Enemy's Novels & Stories

Sontak Arga membuang kotak tersebut ke lantai dan berteriak. “Aaaaaakkk! Apa itu,” Elissa pun melihat kembali kotak yang di lempar Arga tadi untuk memastikan apa yang Arga lihat. Benar saja, apa yang di lihat saat itu sebuah ancaman santet kematian untuk Arga. “Siapa yang sudah lakukan ini, Arga? Apa kamu tahu? Apa kamu punya musuh?” “Aku tidak tahu, Elissa. Aku tidak punya musuh, musuh aku hanya kamu. Jadi mana mungkin ada musuh lain.”

Hari ini Kallica sedikit terjepit dan sulit melawan karena sedang terkurung di apartemen Bara. "Lebih baik mengalah hari ini, besok aku akan menghajarmu habis-habisan,"ucap Kallica di dalam hati sambil menyuapi dirinya. Namun, pandangannya menatap sinis kepada Bara. Pria itu saat makan terlihat sedikit tenang. Wajahnya lumayan menyenangkan kalau sedang diam.

Tapi justru dengan musuh besar Alex: Banyu. Diajeng berjalan menunduk di koridor, mencoba menepis bisik-bisik dan tatapan menusuk itu. Ia tahu ini akan terjadi. Tapi tetap saja, saat menghadapi kenyataannya, jantungnya terasa seperti diremas. Belum cukup waktu berlalu ketika suara yang sangat dikenalnya menghampiri dari belakang. “Jeng.” Diajeng menoleh. Alexander berdiri di sana, dengan rambut berantakan khasnya dan hoodie abu-abu favoritnya.

tanong ko nang matapos kong kunin ang mga nakagapos sa kanya. Tumayo si Daddy na hawak-hawak ang kanyang sugat. Ako naman ay pilit siyang inalalayan. “Our enemies,” malamig na sagot ng aking ama. Enemies? Oh, no. Pumasok agad si Mommy sa isip ko. She’s in danger. No way. Huwag naman sana.

My bored voice was visible. "I belong to Organisation de la mort! And you don't know that, right? Fight me and I know this time that I can beat you up. You bitch!" @Bwi_laber

utos ko sakanila. Nang makitang lahat ay nakaayos na ay tsaka ako nagsimulang magsalita. "May nakarating sa aking balita na ang susunod na laban ay hindi na leader by leader. Our empire is now in danger, one leader must destroy one territory to be able to proceed on the next battle. And that... I am asking all of you to double your security, sniper team will be assigned to my company, the rest, on their own designated area."

Marahan namang hinahaplos ni Soren ang aking buhok habang ang isang kamay niya ay nakapatong naman sa aking tiyan, na tila ba kanya itong pinapakiramdaman at sinisiguradong maayos lang ang batang nasa aking sinapupunan. “Like I told you earlier, I have some enemies out there. Sila ang sumugod dito kanina sa pag-aakalang wala ako rito at nag-iisa ka lang. Akala rin ata nila ay mahina ang security team ko kaya malakas ang loob na sumugod sa mismong pamamahay ko,” bakas ang galit sa bawat katagang sinabi niya. “Ang… Ang mga tauhan mo ba, nasaktan ba sila?” nag-aalala pa ring usisa ko sa kanya.

"What happened?" I asked again. He deeply sighed and squeezed my hands tighter, as if seeking reassurance. "Enemies," he began, his voice heavy. "They tried to burn this hospital down, but don’t worry—they’re dead now." His words were cold and serious, but I could hear the underlying tension in his voice. "They’re rival mafias, trying to take my throne. They want to rule the underground and use it for their ill*gal operations."

Nauuwi sa may mag-papatulog o dudugain ako kapag nasa aktuwal na. "I am not your enemy Nazi. I'm a friend of yours." Tumigil kami sa elevator at sumakay doon. Bumukas din ito agad at isang kama at madilim na paligid ang bumungad saakin. Medyo bumalik na ang paningin ko. Per nang-hihina padin ako ngayon at hindi ako makapalag o makatayo sa sarili ko na paa.

sagot ko. “Mas lalo kang hindi mapapalagay kung hindi ka titigil magalit d’yan.. abangan na lang natin ang susunod na mangyayari..” sagot naman nito kaya wala akong nagawa kundi sumang-ayon. Hindi pa oras para lumantad kami sa kalaban dahil ang main enemy namin ay sino ang pumatay sa magulang ni Ava..