جميع فصول : الفصل -الفصل 10

[ JIDA PART ]In Evening🌥!!!@Jida’s House “อาทิตย์หน้าเลยเหรอคะแม่!” ฉันตกใจจนเผลอเสียงดังออกไป เพราะพอกลับมาถึงบ้าน พ่อกับแม่ก็บอกฉันเรื่องที่จะไปดูงานที่ต่างประเทศอาทิตย์หน้า “จ้ะ อาทิตย์หน้า มันกะทันหันน่ะ พ่อกับแม่ก็เพิ่งรู้”“แล้วกลับเมื่อไหร่คะ”“ยังบอกไม่ได้เลย แต่น่าจะสักระยะนึง ตอนแรกแม่ก็เป็นห่วงหนูนะ ไม่ค่อยอยากปล่อยให้อยู่คนเดียว แต่พอน้าอิงบอกว่าจะช่วยดูแลให้ แม่ก็ค่อยเบาใจ”“ช่วยดูแลให้?”“จ้ะ น้าอิงบอกว่าจะพาจิดาไปอยู่ที่บ้านจนกว่าพ่อกับแม่จะกลับมา แม่ก็โอเคนะ หนูล่ะว่ายังไง อยากไปอยู่บ้านน้าอิงหรืออยากอยู่ที่บ้าน แม่อยากให้หนูไปอยู่บ้านนั้นก็จริง เพราะแม่เป็นห่วงหนู แต่แม่ให้หนูเลือก เผื่อว่าบางทีหนูอยากอยู่ที่บ้าน”“เอ่อ ไปอยู่กับน้าอิงก็ได้ค่ะ” ฉันตอบแม่ไปโดยไม่ต้องคิด รู้ใช่มั้ยว่าเพราะอะไร “แน่ะ ไม่เสียเวลาคิดหน่อยเหรอเรา” พ่อแซวขึ้นมายิ้มๆ ท่านสองคนรู้ว่าฉันรักพี่อคินมาก มากจนอยากอยู่ใกล้ตลอดเวลา แต่ท่านสองคนไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ฉันไม่ได้รักพี่อคินแบบพี่ชายเหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว และไม่รู้ด้วยว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่อคินมันไม่ได้(ดี)เหมือนเดิม“ไม่ค่ะ ไม่

ผมผลักเธอลงบนเตียงก่อนขึ้นไปคร่อม ก็อย่างที่บอก ในเมื่อเธอร่านจนถึงขนาดลงทุนทำเรื่องเลวทรามได้ขนาดนี้ งั้นผมจะสงเคราะห์ความเลวของเธอให้ “อยากได้ฉันนักใช่มั้ย งั้นเธอก็จะได้ แต่อย่าหวังว่าฉันจะพาเธอขึ้นสวรรค์ เพราะที่ที่เธอจะได้ไปคือนรก!”แกว่ก!!!“พี่อคิน!” ผมดึงทึ้งเสื้อผ้าจิดาอย่างบ้าคลั่ง ทั้งโกรธทั้งกลั้นฤทธิ์ยาเอาไว้ไม่ไหวอีกแล้ว ในขณะที่จิดาร้องลั่น ทั้งตัวพยายามปัดป่ายขัดขืนดิ้นรน มารยาชัดๆ!“พี่อคินอย่า พี่อคิน”“ห้ามทำไม! อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นคงไม่ลงทุนเอายาปลุกเซ็กส์ให้ฉันกินหรอก สารเลว!”“ยะ...ยาปลุกเซ็กส์!? ยาปลุกเซ็กส์อะไร จิดาไม่รู้เรื่อง ปล่อยจิดานะ”“ไม่!!! คืนนี้ฉันจะทำให้เธอตกนรกทั้งเป็น โทษฐานที่กล้าทำเรื่องระยำกับฉันขนาดนี้!” ผมตะคอกใส่หน้าเธอก่อนจะแก้ผ้าเธอจนหมดทุกชิ้น ผมยอมรับว่าทั้งตัวของเธอมันสวยจนอารมณ์ผมพุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม แต่ไอ้ความเลวของเธอนี่สิที่ผมแม่งรับไม่ได้จริงๆ“อื้อ! พี่อคิน ฮือๆ อย่า ปล่อยจิดา จิดาไม่ได้ทำ” เธอยังไม่หยุดขัดขืน ไม่รู้จะเล่นละครไปถึงไหน“คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะดูมีค่าขึ้นมาเหรอ ไม่ต้องพยายามหรอก เพราะค่าของเธอมันหมดไปต

