ภูแสงดาว

ดอกฟ้าบอบบางหอมหวาน เบ่งบานล่อแมลงดอมดม สีสันงามล้ำชวนชม กลับถูกฉุดลงตมด้วยคนพาล “ไปไหนมาแต่เช้าเชียว” ใจดวงน้อยระทึกขึ้นกับความสนิทชิดเชื้อของเขา คิดอย่างอ่อนอกอ่อนใจว่าเมื่อไรเธอจะทำใจได้สักที เธอแทบไม่กล้ามองหน้าเขาด้วยซ้ำ ตัวสั่นใจสั่นทุกครั้งที่ชายหนุ่มแตะต้อง ทั้งยังรู้สึกร้อนวูบวาบบนเรือนกายรวมทั้งใบหน้าอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะกลิ่นกายบุรุษที่ไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดนอกจากพี่ชายก่อให้เกิดความหวามไหวแบบที่เธอไม่เคยรู้จัก ยิ่งตอนนี้ได้กลิ่นหอมของสบู่เหลวที่ตนใช้กับไอเย็นจากร่างสูงใจก็ยิ่งสั่น เปรมินทร์จับคนที่ทำตัวเกร็งพลิกให้หันหน้ามาหาเขาพร้อมกับอุ้มเธอขึ้น พาให้นั่งที่เตียงโดยให้ร่างอรชรอยู่บนตักของตน ก่อนจะเชยคางเล็กให้เงยขึ้นสบตาเขา “ผมถามว่าไปไหนมา” “ไปดูเพ็ญเตรียมอาหารค่ะ” ปากอิ่มสวยสีระเรื่อขยับเพียงน้อยนิดทั้งเสียงที่ตอบก็บางเบา หากชายหนุ่มก็ได้ยิน แม้ความสนใจของเขาจะหยุดอยู่ที่กลีบปากสวยมากกว่าสิ่งใดก็ตาม “ต่อไปตื่นมาต้องเห็นคุณอยู่บนเตียงกับผม” เพลิงแค้นในใจ 'เปรมินทร์' แผดเผา 'กัญญานัน' ด้วยไฟเสน่หา

พระเอก เพลิงผา อายุ 35ปี เจ้าของไร่องุ่น,มีทั้งส้มและธุรกิจสีเทา นางเอก ฟ้ารดา อายุ 24ปี ลูกสาวของเพื่อนสนิทพ่อเพลิงผา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป ในทางที่ดีขึ้นแต่แล้ววันหนึ่งนิตาแฟนเก่าของเพลิงผากลับเข้ามาทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่สั่นคลอน เธอถูกส่งมาประจำในไร่เพื่อดูแลคนงานเวลาบาดเจ็บเธอเป็นคนอ่อนโยนและเรียบร้อยดูเหมาะสมกับเพลิงพระมากกว่าฟ้ารดา ความใกล้ชิดของทั้งคู่ทำให้ฟ้ารดาเริ่มหวั่นไหวหัวใจที่ไม่เคยรักกลับเริ่มรู้สึกหนวงๆโดยไม่รู้ตัว ยิ่งไปกว่ากลับมีภาพบาดตาบาดใจแต่ที่ทำความสัมพันธ์เหมือนกับดิ่งลงเหว..ฟ้ารดาหนีกลับไปอยู่บ้านของพ่อแม่เขาไม่ได้ตามไปง้อ...จนกระทั่งเพลิงผาตัดสินใจโทรหาเธอเองและก็ทำให้ทราบว่าฟ้ารดาตั้งครรภ์เพลิงผาดีใจมากเหอลูกยิ่งกว่าอะไร ทางด้านลิตาพอได้รู้ว่าเพลิงผารักฟ้ารดามากแค่ไหนเธอจึงยอมถอยออกมาอย่าเงียบๆหลังจากนั้นชีวิตคู่ของเพลิงผาและฟ้ารดาก็สงบสุขมากขึ้นเพราะมีชีวิตน้อยๆเกิดมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายในชีวิตคู่ ทั้งคู่เข้าใจกันมากขึ้นและไร่องุ่นก็กลายเป็นไร่ที่ดูอบอุ่นที่สุด....

