเงินที่เกี่ยวกับข้อตกลงระหว่างผมและเธอ“รู้แล้ว งกจริง ไปหยิบมาโอนเองเลยมั้ย” ผมพูดและนั่งตักหมูมาเป่าแล้วยัดใส่ปาก“โอเคค่ะ” แม่บ้านส่วนตัวของผมลุกหายเข้าไปในห้องนอนของผม จากนั้นเธอก็กลับมาพร้อมโทรศัพท์มือถือของผม“รหัสเดิมใช่มั้ยคะ” ยัยนี่เป็นแม่บ้านส่วนตัวที่รู้ทุกเรื่องของผมจริง ๆ ครับ รู้ทุกเรื่องที่คนอื่นไม่รู้อาจจะเพราะผมอยากลองใจเธอ กระทั่งรู้ตัวว่าเธอไว้ใจได้ เธอจึงได้รู้เรื่องส่วนตัวของผมมากกว่าที่คนอื่นรู้“อืม” ผมขานรับและนั่งตักซุปมาซด “5 แสนนะ ห้ามเกิน”“ไม่เคยโอนเกินค่ะ หนูซื่อสัตย์รุ่นพี่ก็รู้” ขี้งกด้วยน่ะสิ คนอะไรอย่างงก “เรียบร้อยค่ะรุ่นพี่ หนูจะทำให้ดีที่สุดนะคะ ขอบคุณที่เชื่อใจหนูค่ะ” เธอเอามือถือยื่นมาคืนผม“อืม อย่าลืมหัดยิ้มล่ะ พี่ไปนอนละ” ผมวางช้อนกับตะเกียบ จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินเข้าห้องนอน เดินมาสูบบุหรี่ที่ระเบียงห้องผมมาถึงจุดที่ต้องเสียเงินหลายแสนเพื่อซื้อผู้หญิงมาเป็นคู่หมั้น เพียงเพราะป่าป๊าของผมจะให้ผมแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนเขาคลุมถุงชนเป็นอะไรที่ผมเกลียดที่สุด โดยเฉพาะผู้หญิงค

KONDEE TALK“พี่ไม่โอเคที่คนดีตกลงรับงานนี้นะ” พี่ดินกำลังไม่พอใจที่ฉันรับงานจากพี่สายรหัส งานคู่หมั้นนั่นไงคะตอนนี้เราสองคนยืนคุยกันอยู่ที่ลานจอดรถของคณะ พี่สายรหัสรอฉันอยู่ในรถ“คนดีคิดว่ามันโอเคนะคะพี่ดิน พี่นาฟเขาจ้างแพงด้วย”“มันไม่ใช่งานง่ายขนาดนั้นคนดี คนดีรู้ใช่มั้ยว่าเพื่อนพี่มันฮอต แล้วการที่คนดีไปเป็นคู่หมั้นของมัน คนดีต้องถูกขุด คนดีโอเคในข้อนี้ใช่มั้ย” อืม ฉันลืมคิดข้อนี้ไป ลืมคิดจริง ๆ“พี่ดินช่วยคนดีได้มั้ย” พี่ดินเขาเก่งมาก ๆ เรื่องการเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ในใบประวัติของฉันเป็นรูปตอนที่ฉันจบม.6 แต่พี่ดินสามารถคุยกับคนที่เกี่ยวข้องให้ปิดประวัติของฉันไว้ให้ครั้งนี้ฉันจึงขอให้เขาช่วยอีกครั้งพี่ดินผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือหนาวางทาบที่ศีรษะของฉัน “พี่บอกเราแล้วใช่มั้ยว่าให้มาทำงานให้พี่ เราก็เกรงใจ และเพราะเราเกรงใจ ทำให้พี่ต้องฝากให้เราทำงานกับไอ้นาฟ แล้วดูตอนนี้สิ เราจะเป็นคู่หมั้นของมัน เรารู้มั้ยว่าข้างหน้ามีอันตรายอะไรบ้างรอเราอยู่ เรารู้บ้างมั้ยว่าพี่เป็นห่วงแค่ไหน”สายตาของพี่ดินที่มองฉันมีแต่ความอบอุ่นที่ส่งมาให้มันเป็นเรื่องจริงที่ว่าพี่ดินบอกให้ฉันไปทำงานก

