All Chapters of โคตรเถื่อนพ่ายรัก: Chapter 31 - Chapter 40

#สองวันต่อมา@มหาลัยM ฟาโรห์ที่เลี้ยวรถเข้ามายังภายในรั้วมหาลัยM ท่ามกลางสายตาของเหล่านักศึกษาที่ต่างพากันจับจ้องมองรถยนต์คันหรูที่ทุกคนต่างรู้ดีว่าเป็นรถของใครด้วยความแตกตื่น ก่อนที่เขาจะขับมาจอดสนิทอยู่ตรงบริเวณหน้าคณะนิเทศ โดยที่เขาก็ยังคงกุมมือของฉันไว้แน่น และไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อย จนทำให้ฉันถึงกับต้องเอ่ยขึ้นมาเบาๆ “นายขับรถมาส่งพี่ถึงมหาลัยปลอดภัยแล้ว นายก็ควรจะปล่อยมือพี่ได้แล้วมั้ง ฟาโรห์” “ก็ผมไม่อยากปล่อยมือเลย เพราะกลัวจะคิดถึงแฟน” ฟาโรห์เอ่ยตอบออกมาอย่างออดอ้อนราวกับเด็กน้อย พร้อมกับยกมือของข้าวฟ่างขึ้นมาจูบที่หลังมืออย่างแผ่วเบา “นายก็พูดเวอร์ตลอด พี่ก็แค่มาเรียน ไม่ได้หายไปไหนสักหน่อย” “ก็ผมไม่อยากห่างจากพี่นี่หน่า ผมควรจะทำยังไงดีครับ” ฟาโรห์ยังคงพูดขึ้นแล้วส่งยิ้มอย่างออดอ้อน แต่ทว่าเขากลับต้องหุบยิ้มลงเมื่อได้ยินเสียงดุของแฟนสาวคนสวยที่เอ่ยดังขึ้นมาเบาๆ “ก็ควรจะทำใจแล้วก็รีบปล่อยมือพี่ได้แล้ว เดี๋ยวนายต้องขับรถกลับไปเรียนที่มหาลัยตัวเองอีก กว่าจะถึงก็สายกันพอดี” “ถ้าอยากให้ผมปล่อยมือพ

ฟาโรห์เดินตรงเข้าไปหาแฟนสาวของเขาที่มีเด็กสาวคนหนึ่งยืนประคองเธอไว้อยู่ ได้ด้วยแววตานิ่งเรียบ หลังจากที่เขาได้รับแจ้งจากบอดีการ์ดว่ามีคนมาหาเรื่องข้าวฟ่างก็ทำให้เขารีบลงมาหาเธออย่างรวดเร็ว “ฟาโรห์” ฉันเรียกชื่อของเขาออกมาด้วยความดีใจก่อนที่เขาจะเข้ามาโอบไหล่ของฉันไว้ แล้วพูดถามออกมาด้วยน้ำเสียงและแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “พี่ข้าวเป็นอะไรไหมครับ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าแล้วทำไมหน้าถึงไปเปียกแบบนี้ ใครมันกล้ารังแกพี่บอกผมมา เดี๋ยวผมจะจัดการให้พี่เอง” “พี่นั่งคุยกับริบบิ้นและผู้จัดการอยู่ดีๆ อีเด็กนี่ ก็เดินเข้ามาหาเรื่อง และมันก็เอาเหล้ามาสาดหน้าใส่พี่ พี่ก็แค่เอาคืนแต่ก็ถูกคู่หมั้นของมั ผลักพี่ล้มจนเข่าแตกเลย ฟาโรห์พี่เจ็บเข่าจังเลย” ฉันเอ่ยฟ้องแฟนหนุ่มของฉันพร้อมกับแสร้งทำเป็นเจ็บเข่าจนฟาโรห์หันไปส่งสัญญาณให้กับบอดีการ์ดปิดพื้นที่โซนที่นั่งตรงนี้ในทันที “พี่ข้าวนั่งรอผมอยู่ตรงนี้ก่อน ขอผมไปจัดการอะไรบางอย่างก่อนแล้วเราค่อยกลับคอนโดด้วยกันนะ”ฟาโรห์พูดบอกพลางจูบลงที่หัวเล็กของเมียรักราวกับปลอบโยน ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปหาชายหญิงที่ยืนอยู่ไม่ไกล แ

