All Chapters of COLD GUY กับดักร้ายนายเย็นชา: Chapter 11 - Chapter 20

[ AKIN PART ]Many Days Later...ตั้งแต่จิดากลับไปอยู่บ้านเธอ ผมกับเธอแทบจะเหมือนคนที่ไม่รู้จักกัน เพราะเวลาบังเอิญเจอกันที่มหาลัย จิดาไม่เคยเข้ามาทักผมเหมือนทุกครั้งที่เธอเคยทำ ไม่สิ อย่าว่าแต่ทักเลย แค่มองเธอยังไม่มอง เธอทำจริงๆอย่างที่เธอพูด ว่าเธอจะไม่มายุ่งวุ่นวายให้ผมรำคาญใจอีก และใช่ ความจริงมันควรเป็นแบบนั้น ความจริงเธอไม่มายุ่ง ผมควรมีความสุข ไม่ต้องรำคาญใจ แต่นี่อะไรวะ คือสิ่งที่เป็นมันกลับตรงข้าม ยิ่งเธอไม่มายุ่ง ไม่เข้ามาทักทาย ไม่เห็นผมอยู่ในสายตา ทำเหมือนผมเป็นคนไม่รู้จัก มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกกระวนกระวาย ร้อนระอุในใจจนแทบระเบิด ยิ่งนานวันเข้าก็ยิ่งรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหว ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้ ผมรู้แต่ว่า ผมจะทนเท่าที่ทนได้ แล้วเมื่อไหร่ที่ผมทนไม่ไหว ผมก็จะไม่ทน!“รอนานป่ะ โทษที กูเสือกมาทางผิด ทางนั้นรถติดชิบหายเลย” อยู่ๆไอ้ลีโอเดินเข้ามาแล้วนั่งลงด้วยท่าทางหัวเสีย จริงสิ ลืมบอกไปว่าเมื่อเย็นไอ้แมคมันชวนผมกับไอ้ลีโอมานั่งดื่ม ผมเองก็เซ็งๆเลยตกลงมา ก็เพิ่งมาถึงไม่นานมากหรอก ส่วนไอ้เหี้ยแมคอ่ะเหรอ ป่านนี้ไม่รู้ไปเอาสาวอยู่ห้องน้ำห้องไหน เห็นเมื่อกี้มันบอกจะไปห้

หลังจากโดนน้าอิงฟ้าคาดโทษแล้วเดินออกไป ฉันกับพี่อคินก็ไม่มีกะจิตกะใจจะคุยอะไรกันทั้งนั้น นอกจากต่างคนต่างรีบใส่เสื้อผ้าแล้วลงไปข้างล่างพร้อมกัน พอลงมาถึง ฉันก็เห็นน้าอิงฟ้านั่งรออยู่ในห้องรับแขกด้วยสีหน้าท่าทางที่แสดงออกชัดเจนว่าความโมโหยังไม่คลายลงเลย มันดูน่ากลัวจนฉันแทบไม่กล้าเดินเข้าไปหา เพราะฉันไม่เคยเห็นน้าอิงฟ้าโกรธแบบนี้ ฉันเคยเห็นแต่มุมใจดี และอีกอย่างที่ทำให้ฉันกล้าๆกลัวๆ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมันช่างน่าละอาย เหมือนฉันทำให้ท่านผิดหวัง ทั้งๆที่ท่านดีกับฉันมากหมับ!อยู่ๆพี่อคินก็จับมือฉัน ทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วแล้วหันไปมองโดยอัตโนมัติด้วยความแปลกใจ“ขืนไม่รีบเข้าไป เดี๋ยวแม่ก็โกรธหนักกว่าเดิม” เขาบอกฉันนิ่งๆ เหมือนตั้งใจจะคลายความสงสัยให้ฉัน ว่าทำไมเขาถึงต้องจับมือ ก่อนเขาจะพาฉันให้เดินเข้าไปหาน้าอิงฟ้าพร้อมกัน“จิดา มานั่งข้างน้า ส่วนลูก นั่งตรงนั้น” น้าอิงฟ้าเงยหน้าขึ้นมาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ฉันก็กลัวอยู่ดี ก่อนพี่อคินจะหันมามองฉัน ฉันเองก็หันมองเขาโดยอัตโนมัติ ถึงได้เห็นว่าเขามองฉันนิ่งๆแล้วค่อยๆปล่อยมือช้าๆเหมือนไม่อยากปล่อย “มาเร็วหนูจิดา” “เอ่อ ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับอย

[ AKIN PART ]@Akin’s Condo Several Days Later😔ตั้งแต่วันที่แม่สั่งห้าม แถมยังเอาบอดี้การ์ดมาคอยเป็นไม้กันหมา ผมก็ไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้จิดาเลย ก็ไอ้บอดี้การ์ดเฮงซวยนั่นมันเล่นเฝ้าไม่ยอมห่าง ไม่รู้มันจะยอมมอบกายถวายหัวอะไรขนาดนั้นติ๊งต่อง!เสียงกดกริ่งหน้าห้องทำผมหลุดออกจากห้วงความคิด ก่อนผมจะหันไปมองประตูแล้วตัดสินใจลุกขึ้นไปเปิด“ไงไอ้เสือ”“พ่อ?” ที่ผมแปลกใจเพราะไม่คิดว่าพ่อจะมาหาผมถึงคอนโด“เอ่อ เข้ามาก่อนสิครับ”“นึกว่าจะไม่ชวนพ่อแล้ว” พ่อยิ้มให้ผมแล้วเดินตรงไปนั่งที่โซฟา ในมือถือถุงอะไรมาด้วยสักอย่าง“พ่อมาหาผม มีอะไรรึเปล่าครับ” ผมเดินไปนั่งตรงข้ามกับพ่อ ก่อนเอ่ยถาม“คิดถึง”“ว่าไงนะครับ” ที่ผมแปลกใจเพราะปกติพ่อไม่ค่อยจะพูดตรงๆออกมาแบบนี้ ก็ตามนิสัยผู้ชายที่ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกเท่าไหร่ แต่วันนี้มาแปลก“พ่อบอกว่าคิดถึง ก็แม่เล่นไล่ไอ้เสือของพ่อออกมาอยู่คอนโดแบบนี้ พ่อไม่เจอหลายวัน มันก็ต้องคิดถึงเป็นธรรมดา อ้อ! พ่อมีของชอบเรามาฝาก แต่ไม่แน่ใจว่าตอนนี้ยังชอบอยู่รึเปล่า” พ่อบอกแล้วดึงบางอย่างออกมาจากถุงแล้วยื่นให้ผม มันคือไอศกรีมแท่ง และใช่ มันเป็นของชอบของผมตอนเด็กๆ จำได้ว่าต

ไอ้แมคพูดแค่นั้น ก่อนจะหยุดไป เหมือนกำลังชั่งใจในบางอย่าง“ความจริงโบว์เป็นคนเอามาให้กู”“โบว์?”“อืม โบว์เอามาให้กู บอกว่าสั่งมาให้กูกิน เพราะเห็นว่ากูชอบ ก็เหล้าแบบเดียวกับที่ไอ้อคินมันสั่งให้กูเอาไปให้นั่นแหละ ส่วนเหล้าที่ไอ้อคินสั่ง กูยังไม่ไปเอามาให้เลย แล้วบังเอิญกูเห็นมินตราซะก่อน กูเลยเอาแก้วนั้นฝากจิดาไปให้ไอ้อคิน กลัวไอ้อคินมันจะรอนาน” ไอ้แมคอธิบายเสียงเรียบทั้งๆที่สีหน้ามันเองก็ดูเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ส่วนผมเหรอ ตอนนี้หัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ...ถ้าเรื่องนั้นจิดาไม่ใช่คนทำ งั้นคืนนั้นเธอก็คือเหยื่อที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ดีๆนี่เอง ในขณะที่ผม... ใช่ ผมก็เป็นไอ้เหี้ยที่ยัดเยียดความเลวร้ายให้เธอ“มึงพูดจริงเหรอ” ผมถามออกไปนิ่งๆ พยายามไม่ให้เสียงมันสั่น ทั้งๆที่หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ...รู้สึกผิดขึ้นเรื่อยๆ“พูดจริง”“งั้นก็แสดงว่าคนที่ใส่ยาปลุกเซ็กส์ลงไปก็เป็นโบว์เมียมึงอ่ะดิไอ้สัส” ไอ้ลีโอหันไปมองไอ้แมคที่ตอนนี้เริ่มนิ่งไป“กูจะไปถามโบว์ให้รู้เรื่อง!” อยู่ๆไอ้แมคก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ ท่าทางเหมือนมันจะโมโห“เห้ย เดี๋ยวๆ ใจเย็นไอ้สัส มึงจะโมโหไรวะ โบว์จะใส่ยาปลุกเซ็กส์ให้มึงแดกมัน

พี่อคินตอบมาด้วยน้ำเสียงที่ยังคงเรียบนิ่ง ก่อนจะหันหน้านิ่งๆของเขาไปมองกระดานราวกับกระตือรือร้นที่จะเรียนมาก แต่ก็เรื่องของเขาเถอะ ฉันไปนั่งที่อื่นก็ได้“ไปไหน” พี่อคินจับแขนฉันไว้ เหมือนไม่ให้ฉันลุกขึ้น“ไปนั่งตรงอื่นค่ะ”“นั่งนี่แหละ”“ไม่ค่ะ จิดาไม่อยากนั่งใกล้พี่อคิน” พอฉันพูดตรงๆออกไปแบบนี้ ฉันก็เห็นว่าเขานิ่งไป แต่มือยังไม่ยอมปล่อยฉัน“แต่ฉันอยากนั่งใกล้เธอ” เขาบอกหลังจากนิ่งไป“แต่ว่าจิดา...” “สวัสดีค่ะนักศึกษา” ฉันไม่ทันจะพูดจบ อาจารย์ก็เข้ามาซะก่อน สุดท้าย ฉันก็เลยจำต้องนั่งข้างพี่อคินไปโดยปริยาย แต่พอหมดคาบปุ๊บ ฉันก็รีบลุกขึ้นปั๊บ “รอฉันด้วยสิ” พี่อคินบอกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมๆกับลุกตามฉันมา ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาจะลุกตามมาทำไม“พี่ตามจิดามาทำไม” ฉันไม่เข้าใจถึงได้หันไปถาม แต่สิ่งที่เขาทำคืออะไรรู้มั้ย เขาเงียบ ใช่ ฟังไม่ผิดหรอกเขาเงียบจริงๆ เขาทำหน้านิ่งๆ และไม่พูดอะไรเลย แต่พอฉันตัดสินใจเดินต่อ เขาก็ยังจะเดินตามมา “พี่อคิน!” ฉันทนไม่ไหวแล้ว คราวนี้ถึงได้หันไปถลึงตาเอาเรื่องเขาอย่างจริงจัง แต่หน้าเขาก็ยังนิ่งๆราวกับไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร“ตามจิดามาทำไม!” ฉันไม่ปฏิเ