“จะให้แต่งหรือจะให้หมั้น ผู้หญิงคนเดียวที่นาฟจะใช้ชีวิตด้วยก็คือผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างนาฟในตอนนี้ครับ นาฟรักน้อง นาฟไม่ได้รักคนอื่น ป๊าอย่ามาบังคับนาฟเรื่องนี้” พี่สายรหัสของฉันเขาเคร่งขรึม จริงจัง น่ากลัวมาก“แกอย่ามาเล่นตลกกับป๊า ป๊าเป็นพ่อแก ทำไมป๊าจะไม่รู้ว่าแกเป็นยังไง หนูก็เหมือนกัน หนูคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าลูกชายคนเล็กของฉันมันเป็นยังไง คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าลูกชายฉันไม่มีทางรักหนูได้ มันจ้างหนูมาเท่าไหร่ล่ะ ฉันให้สามเท่า ออกไปจากชีวิตลูกชายของฉันซะ เลิกก่อความวุ่นวาย ลูกชายคนเล็กของฉันมีคนที่เหมาะสมรออยู่แล้ว หรือถ้าสามเท่ามันไม่พอ อยากได้เท่าไหร่ก็เรียกมาเลย ฉันยินดีจ่าย” ป๊าของพี่สายรหัสพูดคำพูดเหล่านี้ฉันก็พอเข้าใจ หัวอกคนเป็นพ่อที่อยากให้ลูกชายได้รับแต่สิ่งดี ๆ ไม่ใช่สิ่งที่ไม่น่ามองแบบฉันเงินค่าจ้างสามเท่าไม่ใช่น้อย ๆ ไหนจะให้เรียกจำนวนเงินเองอีก แต่ถึงแม้ฉันจะอยากได้มากแค่ไหน ฉันก็จะไม่เสียสัตย์ต่อพี่สายรหัส ฉันจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง ในเมื่อเขาไว้ใจฉัน ฉันก็จะไม่เห็นแก่เงินของพ่อเขา“หนูจนก็จริง ไม่มีใครก็จริง ไร้ชาติตระกูลก็จริง ขี้ริ้วขี้เหร่ก็จริง แต่หนูจะไม่มีทางทรยศ

“ไปไหนต่อคะรุ่นพี่ นี่ไม่ใช่ทางกลับคอนโด” ฉันเอ่ยถามเมื่อโดนลากออกมาจากบ้านอย่างงง ๆ ตอนนั้นยังตั้งสติไม่ได้ด้วยซ้ำ ก่อนหน้านี้ 10 นาทีได้ ฉันเอ่ยลาแม่ของพี่สายรหัสแม่ของพี่สายรหัสเดินเข้ามากอดฉัน และกล่าวกับฉันเบา ๆ ให้ได้ยินกันเพียงสองคนว่า ‘โชคดีนะคะคนสวย’เมื่อได้ยินคำนี้ดวงตาของฉันเบิกกว้าง แม่ส่งยิ้มให้ฉัน ฉันจึงเจื่อนยิ้มให้ท่าน ได้แต่คิดและตั้งคำถามในใจว่า ‘แม่มองออกหรือเปล่า’“ไปบ้านย่า พี่จะไปให้ย่าเป็นพยานว่าเราหมั้นกันแล้ว ง่าย ๆ ก็จะพาไปหาตังค์จากย่า” พี่สายรหัสหันมายิ้มให้ฉัน“ถึงหนูจะชอบเงิน แต่หนูก็ไม่ซี้ซั้วรับนะคะ ไม่งั้นหนูรับเงินป๊าของรุ่นพี่ไปนานแล้ว” นี่ที่พูดไม่ได้จะพูดอะไรให้พี่สายรหัสคิดหรอกนะคะ ไม่ได้เจตนาแบบนั้นจริง ๆ“อยากได้อะไร ไม่ต้องอ้อมค้อม” ง่ะ พูดเหมือนรู้ใจอีกแล้ว“รุ่นพี่จะให้เหรอคะ”“อย่ามาทำเป็นฟอร์ม เร็ว ๆ เดี๋ยวเปลี่ยนใจ”“หนูรับแค่เงินค่ะ อย่างอื่นไม่เอา ขี้เกียจเอาไปแลกเป็นเงิน ขาดทุน”“ต่อไปจะเลิกเรียกเฉิ่มแล้วนะ” พี่สายรหัสเอ่ย“จะเรียกชื่อเหรอคะ”“จะเรียกไอ้งกแทน เคเนอะ” ฉันหันขวับมองพี่สายรหัสตาขวาง และถอนลมหายใจอย่างจำยอม เพราะเขาจะเรีย