All

“เฮียไม่ได้ชอบน้ำขิง แล้วเฮียจะตกลงหมั้นกับน้ำขิงทำไม” “ผู้ใหญ่ต้องการ” นั่นคือคำตอบสั้นๆของผู้ชายที่เติบโตมาพร้อมกับเธอ คำตอบที่ไร้ชีวิตชีวาแต่กลับสร้างความฉุนเฉียวให้เธอได้อย่างมหาศาล!

เธอรักเขา แต่เขารักผู้หญิงอีกคน เขารักเธอ แต่เธอรักผู้ชายอีกคน ฉันรักเขา แต่เขาไม่คิดจะรักใคร

เมื่อเด็กดื้อคิดจะปีกกล้าขาแข็งหนีหายไปพ่อเลี้ยงคมสันจึงต้องลงโทษให้หนักแบบทบต้นทบดอก จากความเกลียดชังแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่สลัดไม่หลุด ยิ่งดิ้นหนี... ยิ่งถูกกักขัง ยิ่งรุนแรง... ใจกลับยิ่ง

ในโลกออนไลน์ เธอคือ 'มาดามสวาท' ตัวแม่วงการนิยายอิโรติก ผู้กุมความลับฉากรักเร่าร้อนที่ทำให้นักอ่านเกือบหยุดหายใจ แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลัง เธอคือ 'เวียงพิงค์' สาวแว่นจอมโก๊ะที่มีปมฝังใจว่า จูบเหมือนปลาสำลักน้ำใกล้ตาย จนไม่กล้าให้ผู้ชายหน้าไหนเข้าใกล้มานับสิบปี! เมื่อโอกาสทองมาพร้อมเงินก้อนโต บีบให้เธอต้องสวมรอยเป็นที่ปรึกษาบทหนังเลิฟซีน เธอจึงต้องพรางตัวสุดชีวิตเพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่า 'กูรูตัวแม่' แท้จริงแล้วคือ 'ยัยเวอร์จิ้นอ่อนหัด' ทว่า... ทุกอย่างกลับไม่ง่าย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ 'นักรบ' มือเขียนบทหนุ่มมาดนิ่งสายตา X-ray ผู้ที่คอยจ้องจะกระชากหน้ากาก (และเสื้อผ้าโคร่งๆ) ของเธอออกเพื่อพิสูจน์ว่า ทฤษฎีที่เธอเขียน กับ ภาคปฏิบัติ มันต่างกันอย่างไร!

อยุ่ดีดีทาสอย่างข้า ก็กลายเป็นราชบุตรเขยซะอย่างนั้น จะทำอย่างไรได้ในเมื่อข้านั้นเกิดมารูปงามเกินใคร ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะขอเป็นพระสวามีที่ดีที่สุดของท่าน องหญิงค์ห้าท่านอย่าคิดที่จะหนีจากข้าเชียว!.....

นิยายเรื่องนี้ก็ได้กันตั้งแต่เปิดเรื่องเช่นเคยชอบความสัมพันธ์ปากกัดตีนถีบหลังได้กันแล้วเพื่อจะอยู่ด้วยกันให้ได้ มันลำบากลำบนดี? พระเอกชื่อกอล์ฟที่บ้านมีธุรกิจขายไม้กอล์ฟและมีสนามกอล์ฟให้เล่น..ชีวิตวนๆ อยู่กับกอล์ฟนี่แหละ เป็นผู้ชายที่อยากเป็นพระเอกนิยายวายธงเขียวแบบหล่ออบอุ่นละมุนละไม สุภาพบุรุษ แสนดี ตามดูแลนายเอกตัวน้อยไม่ห่างไม่เคยแตะต้องนายเอกกลัวคนมองไม่ดี..แต่นิสัยจริงๆ คือบ่นในใจตลอด เป็นคนหยาบๆ แต่แอ๊ปเป็นคนดี มีแฟนหน้าตารูปร่างน่ารักตรงตามสเป็คนิยายวายเด๊ะ แต่เธอเอาแต่ใจชอบบอกเลิกพระเอกเป็นสิบๆ ครั้ง สปอยว่าสยิวมากหน่อยนะคะไม่มีคำหยาบไปกว่า กู/มึง/มัน/เหี้ย/ห่า ไรท์หยาบสุดได้เท่านี้ ไม่มีคำเรียกอวัยวะเพศโจ๋งครึ่มเพราะเขินเองบิดเป็นเลข8

