Novel & Cerita Enemy's

parang walang anumang sabi nito. “Enemy tayo, hindi ba?” Marahang tawa ang pinawalan nito. “Sa pagkakaalam ko, kami ni Mark Wayne ang magkalaban.” “Well, bestfriend ako ni Mark Wayne. Ang kalaban niya, kalaban ko rin,” mayabang niyang sabi. “Anyway, thank you.” “Sa treat?” Umiling siya. “Na nandun ka nu’ng madurog ang puso ko. Masyado akong na-in love kay My Wayne.”

Maliit na utos lamang iyon pero malaking bagay na iyon sa akin. "So what if I'm dating André Roble Coleman?" "Have you lost your mind? Why are you dating our enemy?" Hinampas ni daddy ang lamesa. Katahimikan ang bumalot sa mga taong naroon. Pumikit lamang ang mommy ni Clyde at si tito naman ay umiling. "Enemy? Paano mo siya naging kaaway, Sige nga? Hindi ba nakipag deal sila? Hindi ba may deal kayo sa mga armas?" tanong ko.

Noong nakaraan ay pumunta ang kapatid niya upang humingi ng tawad sa kan’ya ngunit kapansin-pansin ang ka-plastikan nito sa kan’ya kung kaya’t alam niyang nagsisinungaling ang dalaga at may binabalak itong masama sa isip-isip niya. Sabi nga sa kasabihan, keep your enemy closer kung kaya’t mas minabuti niyang patawarin si Sapphire kahit labag iyon sa kalooban niya. Pina-plastik siya ng dalaga kung kaya’t pplastikin din niya ito.

at bawat hininga namin. "You think you can play god with my woman, old man?" baritono ang boses ni Zane. Mas malalim ito ngayon, mas galing sa kaibuturan ng kanyang lalamunan. Lumingon siya nang bahagya sa akin, at ang titig niya ay tila titig ng isang halimaw na handang pumatay ng sarili niyang kadugo. "Lesson number nine, Aria: When the enemy thinks they have your neck... you show them that you are more than willing to break your own bones just to bite their throats."

Mabuti na lamang ay mabilis kong nasangga iyon gamit ang aking kamay. "Always focus to your enemies...Not on my lips," sabi niya na may mapanglarong ngiti sa labi. Mabilis akong napaatras at marahang hinilot ang aking kamay. Napangisi ako sa kahibangan na sinabi niya.

Pero napanganga na lang ako nang makita ang labanan na nagaganap sa harapan ko ngayon. Caleb is moving at a fast pace, as are the enemies. Para silang mga hangin na nagsasalpukan sa ere na hindi ko maintindihan hanggang sa maging abo ang ilan sa kanila. Doon ko lang din napansin na wala na pala siyang hawak na baril at nadadagdagan ang mga kalaban na pumapasok sa loob ng mansyon. Kapag nasusugatan naman ang ilan sa kanila ay tila naghihilom agad ang mga ito. Habang ang mga tauhan namin ay hindi rin biro ang pinapakitang kakayahan sa pakikipaglaban. To my surprise, they’re always aiming at the heart of the enemy, leading them to turn into ash. Iba’t iba rin ang kagamitan nila sa pakikipaglaba

He just nodded at him. "You know, to be undefeatable, you need to know more about your enemies and make it your aces. Since Aloisia's our ally already, why don't we use her memories against her friends to destroy and ruin them? We'll start from the strongest, to the weakest. From Voltage Xirquit, all the way to Van." He said while playing the ballpen in his finger. I smiled at him sweetly even more. "Your father is right. Remember? No---"

I said as I massage the temple of my forehead. "Or maybe it was indented. Siguro may gustong sumabutahe sa iyo. Marami kang kakompetensya kaya hindi malabong mangyari iyon. Your enemies want to ruin your name and this mall." Napatingin kami ni Uno kay Dos dahil sa sinabi nito. I maybe a womanizer, but I have a good relationship with other people, especially in business industry. Kaya mabilis kong inalis sa isip ang bagay na iyon.

Kumuha rin ako ng iba't ibang klaseng kotsilyo pero yung walang bahid na pamatay sa bampira dahil hindi patayan ang gagawin kundi titignan lang kung hanggang saan ang galing mo. Tinatawag nila itong 'the night battle' hindi ka papatay ng bampira, labanan lang ito kung sino ang aangat sa position at kung sino ang hindi at isa sa pinaka malaking dahilan nila ay upang maging mahusay na fighter ang mga ito dahil upang maging handa kung may paparating man na hindi inaasahang labanan. 'In this world we're living because of enemy, we're strong because of enemy, we're still fighting because of enemy and now we need to be a strong and strong and strong to defeat the enemy and to achieve the victory.'

But deep down, alam kong hindi na kami safe. --- Damian’s POV The enemy never stays buried. I should’ve known. A man like De Rossi doesn’t die easy, and his men? Like roaches—they scatter, regroup, multiply. But now, intel says they’ve rebuilt. New allies, new weapons, and this time, they’re not after territory. They’re after me. And her. I glance at Elara. She tries to be brave, pero ramdam ko yung takot niya. Nakahawak siya sa kamay ko like I’m the only anchor she has. But she doesn’t know—she’s my anchor too.