ภูเมฆ

เมื่อจิตรกรสาวนามว่า ปลายรุ้ง ต้องเข้ามาพัวพันกับสองหนุ่มคู่แฝดต่างขั้ว อย่าง ฆนากร กับนภวินท์ คนหนึ่งคือท้องฟ้าที่สว่างสดใส หากอีกคน เป็นดั่งก้อนเมฆดำทะมึน ที่พร้อมจะพัดพาลมพายุร้าย และสายฝนเข้าใส่ทุกคนที่ขวางหน้า เขียนรูปมาก็มาก ทว่าครั้งนี้ ปลายรุ้ง ตัดสินใจเขียนภาพในรอยจำให้ใครคนหนึ่งใหม่ เพื่อให้เขาเปลี่ยนจากเมฆหม่น กลายเป็นก้อนเมฆขาวให้ได้!! วันหนึ่ง สายรุ้งจะทาบทอ บนปลายเมฆ...

ดอกฟ้าบอบบางหอมหวาน เบ่งบานล่อแมลงดอมดม สีสันงามล้ำชวนชม กลับถูกฉุดลงตมด้วยคนพาล “ไปไหนมาแต่เช้าเชียว” ใจดวงน้อยระทึกขึ้นกับความสนิทชิดเชื้อของเขา คิดอย่างอ่อนอกอ่อนใจว่าเมื่อไรเธอจะทำใจได้สักที เธอแทบไม่กล้ามองหน้าเขาด้วยซ้ำ ตัวสั่นใจสั่นทุกครั้งที่ชายหนุ่มแตะต้อง ทั้งยังรู้สึกร้อนวูบวาบบนเรือนกายรวมทั้งใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะกลิ่นกายบุรุษที่ไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดนอกจากพี่ชายก่อให้เกิดความหวามไหวแบบที่เธอไม่เคยรู้จัก ยิ่งตอนนี้ได้กลิ่นหอมของสบู่เหลวที่ตนใช้กับไอเย็นจากร่างสูงใจก็ยิ่งสั่น เปรมินทร์จับคนที่ทำตัวเกร็งพลิกให้หันหน้ามาหาเขาพร้อมกับอุ้มเธอขึ้น พาให้นั่งที่เตียงโดยให้ร่างอรชรอยู่บนตักของตน ก่อนจะเชยคางเล็กให้เงยขึ้นสบตาเขา “ผมถามว่าไปไหนมา” “ไปดูเพ็ญเตรียมอาหารค่ะ” ปากอิ่มสวยสีระเรื่อขยับเพียงน้อยนิดทั้งเสียงที่ตอบก็บางเบา หากชายหนุ่มก็ได้ยิน แม้ความสนใจของเขาจะหยุดอยู่ที่กลีบปากสวยมากกว่าสิ่งใดก็ตาม “ต่อไปตื่นมาต้องเห็นคุณอยู่บนเตียงกับผม” เพลิงแค้นในใจ 'เปรมินทร์' แผดเผา 'กัญญานัน' ด้วยไฟเสน่หา

เมฆินทร์: นายหัวหนุ่มเจ้าของเกาะมายาที่ทำรังนก มีอิทธิพลและบารมีเป็นที่เกรงขาม ปรายฟ้า ภรรยาสาวสวยไฮโซของเมฆินทร์ เริ่มแรกนั้นเมฆินทร์รักและหลงไหลในความสมบูรณ์แบบของสาวสังคมที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ร้อนแรงของปรายฟ้า ปรายฟ้าก็มีผู้ชายดีๆ ที่ร่ำรวยมากหน้าหลายตามาพัวพัน แต่มีอยู่คนหนึ่งหลอกเธอไปบำเรอกามกลางทะเลบนเรือหญิงสาวยอมกระโดดน้ำเมื่อเห็นเรือของเมฆินทร์ เขารีบเข้าไปช่วยเธอ ต่อมาปรายฟ้าก็หลงรักเมฆินทร์เพราะรู้สึกว่าเขาทั้งหล่อและแตกต่างไปจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่ผ่านเข้ามาโดยเฉพาะเอาสามารถปกป้องเธอได้ และปรายฟ้าก็ตั้งใจจะแต่งงานกับเมฆินทร์ เพราะไม่อยากให้ไพโรจน์บิดาผู้ร่ำรวยและมีอิทธิพล เข้ามาจัดแจงชีวิตของเธออีกต่อไป