ภาสกรเขาไม่เคยโดนใครหยามเกียรติในทุกๆ เรื่อง เมื้่อตติยากร นางบำเรอที่เขาเอ็นดูทำให้ขายหน้า เขาไม่คิดจะปล่อยเธอไปให้ใคร เธอต้องเป็นของเขาตลอดไป

“เธอจะเอาเท่าไหร่ว่ามา?” “ระ…เรื่องอะไรคะ?” “ฉันต้องการให้เธอเลิกกับลูกชายของฉัน” “เลิกเหรอคะ?” คำพูดของหญิงตรงหน้าทำริมฝีปากบางเล็กเม้มเข้าหากัน เข็มอัปสรไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้

จากตำนานเล่าขาน หากขอพรจากรูปปั้นเสวียนอู่ เทพดาราประจำทิศเหนือ จะสุขสมหวังทุกประการ เอี้ยนซ่านฉี จึงแกล้งขอเมียไว้นอนกอดสักคน คิดไม่ถึงว่าเทพเสวียนอู่จะทรงนึกเอ็นดู บันดาลให้ตามที่ขอ แต่พอส่งนางมาแล้ว กลับวุ่นวายดีพิลึก! มนต์นภา เพียงแค่เผลอนั่งหลับในศาลเจ้า เทพเสวียนอู่ก็ลักพาตัวนางมามอบให้องค์ชายรองแห่งแคว้นเอี้ยน หล่นตุ้บมาอยู่ท่ามกลางฝุ่นควันโขมงกลางสนามรบ ในฐานะเชลยบำเรอกาม ของกำนัลสูงค่าอะไรกัน... ถามความสมัครใจของเธอสักคำบ้างก็ดีนะ!

เมื่อ 'เกียร์' ที่เป็นดั่งหัวใจวิศวะ กลายเป็นโซ่ตรวนที่ใช้ล่ามเธอไว้ในเกมรก... "เตโช" เฮดว้ากปี 4 ซาตานในคราบเทพบุตร หล่อ รวย และเอาแต่ใจจนถึงที่สุดพร้อมจะทำลายทุกอย่างเพื่อแก้แค้น... โดยเฉพาะ 'หมาก' ล้ำค่าที่ชื่อว่า "นลิน" เธอคือลูกสาวตระกูลดังผู้เพียบพร้อม สง่างาม และฉลาดหลักแหลม ทว่าความสมบูรณ์แบบนั้นกลับกลายเป็น 'เครื่องค้ำประกัน' หนี้สินมหาศาลที่เธอไม่ได้ก่อ นลินต้องยอมก้าวเข้าสู่กรงขังหรูหราของเตโชในฐานะตัวประกัน... และของเล่นส่วนตัวที่เขาไม่มีวันแบ่งให้ใคร "เกียรติของเธอฉันทำลายได้เพียงแค่ปลายนิ้ว... นลิน" "พี่ทำลายเกียรติลินได้ แต่พี่ทำลายความจริงไม่ได้หรอกค่ะ... ว่ายิ่งพี่รังแกลินมากเท่าไหร่ ใจพี่เองนั่นแหละที่จะทุกข์ร้อนไปก่อนใคร" ท่ามกลางสงครามประสาทและรสจูบที่เผ็ดร้อน... ใครจะเป็นคนเพลี่ยงพล้ำในเกมนี้? เมื่อคนหนึ่งตั้งใจจะ 'ขัง' ส่วนอีกคนกลับใช้ความนิ่งสงบ 'ขัดเกลา' หัวใจน้ำแข็งให้หลอมละลาย เตรียมพบกับความคลั่งรักที่เคลือบไปด้วยความแค้น และบทเรียนรักที่แลกมาด้วยศักดิ์ศรี ใน... "เกมรักวิศวะร้าย"

