Doctor Sleep の小説・ストーリー

Pagkatapos ay lumingon siya at kinausap ang mga doktor. “Sa paglipas ng mga taon, hindi ikaw ang gumawa ng clinic na ito, ang Woodside Clinic ang gumawa sa iyo. Kung wala ka, isa pa rin ito sa mga nangungunang medical center sa Baltimore." Tumigil siya, tinitiyak na nasa kanya ang atensyon nila, at pagkatapos ay nagpatuloy siya.

Nakikipag-usap naman ngayon si Johnford sa nurse, habang may hawak itong phone sa kamay niya, siguro ay nagche-check ng number. Tumango naman ang nurse at lumapit na sa kanya si Johnford. “Naka based sa online registration order,” saad ni Johnford at binuksan ang pinto ng kotse para sa kanya. “Malapit na yung number natin, kaya next na tayo.” Mabilis na lumabas ng kotse si Agatha. “Kakatanong ko lang sa mga pasyente sa pila, at talagang tinitignan ang lahat ng tao dito. Ang doktor ay ang general practitioner, pero skilled siya sa orthopedics.” paliwanag ni Johnford.

Sagot nito sakto namang dumating ang doctor na pinatawag nito kanina kaya pumasok kami ulit sa kwrto ni Sophia. Nang makapasok kami. Wala pa ring malay si Sophia. Nakahiga pa rin ito sa bed niya habang nasa tabi ang mommy niya. Habang nakatingin ako, na tinitingnan ito ng family doctor nila. Hindi ko alam pero tanging awa na lang talaga ang nararamdaman ko para Kay Sophia. "Ano po ito doctor??" Rinig kong tanong ng mommy ni Sophia. Pagkatapos kasing magkabit ng doctor ng suwero sa kamay ni Sophia. May inabot itong papel kay tita.

"Doctor!" Mabilis siyang lumabas ng silid at halos tumakbo para lang makatawag ng doctor. Agad namang nagsidatingan ang mga nurse at doktor. Ilang minuto nilang sinuri si Adrian. Samantalang si Sophia ay nakatayo lamang sa isang sulok. Hanggang sa wakas ay tumingin ang doktor sa kanya. "You can talk to him now."

"Pero hindi ko ata kayang iba ang maging doctor ko, parang...hindi ako kumportable." Nagsalubong ng kilay ni Sandy. Ngayon pa talaga naging hindi kumportable si Dwight sa ibang doctor, samantalang noon ay iba-iba ang doctor nito at may babae pa, base sa mga signature na nasa bawat medical records ni Dwight.

He whispered. I am not sure if he's like this. Despite his condition and somewhat he's dominant because he wants everything to be his way, I still notice that he shows he cares for others. Siguro nga ganyan siya siya sa pasyente niya. Mayroon bang Doctor na walang pakialam sa pasyente niya? The main reason for them to be in this profession is to help and heal the ill-persons. Nanatili ako sa pwesto ko kahit na umalis na siya. Nakasandal ako sa headbord ng kama habang nakatingin pa rin sa labas. The smell of the room is similar to the ones I slept when I attended a seminar.

Tanpa basa-basi, Keent langsung mematikan sambungan telepon itu dan fokus kembali, menepis semua pikiran yang mulai bersarang di otaknya. Selain menjadi dokter bedah hebat, Keent juga merupakan pemilik rumah sakit Ashari Medical dimana dia berdinas. Semua itu hasil jerih payahnya selama ini. Tidak ada sangkut pautnya sama sekali dengan keuangan keluarganya karena memang Keent berjuang sendirian kesana kemari. Tidak butuh waktu lama, mobil yang Keent kendarai sudah sampai di depan rumah sakit tersebut.

Tetapi, matanya yang biasanya genit sekarang melotot ke arah suaminya yang terhormat. Dokter itu mengenal keluarga Dunn. Dia adalah dokter spesialis leukemia. Dia telah merawat banyak orang kaya dan terkenal serta teman-temannya yang ada di media. Setelah mengetahui tentang keluarga Dunn, dia ragu-ragu sebelum menanyakan apakah ada saudara kandung lainnya. Namun, pada saat ini, ekspresi seluruh keluarga berbeda satu sama lain. Dokter itu sangat waspada. Sebaiknya dia tidak mencampuri urusan yang berantakan antar orang kaya dan terkenal ini.

It didn't take long for them to get to the hospital and it was quite easy, considering his position, to quickly set up a meeting with the doctor in charge. "Mr Lockwood," the doctor greeted with a wide smile. He was a fit looking man whose snow colored hair made him look older and his small rectangular shaped glasses made him look wiser. "What a pleasure to have you. To what do I owe this visit?" He asked as they sat. Caleb looked down at the nameplate that had the man's name: Dr Dominic Cornell. Caleb had heard of him. He was one of the best practicing doctors in the state. Caleb sighed and reached into his breast pocket. The doctor watched as he slid two wrapped papers across the table.

he teases. I’ve taken another bite, and I need to swallow and take a drink of water before I can answer. “Does Dr. Santos have an actual office?” I admit the doctor was kind, I just can’t help thinking that he removes bullets and things like that so the authorities don’t find out. Moon surprises me with his answer. “He’s a pediatric oncologist and works at the children’s hospital.” If I’d taken another bite, I’d have choked. “You’re serious.”