BAD GUY รุ่นพี่คนดี のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

“นี่ย่าไลลา ย่าของพี่ครับ” พี่สายรหัสแนะนำหญิงคนหนึ่งที่ยังดูสาว และยังคงความสวย“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือขึ้นไหว้ และยิ้มอย่างที่พี่สายรหัสบอก“ค่ะ สวัสดีค่ะ” ย่าไลลายิ้มให้ฉันท่านดูใจดีจัง ยิ้มสวยด้วย“นั่นปู่คงคา ปู่ของพี่” พี่สายรหัสบอกฉันเมื่อใครอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง ห้องที่คล้ายห้องนอน คงเป็นห้องนอนของคุณย่าไลลา“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือขึ้นไหว้และกล่าวสวัสดีอีกรอบ“ครับ” ปู่คงคาเดินไปนั่งที่โซฟาข้างกายย่าไลลา“มานั่งเถอะค่ะน้องนาฟ รีบทำให้เสร็จเดี๋ยวพ่อเราจะมาขัดจังหวะเสียก่อน” ย่าไลลากวักมือเรียก“นาฟได้แหวนมาแล้วนะครับย่า” พี่สายรหัสของฉันกล่าวพร้อมพาฉันเดินไปนั่งที่พื้นเบื้องหน้าของปู่กับย่า“อ้อ วางแผนมาดีสินะ” ย่าไลลาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม“ไม่ขนาดนั้นครับย่า” พี่สายรหัสหันมายิ้มให้ฉัน ฉันจึงส่งรอยยิ้มกลับไปทุกอย่างต้องแนบเนียน เพราะปู่คงคาจับตามองฉันอยู่“อะ ๆ มาเริ่มกันเลย เป็นงานแบบเรียบง่ายนะคะน้องคนดี เพราะถ้าชักช้าป๊าของเจ้านาฟไม่มีทางยอมแน่ เอาเป็นว่าเมื่อถึงเวลาย่าจะจัดให้อย่างดีเลยนะคะ ตอนนี้รีบหมั้นกันไปก่อน แล้วค่อยว่ากันอีกที”นี่เหมือนการหลอกลวงผู้ใหญ่เลยนะ ฉันคิดผิดแน

“ทำไมทำหน้างั้น เป็นไร” พี่สายรหัสถาม เช้าวันนี้ฉันคงทำหน้าแปลกมั้งคะ“เปล่าค่ะ” ฉันปฏิเสธออกไป“เปล่าได้ไง ก็เห็นอยู่ว่าทำหน้าแปลก ๆ มีอะไรงั้นเหรอ บอกพี่ได้นะ เผื่อพี่ช่วยได้” พี่สายรหัสบอกพร้อมกับขับรถไปด้วยจะให้บอกยังไงล่ะ บอกไปก็ต้องขอดู แล้วตอนนี้ก็ใช่ว่าจะมองเห็น และที่สำคัญคือให้ดูไม่ได้เด็ดขาด“หนูคงแค่นอนมากเกินไปมั้งคะ เมื่อคืนหลับสนิทมาก” เมื่อคืนนี้ฉันอาบน้ำเสร็จก็ออกมาแต่งตัว ทิ้งตัวลงนอนหัวถึงหมอนแล้วก็ไม่รู้อะไรอีกเลย คือหลับสนิทแบบสนิทมาก ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนไม่ว่าจะทำงานเหนื่อยขนาดไหนก็ตามทีแล้วพอเช้ามาร่างกายของฉันก็เกิดรอยประหลาดขึ้นตามต้นคอ หน้าอก หน้าท้อง หว่างขารอยแดงมันมากมายมากจริง ๆ รอยมันเหมือนรอยดูดแบบที่เพื่อนของฉันสมัยเรียนมัธยมชอบมีติดต้นคอมาแล้วชอบโดนเพื่อนในห้องล้อเมื่อเจอรอยนี้ตามร่างกายสิ่งแรกที่ฉันเพ่งมองคือประตูห้องนอน ยอมรับว่ากลัวพี่สายรหัสจะทำอะไรหื่น ๆ กับฉัน กลัวเขาจะรู้ว่าฉันโกหกเขาแต่คือประตูมันก็ลงกลอนเหมือนเดิมเลย ไม่มีอะไรผิดปกติสักนิดฉันจึงสลัดความคิดนั้นทิ้งไป บวกกับว่าคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อวานฉันกินกะเพรากั้งที่บ้านของย่าไลลา