“ผมจะบอกอะไรให้นะ ตัวคุณมันนิ่มเกินไป เวลาผมจับ ผมรู้สึกเหมือนมันจะยุบลงไปทุกที” ในสายตาของ ‘การันต์’ เพลย์บอยหนุ่มวัย 25 ปี เมียที่พ่อแม่ยัดเยียดให้คือ ‘ภาระ’ ที่แสนจืดชืด เธออายุมากกว่าเขา เธอตัวอวบอัด และเธอก็ไม่ใช่สเปกของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว! เขาจึงตอบแทนเธอด้วยความเย็นชาและการผลักไส เพื่อให้เธอรู้ว่าเขา ‘ไม่ต้องการ’ แต่พอ ‘พลอยไพลิน’ ยอมแพ้และยื่นใบหย่าให้พร้อมบอกว่า “จะไปหาผู้หญิงคนอื่นก็ได้นะ พลอยไม่ว่า” สัญชาตญาณเสือหนุ่มกลับลุกโชนด้วยความเดือดจัด! หย่าเหรอ? มีคนอื่นเหรอ? ฝันไปเถอะ!

เขาไม่เคยบอกว่ารักแต่เธอก็ยังเทิดทูนบูชา 'เฮียเคยรักหลินบ้างไหม?' 'ฉันไม่เคยรักเธอ' 'เฮียทำแบบนี้ทุกคืนแต่ไม่เคยบอกรัก แล้วหลินจะทนให้ได้อะไร...' 'ฉันไม่เคยขอให้เธอทน' '...' หลินหลินเรียนรู้ในตอนนี้นี่เอง ต่อให้เธอจะทุ่มเทให้กับความรักครั้งนี้แค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน ต่อให้ดีให้ตายสุดท้ายสำหรับเขา 'ไม่รักก็คือไม่รัก' #ดั่งหมาไร้เจ้าของ

ขออย่าได้เจอกันอีกเลย...เป็นแฟนเก่าไม่มีสิทธิ์ต่อกันแล้ว นั่นแหละ แค่.. แฟนเก่าไม่กลับมากินซ้ำค่ะ !!

สายตาเยือกเย็นคู่นั้นคอยปกป้อง ‘คนรัก’ สุดชีวิต ส่วนสายตาที่มองเธอ มีเพียงความเกลียดชังและคำกล่าวหา

ปรากฏทายาทตัวแสบของดรุณทอง เผ่นหนีไปไกลถึงแอลเอเพื่อหนีการหมั้นที่พ่อกับแม่ของเขา อยากจะให้หมั้นหมายกับลูกสาวบุญธรรมอย่างมทินา เขาไม่ชอบหน้าเธอตั้งแต่ที่เธอเข้ามาในบ้านดรุณทอง ป๋องแป้งคอยแกล้งน้อง รังแกน้อง หนักสุดคือลักเป็ดน้องไป ขาย! ถ้าน้องเป็นน้ำมันเขาก็เป็นไฟ อยู่กันได้ที่ไหน หี!

เพียงสบตาร่างกายเธอสั่นสะท้าน คาเอล เดอร์มินอฟ ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหล่าแววตาชวนฝัน แต่นัยน์ตาสีอำพันกลับซ่อนเปลวไฟอันลุกโชน เธอไม่อาจรับรู้ความแค้นอันล้ำลึก แม้ตอนที่อยู่ภายใต้ร่างอันสมบูรณ์แบบของเขา