"ปล่อยได้แล้วฉันจะทำงาน" "คืนนี้ไม่ต้องทำงานแล้ว" "ไม่ทำงานได้ยังไง ถ้าหัวหน้ารู้มีหวังถูกหักเงินแน่" "เงินที่ให้ไปไม่พอใช้หรือไง" "นายโกรธฉันเรื่องอะไรเนี่ย" น้ำเสียงที่เขาพูดเหมือนกำลังโกรธเลย "ไม่รู้" "แล้วนี่นายจะพาฉันไปไหน" "กลับห้อง" "จะบ้าเหรอ ยังอยู่ในเวลางานอยู่เลย" "ฉันเป็นคนสนิทของพ่อเลี้ยง' "จะบอกว่าตัวเองเด็กเส้นว่างั้น" "ใช่เส้นใหญ่ด้วยอยากเห็นไหม" "อยากเห็นกล้าให้ดูตอนนี้ไหมล่ะ" ภูตะวันที่เดินจูงเธอมาทางลานจอดรถก็ได้หยุดเมื่อถูกอีกฝ่ายท้าทาย..พอหยุดแล้วเขาก็เอื้อมมือขึ้นมารูดซิป "นายจะบ้าเหรอ!" "ก็เธออยากดูเอ็นใหญ่" "เมื่อกี้เราพูดถึงเรื่องเส้นใหญ่" "เส้นใหญ่ไม่มีหรอกมีแต่เอ็นใหญ่อยากดูไหม" "ไอ้บ้า!"

"เหนือไม่กล้า เหนือไม่เคย""ถ้าอย่างนั้นเหนือปิดตานะ...ปล่อยให้พวกพี่ดูแลเอง" เรื่องย่อ แสงเหนือ หญิงสาวที่สูญเสียคุณพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก เติบโตมากับแม่เพียงลำพัง หญิงสาวที่สดใส อ่อนโยน และจิตใจดี เดย์ ฝาแฝดคนพี่ ชายหนุ่มที่มีนิสัย มึน กวน แต่กลับยิ้มง่าย ใจดี และอ่อนโยน กับแสงเหนือแค่เพียงคนเดียว ไนท์ ฝาแฝดคนน้อง ชายหนุ่มที่มีนิสัย นิ่ง ขรึม อ่อนโยน ทะนุถนอม และพร้อมปกป้องแสงเหนือทุกเรื่อง จากเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกเพื่อนต่างห้องรังแก จนสองฝาแฝดได้เข้ามาปกป้อง กลายเป็นความผูกพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโตไปพร้อม ๆ กัน จนกลายเป็นความรักที่เดย์ และไนท์สองฝาแฝดปักธงหัวใจ ว่าเธอจะต้องเป็นผู้หญิงของเขาไม่คนใดก็คนหนึ่ง จนเกิดเป็นเรื่องราวให้แสงเหนือต้องหัวใจเต้นแรงไปกับพวกเขาทุกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ก่อเกิดเป็นความรู้สึกและความรัก ที่เธอต้องยอมรับความสัมพันธ์ที่แตกต่าง หนึ่งครอบครัวยอมรับได้กับความสัมพันธ์ของเขาที่จะเดินไปด้วยกันสามคน แต่อีกหนึ่งครอบครัวที่ไม่อาจจะทำใจยอมรับได้กับความรักที่พวกเขาสามคนต้องการ

เมื่อจิตรกรสาวนามว่า ปลายรุ้ง ต้องเข้ามาพัวพันกับสองหนุ่มคู่แฝดต่างขั้ว อย่าง ฆนากร กับนภวินท์ คนหนึ่งคือท้องฟ้าที่สว่างสดใส หากอีกคน เป็นดั่งก้อนเมฆดำทะมึน ที่พร้อมจะพัดพาลมพายุร้าย และสายฝนเข้าใส่ทุกคนที่ขวางหน้า เขียนรูปมาก็มาก ทว่าครั้งนี้ ปลายรุ้ง ตัดสินใจเขียนภาพในรอยจำให้ใครคนหนึ่งใหม่ เพื่อให้เขาเปลี่ยนจากเมฆหม่น กลายเป็นก้อนเมฆขาวให้ได้!! วันหนึ่ง สายรุ้งจะทาบทอ บนปลายเมฆ...

ชาติก่อน เธอคือแสงจันทร์ขาวของเขา คนที่เขาไม่กล้าเอื้อมมือไปไขว่คว้า เพราะเธอคือที่รักของทุกคนในแผ่นดิน แต่ชาตินี้ เธอคือของเขา... ของพิรุณคนเดียวเท่านั้น