Lullaby Tagalog 소설 & 이야기

At quads nga sila dahil nagsunuran na rin ang mga kapatid niya. "Hush baby girl ko, don't cry. Don't cry my precious babies.", pagpapatahan ko sa kanila habang inuugoy sa braso ko si Jolly. Nagsimula na rin akong mag hum. At kahit namamaos ang boses ko, I started to sing a lullaby. ~Goodnight my angel. Time to close your eyes. And save these questions for another day. I think I know what you've been asking me.

Ooh-ah, ooh-ah, la-la-la-la La-la-la-la, la-la-la-la … Hayaan mong maglaro ang bata sa araw Kapag umulan nama'y magtatampisaw Mahirap man o may-kaya Maputi, kayumanggi At kahit ano mang uri ka pa Sa 'yo ang mundo 'pag bata ka Sa 'yo ang mundo 'pag bata ka Sa 'yo ang mundo 'pag bata ka Sa 'yo ang mundo 'pag bata ka … Ang bawat bata sa ating mundo Ay may pangalan, may karapatan Tumatanda ngunit bata pa rin Ang bawat tao sa ating mundo … Ang bawat nilikha sa mundo'y Minamahal ng Panginoon Ang bawat bata'y may pangalan May karapatan sa ating mundo … Ang bawat bata sa ating mundo Ay may pangalan, may karapatan

Litaw pa rin ang dimples na umiling siya. “Luther?” “Nope.” “Louis?” Umiling siya. “Louie?” Hindi pa rin. “Lucifer?!” Umiling ulit siya at natatawa na dahil pagkangiwi ko. “Filipino ang name ko.” “Ang layo naman sa Lulu!” Sumabog ang halakhak niya. “No, I mean, it's a tagalog name.” Tagalog? Wala akong maisip na tagalog na Lu. Delulu? Lukring? Lugaw? Luga? Ew.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

Sylaila POV “Isla, anak, tara na sa loob, kakain na tayo,” tawag ko sa limang taon gulang kong anak na si Isla. “Oh, Isla, tara na, tawag ka na ng nanay mo,” sigaw rin ni Nardo—asawa ko na halos limang taon ko nang kasama rito sa Amontala province. “Nandiyan na po,” masaya namang sigaw ni Isla mula sa maliit niyang kubo. Sinalubong siya ni Nardo.

Tila unti-unting bumabalik ang Louie na kanyang minahal—hindi sa alaala, kundi sa damdamin. “Lord… kahit hindi niya pa kami maalala, kung ganito niya kami tinitingnan... sapat na.” bulong niya. Gabi na. Sa silid ni Luna, si Louie na ang nagpatulog sa bata. Pinili niyang kantahan ito ng lullaby na hindi niya maipaliwanag kung saan nanggaling—parang kusa lang pumasok sa isip niya.

Oh, ang galing, galing kong sumayaw Galing kong gumalaw, galing kong sumayaw Galing kong gumalaw, galing kong sumayaw Bibong-bibo gumalaw (tango ka nga) Oh, ang galing, galing kong sumayaw Galing kong gumalaw, galing kong sumayaw Galing kong gumalaw, galing kong sumayaw Bibong-bibo gumalaw (Ay, ang galing, kaya nga, rock and roll nga d'yan)

malambing na wika ni Maya habang nakapikit at ninanamnam ang bawat pisil ng mga bata sa kamay at binti niya. “Mommy, gusto mo po bang mag sing kami?” suhestyon naman ni Hivo. “Sure, baby!” nakangiting sagot ni Maya sa paslit. At nagsimula nang kumanta ang tatlo ng isang lullaby song. Hindi namalayan ni Maya na unti-unti na siyang hinila ng antok. “Tulog na si mommy,” bulong ni Hope. “Shh! Baba na tayo. Doon tayo sa labas. Baka magising natin sina Baby Nathan at mommy. Kawawa pa naman si mommy, pagod na pagod,” ani Bia.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

tanong ni baby Hollis. "Anong ipis, baby Hollis?" tanong rin ni Lala. Lumingon ako sa likod at nakita ko ang pagturo nito sa Jalibe. Sabay pa kaming tumawa ni Lala. "Anak, hindi 'yan ipis ha. Magagalit ang mga batang makakarinig sa sinabi mo dahil paborito ng kabataan ang Jalibe," sabi kong natatawa. "Jalibe 'yan, baby Hollis. Bubuyog sa Tagalog at Bee sa Ingles," paliwanag ni Lala.