All Chapters of Iniwan sa Altar, Inangkin ng Bilyonaryo: Chapter 1 - Chapter 7

Hindi alam ni Althea kung gaano siya katagal na naglakad.Ang alam lang niya, gusto niyang lumayo.Palayo sa resort.Palayo sa mga taong nakakita sa kanyang kahihiyan.At higit sa lahat...Palayo sa dalawang taong sabay na dumurog sa puso niya.Mahigpit niyang hawak ang maliit na handbag habang walang direksiyong naglalakad sa tabing-dagat. Hindi niya namalayang nakapaa na pala siya. Naiwan na sa aisle ang suot niyang puting heels.Masakit.Pero hindi ang mga talampakan niya.Kundi ang puso niyang para bang pinipiga sa bawat tibok.Huminto siya nang marating ang isang bakanteng kubo sa gilid ng dalampasigan.Doon na siya tuluyang bumigay.Napaupo siya sa buhangin at niyakap ang sarili.Doon lang bumuhos ang mga luha.Hindi na niya napigilan."Akala ko..."Nanginginig ang boses niya."Akala ko magiging masaya na ako."Isang malakas na hikbi ang kumawala sa dibdib niya.Bakit?Ano bang kulang sa kanya?Hindi ba siya naging mabuting nobya?Hindi ba sapat ang limang taong pagmamahal?Baki

Mahigpit na hawak ni Althea ang puting panyong may burdang A.V.Paulit-ulit niyang binasa ang maikling mensaheng nakasulat sa maliit na papel."Hindi lahat ng pagtatapos ay pagkatalo."Simple lang ang mga salita.Pero tila may kung anong tumama sa puso niya.Napatingin siya sa paligid ng terminal.Maraming tao.May mga pasaherong nagmamadaling sumakay ng bus.May mga tindera ng mani at tubig.May mga batang nagtatakbuhan.Ngunit wala na ang batang nag-abot ng panyo.Mas lalo namang wala ang kung sino mang nagpadala nito.Napabuntong-hininga siya."Ewan..."Mahina niyang bulong."Baka maling tao lang talaga ang dapat makakuha nito."Ipinasok niya ang panyo sa loob ng bag.Hindi na niya iyon pinag-isipan.Sa dami ng problemang kinakaharap niya, wala na siyang panahon para sa mga misteryosong mensahe."Paumanhin po."Napalingon si Althea.May isang babaeng nasa trenta anyos ang nakatayo sa harapan niya.Maayos ang kasuotan.Naka-blazer.May company ID na nakasabit sa leeg.Mukhang propes

Parang bumagal ang lahat.Kasabay ng malakas na pagpreno ng itim na van ay napalingon ang lahat ng tao sa harap ng café.May mga napasigaw.May mga napaatras.At si Althea...Nanigas sa kinatatayuan."Ms. Villanueva!"Mabilis na bumukas ang pinto ng Rolls-Royce.Sa loob lamang ng ilang segundo ay naramdaman niyang may isang matibay na bisig ang humila sa kanya palayo sa kalsada.Napahiyaw siya.Kasunod noon ay ang malakas na busina ng van na dumaan ilang pulgada lamang ang layo sa kanyang kinatatayuan.Napapikit siya.Pakiramdam niya ay lalabas ang puso niya sa sobrang kaba.Nang unti-unti niyang idilat ang mga mata...Isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya.Ang lalaking nakita niya sa convenience store.Ang lalaking nag-iwan ng wallet.At ang lalaking nag-alok na ihatid siya.Malapitan.Napakalapit.Halos magdikit ang kanilang mga noo.Hindi niya namalayang mahigpit pala siyang nakahawak sa polo nito."Okay ka lang?"Mababa ngunit kalmadong tanong ng lalaki.Napakurap si Althe