ในสายตาของเขา เธอคงเป็นได้แค่เพียง เศษธุลีดินที่ไร้ค่า +++ “คุณเหม พอก่อนค่ะ พลับพลึงไม่ไหวแล้ว” เธอเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาว่าคุณ แทนคำว่า ‘พี่’ ในอดีต เพราะความห่างเหินเย็นชาที่เขามีให้เธอมันมากมายหลายร้อยเท่านัก หญิงสาวร้องบอกเสียงแหบพร่า ดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกห่าง แต่เหมือนผลักหินผาหนักอึ้งที่ไม่ยอมขยับเลยแม้แต่น้อย “คนอย่างเธอกล้าหืออือกับฉันเหรอ...” เขาก้มมองร่างน้อยที่ล้มซุนไปกับกองฟาง พลับพลึงร้องไห้สะอื้นยามเขาย่ำยี “กับฉันทำเป็นสะดีดสะดิ้งร้องไห้สะอึกสะอื้น เวลาอยู่กับผู้ชายคนอื่น เธอหัวร่อต่อกระซิก ระริกระรี้เหมือนปลากระดี่ได้น้ำ” เขาไม่เคยสนใจน้ำตาของคนอย่างเธอ สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอให้จมดิน

"คำโกหก" หนึ่งคำที่สร้างขึ้นเพื่อเอาตัวรอดแต่กลับผูกมัดพวกเขาไว้ในนาม...​ ทว่าพันธะที่ตามมากลับลึกซึ้งเกินควบคุม จนพวกเขาข้ามเส้นไปสู่ความสัมพันธ์ทางกายที่ไม่มีวันกลับมาเป็นพี่น้องได้อีกตลอดกาล! ​ทว่าความสัมพันธ์อันบริสุทธิ์ต้องสั่นคลอน เมื่อผลพวงจากความผิดพลาดของพี่ชายเมขลา ทำให้เธอกลายเป็นเป้าหมายอันตราย วายุจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ และในสถานการณ์ที่จวนเจียนจะเอาชีวิตไม่รอด... ​วายุจะก้าวข้าม 'เงาของสายลม' ที่อยู่ในใจเมขลาได้อย่างไร ในเมื่อเขาเองก็คือ 'สายลม' คนนั้นที่เธอรักมาตลอด? และพันธะที่เกิดขึ้นจากคำโกหกและความร้อนแรงทางกายนี้ จะนำพาพวกเขาสู่รักแท้ที่นิรันดร์ได้หรือไม่?  นิยายเรื่องนี้ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามไม่ให้ผู้ใดลอกเลียนแบบดัดแปลง ทำซ้ำหรือนำข้อมูลส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่หรืออ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาต การฝ่าฝืนละเมิดสิทธิ์์มีโทษตากฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด ปล. นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อ เรื่องพลาดรักเมฆินทร์ สามารถติดตามได้ที่ facebook:นามปากกาคุณน้ำอิง เพจ:facebook Writer Kunnameaing Tiktok:Writer Kunnameaing

พระเอก เพลิงผา อายุ 35ปี เจ้าของไร่องุ่น,มีทั้งส้มและธุรกิจสีเทา นางเอก ฟ้ารดา อายุ 24ปี ลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อเพลิงผา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป ในทางที่ดีขึ้นแต่แล้ววันหนึ่งนิตาแฟนเก่าของเพลิงผากลับเข้ามาทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สั่นคลอน เธอถูกส่งมาประจำในไร่เพื่อดูแลคนงานเวลาบาดเจ็บเธอเป็นคนอ่อนโยนและเรียบร้อยดูเหมาะสมกับเพลิงพระมากกว่าฟ้ารดา ความใกล้ชิดของทั้งคู่ทำให้ฟ้ารดาเริ่มหวั่นไหวหัวใจที่ไม่เคยรักกลับเริ่มรู้สึกหนวงๆโดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่ากลับมีภาพบาดตาบาดใจแต่ที่ทำความสัมพันธ์เหมือนกับดิ่งลงเหว..ฟ้ารดาหนีกลับไปอยู่บ้านของพ่อแม่เขาไม่ได้ตามไปง้อ...จนกระทั่งเพลิงผาตัดสินใจโทรหาเธอเองและก็ทำให้ทราบว่าฟ้ารดาตั้งครรภ์เพลิงผาดีใจมากเหอลูกยิ่งกว่าอะไร ทางด้านลิตาพอได้รู้ว่าเพลิงผารักฟ้ารดามากแค่ไหนเธอจึงยอมถอยออกมาอย่าเงียบๆหลังจากนั้นชีวิตคู่ของเพลิงผาและฟ้ารดาก็สงบสุขมากขึ้นเพราะมีชีวิตน้อยๆเกิดมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในชีวิตคู่ ทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้นและไร่องุ่นก็กลายเป็นไร่ที่ดูอบอุ่นที่สุด....