พักเที่ยง โรงอาหารคณะวิศวะ“หยุดเดินทำไมคนดี” ดิสชะงักตามเหตุเพราะฉันหยุดเดิน“ไลน์เด้งน่ะ ขออ่านแป๊บนะดิส พอดีพี่นาฟไลน์มา” ฉันล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่านไลน์ไลน์ของพี่สายรหัสฉันจะเมินไม่ได้(พี่หื่น: อยู่ไหน)(พี่หื่น: วันนี้พักพร้อมกันไม่ใช่เหรอ)(พี่หื่น: พี่รอที่โรงอาหารของคณะ ซื้อข้าวไว้ให้แล้ว)(พี่หื่น: เดินเข้ามาจะเห็นคนหล่อออร่าจับนั่งอยู่)(คนดี: หนูอยู่ทางเข้าแล้วค่ะ รุ่นพี่ซื้ออะไรไว้ให้หนู เที่ยงนี้หนูอยากกินก๋วยเตี๋ยวนะคะ)(พี่หื่น: พอดีเลย พี่ซื้อไว้แล้ว รีบมาเดี๋ยวอืด)(คนดี: รับทราบค่ะ)ฉันพิมพ์กลับไปและเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า เงยหน้าขึ้นมองเห็นดิสยืนมองฉันอยู่ “ทำไมมองงั้น มีอะไรเหรอ”เพราะสายตาของดิสเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง และด้วยสายตาของเขาทำให้ฉันอดที่จะถามออกไปเพราะความสงสัยไม่ได้“ถ้าเป็นคนดีอีกคน เราจะกล้ามั่นใจเลยว่าพี่นาฟกำลังจีบคนดีอยู่แน่ ๆ” คนดีอีกคนหมายถึงฉันตอนสวยน่ะเหรอ“มันไม่มีอะไรหรอก ก็ที่เราบอกไงว่าป๊าของพี่นาฟไม่โอเคกับเรา แล้วเพื่อนของป๊าก็เป็นเจ้าของมหา’ลัยนี้ เรากับพี่นาฟก็เลยต้องคุยกันมากขึ้น แสดงให้คนเห็นไงว่าเรารักกันจริง ๆ”“แค่แสดงเหร

NAF TALK“คนมองทั่วโรงอาหารแล้วนะคะพี่นาฟ ใครอยากพูดอะไรก็ปล่อยเขาพูดไปเถอะค่ะ คนเรามีปากอ้าพะงาบ ๆ ห้ามกันได้ที่ไหน” แม่บ้านส่วนตัวของผม ไม่ ๆ ตอนนี้ต้องเรียกเธอว่าคู่หมั้น เธอคือคู่หมั้นของผม อ่า…คนดีคือชื่อของเธอ จากนี้ไปผมจะกล่าวถึงเธอด้วยสรรพนามที่เป็นชื่อเธอแล้วกันคนดีเธอเดินมาหยุดข้างกายผม อุ้งมือเล็ก ๆ ของเธอยื่นมาจับที่แขนของผม มือของเธอมีแรงสั่นเล็กน้อย“ก็ใช่ มีปากอยากจะแหกปากพูดอะไรก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่เรื่องของเรา” ผมยื่นมือมากุมมือของคนดี ดวงหน้าของเธอตอนนี้ที่แสดงออกมานั้นเธอคงรู้สึกอาย ดูเหมือนเธอจะไม่มีความมั่นใจเหมือนที่ผ่านมาผมจับมือข้างที่คนดีสวมแหวนหมั้นขึ้นมาโชว์ต่อหน้าผู้คนที่กำลังมองมาด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น “คราวนี้ก็ไม่ต้องพากันสงสัยหรือเอาไปนินทาคิดกันไปเองต่าง ๆ นานา เพราะว่ากูหมั้นกับน้องมันจริง ๆ เหตุผลง่าย ๆ ก็คือ… แม่ของลูกคือคนที่ดีที่สุด ไม่ใช่ดอกไม้ริมทางเหมือนที่ผ่านมา”ผมตั้งใจประกาศให้คนรู้ รู้แล้วไง ใครจะทำไม มีปัญหาอะไรในเมื่อต่อไปนี้ใครที่มันกล้ามามีเรื่องกับคนดี ก็ต้องเป็นศัตรูกับผมเช่นกัน“แล้วถ้าใครยังพูดถึงคู่หมั้นกูในทางไม่ดี บูลลี่ เหย

เมื่อคาดการณ์ว่าทุกอย่างน่าจะเป็นไปตามที่ผมวางเอาไว้ ผมจึงอาบน้ำทำความสะอาดตัวเองจนเรียบร้อย ออกมาจากห้องน้ำใส่เสื้อผ้าและจากนั้นก็ออกมาจากห้องนอนของตัวเอง เดินมาที่ห้องซึ่งเป็นห้องที่ติดอยู่กับห้องของคนดี ห้องนี้เป็นห้องปิดตาย คนดีเธอไม่เคยเข้ามาห้องนี้หรอกครับ ผมสั่งห้ามเธอไว้ห้องนี้มันมีความลับซ่อนอยู่ คนดีจึงไม่สมควรเข้ามาเห็นอะไรในห้องนี้ จริง ๆ แล้วมันก็ไม่มีอะไรมากมายนักหรอกครับ ก็แค่ในห้องนี้มันมีประตูเชื่อมต่อกับห้องที่คนดีอยู่ ซึ่งประตูนี้เป็นประตูเข้าจากห้องนี้ทางเดียว ด้านของคนดีจะเป็นผนังเรียบ คนที่ไม่รู้ ไม่สังเกต ก็จะไม่มีทางเห็นว่าเป็นประตูเมื่อผมเปิดประตูเข้ามากลิ่นหอมจาง ๆ ชวนให้ใจหวิวก็ลอยล่องทั่วห้องนอน มองไปที่เตียงนอนขนาดสำหรับนอนคนเดียวเห็นร่างบางสะสวยน่าทะนุถนอมนอนหลับอยู่ เส้นผมของเธอยาวสวยสลวย ส่งกลิ่นหอมยามสูดดม หรืออยู่ใกล้ ผิวขาว ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารัก คิ้วโก่งสวย ขนตายาวเป็นแพ จมูกโด่ง ปากรูปกระจับน่าจับจูบง่าย ๆ คือทุกอย่างของเธอมันโคตรโดนใจผม โดนใจผมมาก มากจนผมพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเอาเธอมาเป็นของผมหึ ของน่ารักขนาดนี้ปล่อยให้พลาดสายตามาได้ยังไงตั้งนา