Like Water For Chocolate Novels & Stories

Parang may invisible na kamay na biglang humila sa kaluluwa ko palayo sa kamandag ni Lucas. May umiikot na waffle maker, at kitang-kita ko yung umuusok-usok pang chocolate na waffle na bagong hango. Biglang nag-protesta ang tiyan ko. Nawala bigla ang pagnanasa ko sa abs ni Lucas, napalitan ng pagnanasa sa waffle. Hindi pa ako nakakatikim nito pero mukhang masarap dahil ang bango ng amoy. Napako ang mga paa ko sa semento. Tinitigan ko ang sign board na parang nakakita ng tubig sa gitna ng disyerto.

Parang matagal-tagal na rin mula nang huli akong kumain ng chocolate, kaya siguro natakam ako nang makita ko ito. Bumalik ako sa kama at umupo habang ninanamnam ang chocolate na kinakain ko. Ang sarap talaga ng chocolate; nakaka-adik. Dahan-dahan ko lang itong kinakain para hindi agad maubos. Maya-maya, biglang nag-iiba ang pakiramdam ko at nag-iinit ang katawan ko. May naramdaman akong kakaiba sa loob ko, and I like I am getting wet. "Bakit ako naho-h*rny ng wala sa oras?" tanong ko sa sarili ko nang nakahiga ako. Hindi ko na talaga maintindihan ang sarili ko. It feels so strange.

"Wag nalang po, talaga." "Don't worry I won't tell Tatay Ador." I said and I saw how her innocent eyes sparkled. Agh! That's really, really cute. "C'mon take it, " I said urging her. "...but make sure that you will drink enough water para hindi mamaga ang lalamunan mo, okay?" Tumango ito. "Here, take it. Promise I won't tell Manong Ador, secret lang natin." "P-Promise po?" Nagdadalawang isip pa pero nakatingin na sa chocolates. Ang cute lang!

Maya maya ay mayroong isang estudyante na naka-uniform na dumaan sa tabi at namimili, mayroon silang hawak na malamig na tubig sa bote. "Hoy, bata. Give me that water," maangas na wika niya. Napalingon ang binatilyo at nagtataka dahil sa sinabi ni Crisanto. "Bingi ka ba? Akin na iyang tubig, sabi ko," namilog ang mga mata ni Crisanto kaya't natakot ang binata. Kaagad nitong inabot ang mineral water at hinablot iyon ni Crisanto saka niya binuksan at inilagay sa tapat ko.

He likes it. He rated everything and I captured his expressions. Pinagtatawanan ko nga e kapag ka nagkakaemosyon ang mukha niyang emotionless. "Magic water?" He asked while looking at the plastic glass. "Oo. Magic water ang tawag kasi mukhang tubig lang pero matamis." His brow furrowed before trying to drink the magic water. His eyes widen again. "Hmm...taste refreshing and I didn't know that it has jelly." Aniya nang may pagkainosente.

"Make it quick. I don’t have time for local transaction queues." Inabot ni Shelly ang best-seller red velvet cupcake at ang brewed coffee. Umupo na rin si Luna, still giving off the major main antagonist energy. Agad niyang tinignan ang cupcake na parang sini-serve na toxic waste sa harap niya. Then, she took a tiny piece of the frosting, manipulating it like a scientist doing a high-stakes laboratory experiment, purely evaluating the texture. After that, she elegantly picked up the coffee cup, took a little sip, and—

Dumilat siya saka tumitig sa akin at muling pumikit. "Mizu," mahinang sabi niya sapat lang para marinig ko, bakas sa boses niya ang panghihina. Japanese ang ginamit niyang lengguwahe, mizu na ang ibig sabihin ay water. I think she needs water. Tumayo ako. Tubig? She need water, anong ibibigay ko? Walang tubig, dahil bumaha kaya nagkulay choco na gatas na ang tubig.