Drifted 소설 & 이야기

That girl must be very lucky to have a mom like hers. I shook my head and followed Freiya upstairs. I found her sitting on her bed, facing her laptop. She glanced at me and signaled for me to come over. I walked toward her and watched as she searched for the situation I was in right now. "Now I understand why you’re like this. It’s called Astral Projection. It’s a phenomenon where your soul, or your 'Astral body,' leaves your physical body and gains the ability to travel outside it," Freiya explained.

Mas maraming tao sa drift, mas maraming pera. “Don’t worry, Mr. Montevella. Next year pa naman gaganapin ang Drift. Tinatapos pa ang dome na pagdarausan nito,” ani Mrs. Liu. “Makakapag-handa pa tayo. May panahon pa tayong pag-usapan ang percentage of profit share.” Pagkatapos ng meeting nila, nag-paalam na si Mrs. Liu. Naiwan naman si Leo at Davidson sa restaurant na yun.

Ang pag-ibig, ang pangarap, at ang anim na buwan ng kapayapaan ay tila biglang nabura ng isang 'System Format' command. Sa labas ng kanilang kubo, ang dilim ay napuno ng mga pulang ilaw. Limang itim na drone, na kasing-laki ng mga tao, ang lumulutang sa itaas ng kanilang bahay. Sa dagat, isang stealth frigate ang lumitaw mula sa ilalim ng tubig, ang mga kanyon nito ay nakatutok sa maliit na isla.

Kahit pagkatapos ng ilang taon, ikaw pa rin. Pagkatapos ng paghihirap, it’s still you who makes me feel this desperate for love. How could this be possible, Izo? How can I possibly stop? For a moment, I felt like I couldn’t move. Sa sandaling ito, parang ayaw ko nang umalis. Ayaw kong ilayo ang titig ko sa kaniya, natatakot na baka hindi na maulit pa. Yet I know that I have to.

Kibit balikat naman siyang sumunod sa mga ito. Naglakad-lakad siya sa dalampasigan habang ini-enjoy ang pagdampi ng malamig na tubig sa kanyang mga paa. Wala naman siyang kakilala sa mga empleyado ni Lucas maliban kay Maricel kaya minabuti niyang maglakad-lakad na lang. Hanggang sa naaliw siya sa kakalakad sa buhangin at hindi niya namalayang napalayo na pala siya. Pabalik na siya nang biglang nagkulimlim at nagbabadya na bubuhos ang ulan. “Naku po! At uulan pa yata,” sambit niya sa sarili habang nakatingin sa maulap na kalangitan.

Napangiti ako dahil doon. Hindi na tulad noon ang kwarto nya ngayon. Medyo nagiba mas naging panglalaki ang itsura nito kesa noon. Naiba rin ang ayos ng ibang kagamitan pero kahit ganun paman ay pamilyar na pamilyar parin ako dito. Napairap ako sa hangin dahil sa kalat ng silid. Nagkalat ang mga damit sa sahig at kama. May mga papel din na nakakalat.

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

Dan malam itu, di bawah hujan yang tak henti mengguyur, James Draxler— bos kartel mafia yang tak terkalahkan—runtuh. ***

Keringat dingin yang membasahi punggungku sudah menyebar ke seluruh tubuhku kini, sementara pandanganku mulai kabur. Dan, hal terakhir yang kuingat adalah pegawai cafe yang berlari juga gelas Anggita yang jatuh lalu pecah berserakan. Lantai dingin yang rasanya begitu keras makin tak terasa di tubuhku yang tersungkur bersama kesadaran yang menghilang. Andai kesadaranku terus menghilang, mungkin aku tak perlu merasa sakit yang menyesakan lagi. 'Akan sebagus apa itu terasa?'

suara Natalie menyadarkan Flowie dari pikirannya sendiri. Flowie tersenyum hangat pada adik kesayangannya yang sudah menemaninya selama ini. Natalie memutuskan untuk ikut bersama Flowie ke kota Koper-Slovenia dan mencari pekerjaan di sini. Mengapa Koper? Karena mereka masih memiliki kerabat yang tinggal di Koper - Slovenia, yaitu sepupu jauh Anna –bibi Inesa, begitu biasa mereka memanggilnya- dan dia cukup baik karena memberi tumpangan sampai Natalie mendapatkan pekerjaan dan mereka bisa pindah untuk kontrak rumah sendiri.