Kwento Ng Aking Buhay Mga Nobela at Kwento

"Hindi pala tayo nagkakalayo. Seventeen months na lang sa 'kin. Binayad ko yung 13th month ko last year para makabawas." Ngumiti ako pero nasa screen ng laptop ang mga mata. "Balak ko ngang magpa re-compute ng monthly. Papataasan ko. Tapos naman na halos 'yung loan ng parents ko sa bank." "Nice. How's Tita Mindy?" "Naku pasaway na. Palaging nasa cafe. Hindi ko alam kung sino ang anak sa'ming dalawa," reklamo ko na tinawanan nito. "Aren't we all? Hayan mo na. Nage-enjoy lang 'yung tao. It's her second life."

He prayed for her and wished that she would have an amazing life ahead of her. However, it seemed like fate wasn’t on her side and she ended up having a miserable life after she was adopted. Her stepmom and stepbrother used to starve her or leave her alone as she cried for a long time and ended up getting sick but they never took care of her. Luan used to visit her from time to time and was hurt after seeing all that and decided to get the powers to interfere in the human world. He wanted to help her at any cost and it seemed like he finally got the motivation to live on, to finally get better and fight for himself.

"Hindi! Dahil sa mismong araw ng flight niyo papuntang California ay kaagad itong binawian ng buhay." Bigla akong natahimik. Hindi ko maisip kung ano nga ba ang dapat kong isagot kay Beberly. Hindi ko rin lubos akalain na gano'n pala kasaklap ang naging buhay ni Thana. "Bakit kaya gano'n? Bakit ang lupit naman yata sa kanya ng kapalaran?" lihim na pagkausap ko sa aking sarili. *eZymSeXy_05*

Ngumiti ako ng mapait at napakagat sa aking labi. "Hindi ganito ang gusto kong buhay oo nga't nabibigay niyo lahat ng gusto ko pero may mas malaking bahagi parin sakin ang hindi niyo nabibigay." "I DONT NEED A FUCKING MONEY OR EXPENSIVE THING." "ALL I WANT IS LOVE OF MY PARENTS." "Kahit wala ka sa tabi ko cheska palaging andito ka sa puso ko kaya iniisip ko hindi ako nag iisa may kasama ako yun ay ang anak ko."

Kamot kamot ko pa sa ulo ko. Sana yung nakaraan ko pang hinala sana hindi totoo sana mali nalang ako kase hindi ko alam kung anong magagawa? -- Mangyayari sa buhay ko sya nalang ang pinagkakatiwalaan ko sa buong buhay ko kaya hindi ko talaga alam haish!

kwento nya sa akin Nilapag ng maid ang pagkain sa gitna namin. Sabay kaming nagpasalamat at umalis na sya. Syempre pinauna nya ako na sumandok bago sya "Don't worry, may tatawag na sayong kuya" sabi ko sa kanya "Kaka excite. Bukas pag uwi ko, may tatawag sa akin kuya Kurt" nakangiting sabi ni Kurt habang kumukuha ng pagkain

Life for me. ***

"Oo naman! Iyon na yata ang pinaka the best na naranasan ko sa buong buhay ko. Hindi naman ako nagsisisi na roon ako nag-umpisa e, kasi hindi kita makikilala kung gano'n ang buhay ko." Kitang-kita niya kung paano ito nag-iwas ng tingin kasabay ng pamumula ng tainga ng lalaki. "Hoy, I mean ano.. syempre, hindi naman ako maghahanap ng trabaho kung nasa marangya ako 'di ba?"

Ako din pala ang magpapatay ng tv. Tumayo ako para patayin ang tv at kumuha ng malamig na tubig sa mini-ref malapit sa bintana. Nang makakuha ako ng isang bottled water ay dumiretso ako sa tapat ng bintana at umupo sa window seat nito. I wonder what life I’d lived in my past life. Was I happy before? Have I lived my life worthy? Wala sa sariling hinanap ng kamay ko ang kwintas sa leeg ko miss you, Mama. I wish you were here.

ako. "Hmm, okay lang naman. Eh sila kamusta? May taning na ba ang buhay nila?" Siya na sigurado akong ang tinutukoy ay ang mga magulang namin. I chuckled. Naiintindihan ko naman siya kung ganyan siya sa mga magulang namin. "Hmm, okay naman sila, ganun pa rin" ***