"น้ำขิง!!" พายุเหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นเคยยืนหลบมุมอยู่ก่อนที่เขาจะเอ่ยเรียกชื่อหญิงสาว ทำให้ทุกคนหันไปมองตามๆ กันอย่างตกใจ"ว่าไงจะยอมรับได้ยังว่าน้ำขิงเป็นลูกฉัน!!" "ใช่!!"ร่างบางยืนตัวชาเมื่อรับรู้ว่าวงศกรคือพ่อของเธอ เธอไม่ได้โกรธที่แม่ปิดบังเรื่องพ่อ แต่แค่ผิดหวังที่คนดีๆ อย่างวงศกรเป็นคนทำลายอนาคตของแม่เธอต่างหากตึกตึก..."ตกลงเขาคือพ่อขิงจริงๆ ใช่ไหมคะ" ร่างบางถามผู้เป็นแม่"น้ำขิง!!" น้ำตาลเอ่ยเรียกลูกไว้"แม่ไม่ต้องปิดบังขิงแล้ว ขิงเข้าใจแม่ทุกอย่าง ถึงขิงจะไม่ได้เกิดจากความรักของพ่อกับแม่ แต่ขิงรับรู้ตลอดว่าแม่ทุ่มเทให้ขิงแค่ไหน" เธอไม่เคยรู้สึกขาดพ่อเลยสักครั้ง ยิ่งได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ จากยาย เธอเข้าใจความรู้สึกนั้นดี พอวันหนึ่งสิ่งที่เเม่เคยเจอมันเกิดขึ้นกับตัวเอง เธอยิ่งเข้าใจและยอมรับต่อโชคชะตาที่เกิดขึ้นหมับ!"ลูกแม่ อึก!" น้ำตาลโผล่กอดลูกสาวด้วยความสงสารที่ต้องให้ลูกโตในครอบครัวที่ไม่เหมือนคนอื่น"น้ำขิง พ่อไม่เคยคิดจะทอดทิ้งหนูเลยนะลูก" วงศกรเอ่ยขึ้นทันที รู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่าง"..." ร่างบางยืนนิ่งเงยหน้ามองผู้เป็นพ่ออย่างเต็มตา"พ่อไม
Terakhir Diperbarui : 2026-07-21
Masuk