#มหาลัย K “ขอบใจมึงมากนะไอ้รามที่ช่วยจัดการคลิปที่ร้านให้กูก็ไม่รู้ว่าแม่งเป็นใครที่กล้าซื้อคนของกูจนคลิปหลุดออกไปได้แบบนั้น” ยูโรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดพลางใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์อ่านรายงานที่ลูกน้องส่งข้อมูลบางอย่างมาให้กับเขา “ถ้ามึงสืบได้ว่าเป็นใครก็บอกกูด้วย กูจะส่งคนไปกระทืบแม่งซะหน่อย ชอบเสือกดีนะ”ฟาโรห์พูดบอกพร้อมกับหันไปมองหน้าพระรามที่เอาแต่นั่งส่งยิ้มบางๆมาให้กับเบา “มึงก็เหมือนกันไอ้เชี้ยฟา กระทืบใครไม่กระทืบ เสือกกระทืบลูกชายเจ้าสัวสุรชัย ถึงแม้ว่าลูกชายเขาจะยังไม่แกร่งพอ แต่เจ้าสัวก็มีเส้นสายอยู่บ้างมึงระวังตัวหน่อยก็ดี” พระราม เอ่ยตอบพร้อมกับส่ายหน้าไปมาให้กับความบ้าบิ่นของไอ้ฟาโรห์ที่นานๆครั้งมันจะมีเรื่องชกต่อยกับเขาสักครั้ง “มันกล้ามาทำร้ายเมียของกู จนเลือดออกขนาดนั้น เป็นใครจะไปยอมได้วะ” “เดี๋ยวนี้พ่อหนุ่มนักรักของกูกล้าพูดอวดเมียได้เต็มปากเต็มคำแล้วหรือวะ และที่บอกว่าลูกชายใช้งานไม่ได้ ตอนนี้มึงใช้งานได้แล้วหรือไง”เพลิงกันต์ที่เห็นท่าทางของไอ้ฟาโรห์ก็อดที่จะพูดแซวขึ้นมาไม่ได้ ก่อนที่

#หลายวันต่อมา@คอนโดฟาโรห์ แกร๊ก... เสียงประตูที่เปิดออกกว้างพร้อมกับฟาโรห์ที่เดินก้าวเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทีและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ทำให้ฉันที่นั่งรอเขาอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นมาทั้งคืน รีบขยับตัวลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาเขาด้วยความร้อนใจในทันที “ฟาโรห์ ช่วงนี้งานที่สนามแข่งเยอะมากเลยเหรอ นายถึงได้กลับมาที่คอนโดเช้าแบบนี้ทุกวันเลย” “ขอโทษทีนะครับพี่ข้าว ช่วงนี้ที่สนามโดนตรวจสอบผมเลยต้องเคลียร์งานและต้องเช็กเอกสารส่งให้กับทางเจ้าหน้าที่เขานะครับ” ฟาโรห์พูดตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมกับขยับถอดเสื้อคลุมออกแล้วโยนลงบนที่นั่งโซฟาอย่างไม่ได้ใส่ใจ ก่อนที่จะได้ยินเสียงของพี่ข้าวฟ่างเอ่ยถามดังขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วนายกินอะไรมาหรือยัง อยากให้พี่ทำอาหารให้ทานก่อนเข้านอนดีไหม” ฉันเอ่ยถามออกมาด้วยความเป็นห่วงและรีบก้าวเดินเข้าไปที่ห้องครัวเพื่อจะทำอาหารให้เขาทาน แต่ทว่าฉันก็ต้องนิ่งชะงัก เมื่อได้ยินเสียงที่เย็นชาของเขาพูดตอบกลับมาเบาๆ “พี่ไม่ต้องทำหรอก ผมกินข้าวมาแล้วครับ” “อย่างนั้นเหรอ” ฉันพึมพำออกมาเบาๆพร้อมกับแสร้งทำ

#หนึ่งอาทิตย์ต่อมา รถยนต์หรูที่กำลังเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของครอบครัวสิวิมลพร ขวัญข้าวที่เห็นคู่หมั้นของเธอก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับด้วยความดีใจ “พี่ดนัยวันนี้มาหาขวัญ ทำไมไม่โทรมาบอกกันก่อนล่ะคะ หรือว่าอยากจะแอบมา เซอร์ไพรส์ขวัญหรือเปล่าคะ” หญิงสาวเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงหวานพลางยกแขนสวมกอดเอวหนาเพื่อออดอ้อนแฟนหนุ่มของเธอเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา “พอดีพี่มีธุระสำคัญ จะมาคุยกับคุณอาขจรน่ะ”ดนัยเอ่ยตอบด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเรียบเฉย “ขวัญก็นึกว่า พี่จะมาหาขวัญเพราะคิดถึงซะอีก แต่ถึงจะมาหาคุณพ่อขวัญก็ดีใจที่ได้เจอพี่ดนัยวันนี้นะคะ” “งั้นพวกเราเข้าไปด้านในกันเถอะ พี่โทรนัดคุณอาไว้แล้ว” “ ได้ค่ะ”ขวัญข้าวเดินนำคู่หมั้นหนุ่มเข้าไปภายในห้องรับแขก ซึ่งมีคุณพ่อและคุณแม่กำลังนั่งรออยู่แล้ว ก่อนที่ดนัยจะรีบเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไหว้คุณอาทั้งสองด้วยท่าทางนอบน้อมในทันที “ สวัสดีครับ คุณอาขจร คุณอาเขมิกา” “ ไหว้พระเถอะลูก เดี๋ยวอาให้เด็กๆเตรียมอาหารเย็นไว้รอ หลังจากหลานคุยธุระเสร็จแล้ว ก็อยู่ทานข้าวเย็นกันก่อนนะ