He 소설 & 이야기

เวลาผ่านเกือบห้านาทีได้ เกมจ้องตากันแบบเด็กๆ ถึงจบลงโดยที่หล่อนเป็นฝ่ายหลบตาเขาก่อน เสียงฝีเท้าก้าวมาหยุดืนอยู่เบื้องหน้า รอยยิ้มบางๆทว่าเย็นเยียบนั่นทำเอาใบบัวหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก ฝ่ามือบางเริ่มชื้นเหงื่อ สายตาหลุบต่ำลงทันทีที่เ ห็นอีกฝ่ายจ้องตรงมายังเธอเขม็ง “ Could you please explain the topic i just taught in a way that i can understand, For example, What is the main point of this article? ”

ชายหนุ่มที่เป็นตำรวจกำมะลอพูดพร้อมเดินเข้าไปหาเด็กสาว “ศูนย์ศูนย์เจ็ดคือรหัสอะไร แล้วเพชรลวงตาคือฉายาของคุณเหรอ” “รู้เยอะเกินไปแล้ว” เตชินพูดพร้อมดึงเอกสารที่เป็นข้อมูลส่วนตัวของเขาออกจากมือของเธอ

“กูไม่เด็ดขาดเองมึงถึงเหลิงไอ้ปีแอร์” กัดกรามแน่นเมื่อนึกถึงความวุ่นวายที่กาสิโนที่สเปน และตัวต้นเรื่องคงเป็นปีแอร์ ลูกเลี้ยงของพ่อเขาอีกเช่นเคย เท้าใหญ่ก้าวยาวๆ ตรงไปหยิบโทรศัพท์สำรองในลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งของตนออกมา เพราะโทรศัพท์ที่ใช้ประจำอยู่บนร ถ เพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้หยิบมันลงมาด้วย

เสียงใสกล่าวอย่างไม่เห็นด้วย อาเต๋อก้มหน้าพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าประโยคเมื่อครู่ของฮูหยินใหญ่คล้ายไม่จริงใจเอาเสียเลยล่ะ

​​​​​​​​​​​จบบริบูรณ์ ​

ตอบไม่ตรงคำถามแล้วหนึ่ง "กูถามว่ามึงชอบมีนใช่ไหม?" เอ็กย้ำถามอีกครั้ง และครั้งนี้เขาถึงกับจอดรถเข้าข้างทางเพื่อรอฟังคำตอบจากคีย์ "มึงถามทำไม อย่าบอกนะว่ามึงชอบมีน?" คีย์ถามกลับ

[ END ] ————————-

ฮือๆๆ เธอรับขวดน้ำในมือใหญ่ที่เขาเปิดฝาขวดให้มาดื่มแล้วก็ส่งกลับคืนให้เขาแล้วยกมือขึ้นปาดป้ายเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดของตัวเอง ส่วนกองทัพก็ลุกเดินไปหยิบกระดาษทิชชูมาให้สาวน้อยของตนซับหน้า ฮือๆๆ “เพราะคุณ เพราะคุณ ชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้ อึก! ฮือ...” มือน้อยทุบตี

EP27 - ความต่าง (ฮาโล) เสียงๆนึงดังขึ้นไม่ห่าง ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ HALO TALK