[ AKIN PART ]@Akin’s House “อคิน เดี๋ยวเย็นนี้ลูกกับจิดากินข้าวเย็นไปเลยนะ พ่อกับแม่คงกลับดึก” พอกลับมาถึงบ้าน ผมถึงได้รู้ว่าพ่อกับแม่จะไปงานเลี้ยงบริษัท ทีนี้ก็คงเหลือแค่ผม ส่วนยัยนั่นเหรอ ยังไม่เห็นกลับมา แต่ช่างหัวเธอดิ เธอจะกลับหรือไม่กลับมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับผม เพราะผมเองก็ไม่ได้อยากเห็นหน้าเธออยู่แล้ว“ครับ” ผมตอบนิ่งๆ พ่อกับแม่ก็เดินออกจากบ้าน ส่วนผมก็เดินขึ้นห้องไปทำอะไรเรื่อยเปื่อยของผมก็อกๆๆ!!!ผ่านไปสักพัก อยู่ๆไม่รู้ใครมาเคาะประตูห้องผม สงสัยคงเป็นเด็กในบ้านขึ้นมาเรียกไปกินข้าวเย็นล่ะมั้ง แต่ผมไม่อยากกินหรอก ไม่อยากเจอหน้าผู้หญิงหน้าไหว้หลังหลอกบางคน!“ครับ” ผมขานรับเสียงเรียบก่อนเดินไปเปิดประตู ตามด้วยเงิบไปสองวิ คือผมไม่นึกว่าคนที่มาเคาะประตูจะเป็นจิดา แต่ถึงจะอย่างนั้นผมก็ไม่แสดงออกหรอกว่าผมแปลกใจ เพราะผมก็ยังทำหน้านิ่งๆมองเธอนิ่งๆเหมือนเดิม“มีอะไร” ผมตัดสินใจถามเธอด้วยน้ำเสียงที่แข็งขึ้นมาหน่อย เพราะผมยังเคืองเธออยู่ทุกวินาที ไอ้เรื่องที่เธอทำกับผมเมื่อคืน“จิดาอยากคุยกับพี่ให้เข้าใจ”“เข้าใจอะไร ฉันเข้าใจหมดทุกอย่างแล้ว”“แต่ที่พี่เข้าใจมันผิด จิดาไม่ใช่คนทำจริงๆนะ

“อื้อ” ฉันส่ายหน้าเป็นพัลวัน พยายามเม้มปากให้ติดกันสุดแรง“ส่ายหน้าทำไม หิวไม่ใช่เหรอคxxอ่ะ นี่ไง ฉันเสิร์ฟให้ถึงปากแล้วไง อ้าดิ อ้าปาก!” เขาตะคอกฉัน แต่ถึงฉันจะตกใจจนหน้าดำหน้าแดง น้ำตาก็ไหลออกมาแล้ว แต่ฉันก็จะไม่ยอมทำตามที่เขาสั่งเป็นอันขาด“ให้อ้าดีๆไม่ชอบ? ชอบให้ใช้ความรุนแรงเหรอ ได้” เขาบอกนิ่งๆก่อนจะบีบคางฉันอย่างแรงจนปากฉันมันอ้าออกเองแม้ฉันจะพยายามเม้มไว้สุดแรงแล้วก็ตาม ก่อนพี่อคินจะยัดแท่งเอ็นของเขาเข้ามาในปากฉันทันทีที่ปากฉันอ้าออกด้วยฝีมือเขา แถมยังจับให้ท่อนเอ็นรูดเข้าออกในปากฉันอย่างรัวเร็วชนิดไม่เว้นจังหวะให้หายใจ“อือ อื้อ...” ฉันพยายามจะส่ายหน้าหนี แต่พี่อคินยังคงบีบคางตรึงหน้าฉันไว้ ในขณะที่อีกมือยังคงบังคับแก่นกายอวบหนาแข็งตึงให้ขยับ“อึกๆๆๆ!!!...” ฉันจุกจนไม่รู้จะจุกยังไงแล้ว ของเขาทั้งใหญ่ทั้งยาว และมันแข็งมาก แถมเขาก็ไม่ยอมผ่อนปรนจังหวะลงเลย“ไง รสชาติเป็นไงบ้างล่ะ มันส์ถูกใจดีมั้ย” พี่อคินกดเสียงต่ำอย่างเหี้ยมเกรียม และเขายิ่งพูด จังหวะก็ยิ่งรุนแรง มันรุนแรงจนฉันทนไม่ไหวแล้ว“โอ๊ย! จิดา!!!” พี่อคินตวาดฉันลั่นราวกับโกรธสุดขีด ก่อนเขาจะรีบดึงลูกชายของเขาออกไปด้วยอา

ผมถามอย่างไม่เข้าใจ หัวใจก็เต้นแรง แถมร้อนรุ่มขึ้นมาเอาดื้อๆ ไม่รู้ทำไม“พี่อคิน?!” จิดาเงยมองอย่างตกใจ เพราะคงไม่คิดว่าผมจะเข้ามา แต่ตอนนี้ผมไม่มีเวลามาสนใจอาการเธอหรอก ในเมื่อผมสนใจสิ่งที่เธอกำลังทำมากกว่า“ฉันถามว่าเธอทำอะไร” ผมปิดประตูแล้วเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆเตียง“จิดา...จิดาจะกลับไปอยู่บ้านค่ะ” คราวนี้เธอก้มหน้าตอบนิ่งๆ และไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าว่าเสียงเธอมันสั่นๆ“แต่พ่อแม่เธอยังไม่กลับมา”“ค่ะ แต่จิดากลับไปอยู่คนเดียวได้ รบกวนบ้านพี่อคินมากเกินไปแล้ว แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ ต่อไปนี้จิดาจะไม่มากวนใจพี่อีก”“หมายความว่าไง” ผมถามกลับไปนิ่งๆ ไม่ค่อยเข้าใจที่เธอพูดสักเท่าไหร่“จิดาจะตัดใจจากพี่” ว่าไงนะ ตัดใจจากผมเหรอ เธอน่ะเหรอ เป็นไปได้ไง ไหนบอกว่ารักผมนักรักผมหนา แล้วมาตัดใจตอนนี้มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ แล้วทำไมผมต้องรู้สึกใจหายแบบนี้ ทั้งๆที่เธอจะตัดใจมันก็ดีอยู่แล้ว“ตัดใจเหรอ” ผมรู้สึกว่าคราวนี้เสียงผมนิ่งก็จริง แต่มันเหมือนไม่ค่อยเต็มเสียง หัวใจก็เหมือนกับร้อนขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่จิดาเงยหน้าขึ้นมองผมแล้วพยักหน้าด้วยน้ำตาที่ผมเองก็ไม่แน่ใจว่ามันไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่“ค่ะ จิดาต