“อยากให้ผมแต่งงานนักเหรอ” มาวินถามพร้อมหัวเราะลงคอ “ได้!” ร่างสูงโปร่งขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “ผมจะแต่งงานให้สมใจคุณแม่!” เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางเดินเข้าไปกระชากร่างเล็กที่กำลังประคองร่างของมารดาเข้าหาตัว จ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแข็งกร้าว “แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นเด็กคนนี้!” เด็กที่คุณแม่ของเขาชุบเลี้ยงมาเพื่อประเคนให้เขาไม่ใช่หรือ! “นอกจากเธอ ผมจะไม่แต่งกับใครทั้งนั้น ผมจะบินกลับอเมริกา ใช้ชีวิตที่นั่น และทิ้งแอลเอ็นกรุปทันที!” “วินลูก ยายอัยย์ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะลูก ปล่อยน้องไปเถอะ” “ไม่! ถ้าเด็กที่คุณแม่เสียข้าวแดงแกงร้อนเลี้ยงมาอยากตอบแทนพระคุณมากนักก็มาเป็นเมีย…” เขาเว้นช่องว่างพร้อมยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยต่อ “เมียบำเรอของลูกจะเป็นอะไรไป!” คุณหญิงวารีส่ายหน้า ม่านน้ำตาทะลักไหล ร่ำไห้อย่างเจ็บปวด ทว่า… “ได้ค่ะ” อัยรินตอบเสียงดังฉะฉาน แววตาเด็ดเดี่ยว “หนูจะแต่งงานกับเขาเอง” สักวันก็ต้องแต่งงาน แต่งกับใครก็ไม่น่าแตกต่างกัน อีกทั้งมาวินก็แก่… อืม อายุมากแล้ว น่าจะอยู่ทำร้ายใครได้อีกไม่นาน!

“ฉันไม่ได้ดูแลเธอมาอย่างดี เพื่อที่จะให้เธอไปเป็นของคนอื่น!”

เพราะบาดแผลจากอดีตทำให้เขาหวาดกลัวความรัก ‘โนงามิ ทัตสึโตะ’ ชายหนุ่มที่เติบโตมาโดยปราศจากความรักของแม่เลยทำให้มีรสนิยมทางเพศที่ชอบมีอำนาจเหนือคู่นอน และไม่สามารถมีความรักกับใครได้ แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีข้อความทักมา ‘สะดวกนอนด้วยกันสักคืนไหมคะ’ ทั้งที่คิดว่าเป็นการชวนมีเซ็กส์ด้วยแล้วก็จะจบลงภายในไม่กี่วันเหมือนอย่างทุกที แต่มันกลับไม่ใช่อย่างสิ้นเชิง ‘ฮิอิรางิ โมโมะ’ หญิงสาวที่ออกตัวว่าขอให้มาช่วยเป็นคู่นอนเพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการวาดมังงะติดเรท ซึ่งทั้งรูปร่าง หน้าตา นิสัย ไม่ใช่แบบที่ตนเองชอบเลยแม้แต่นิด อย่างดีก็แค่ลักษณะของ ‘เหยื่อ’ ที่น่าสนใจ ทว่าความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ลึกซึ้ง เหตุการณ์ต่างๆ ที่คอยผลักดัน คำพูดแรงใจที่ได้รับมา และความอ่อนโยนอันใสซื่อที่เธอมอบให้ มันทำให้เขาเริ่มเปิดใจทีละน้อยอย่างไม่รู้ตัว วันนี้สะดวกไหม ที่จะรักกัน

เพียงแรกพบสบพักตร์พี่รักเจ้า อยากขอเฝ้าตามนางไม่ห่างหาย หากได้น้องครองแนบชิดสนิทกาย หญิงทั้งหลายพี่ไม่แลมองแค่เธอ รสิกา หลงเข้าไปในสยามยุคปี 2466 ในฐานะ การะเกด หญิงสาวผู้เรียบร้อย ดีกรีลูกสาวท่านเจ้าพระยา เธอได้พบกับ หม่อมเจ้าดนัยเทพรังสรรค์ ราชนิกูลหนุ่มเจ้าของดวงหน้าหล่อแบบโบร่ำโบราณ และต่างก็หลงรักกันแทบจะในทันที เธอกับเขาไม่น่าจะสานสัมพันธ์กันได้ด้วยกรอบของประเพณี ยุคสมัยและพื้นเพความเชื่อที่ต่างกัน รวมทั้งเขานั้นมีคู่หมายเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว หัวใจสองดวงที่เชื่อว่าพรหมลิขิตรักนั้นมีอยู่จริง จะพาทั้งสองก้าวข้ามอุปสรรคทั้งหลายไปได้อย่างไร