Novel & Cerita No Exit

Nang makarating sa pinto ng exit ay may isang tauhang nakahabol sa kanya pero mabilis itong binaril ni Galya saka binuksan ang pinto. Inihanda na niya ang sarili baka may kalabang naghihintay sa kanya at hindi nga siya nagkakamali. Dalawang bouncer ng club ang naghihintay sa kany. Ang exit na nilabasan niya ay backdoor na ng club at hindi sa first floor na ipinagpasalamat niya dahil wala nang ibang tao ang naroon bukod sa dalawang dancer.

Ngunit imposibleng maitatakas ang mga pamilya dahil nakashutdown lahat ng exit at entrance sa palasyo. “Mukhang may hindi tayo nalalaman…” ani Prince Justine saka pumasok sa loob ng isang bahay. Napasalamat naman ang isang matandang retired blood army nang makita niya ang monitor na kanina niya pa binabantayan. Pumasok sa kanyang bahay si Prince Justine. Lumabas siya sa kanyang pinagtataguan at nakarinig si Prince Justine ng kaluskos. Napansin niyang may umangat mula sa sahig na nasa kuwarto na natataguan ng carpet. Pinuntahan niya ito at napataas siya ng kilay nang makita ang matanda.

Napalingon naman silang tatlo rito habang si Zero ay hindi man lang inaalis ang tingin sa hawak nito. " Come in " saad ni Real. Bumukas naman ang pinto at bumungad sa kanila ang cart na may laman pagkain at tulak tulak ito ng waiter. Sinundan pa ito ng isang pa na cart. Hindi makapaniwalang humarap si Zarick kay Echo. Si Real naman ay napapailing na lang dahil sa dami ng pagkain na laman ng cart. Hindi nila alam kung ano ang gagawin upang maubos ang lahat ng pagkain na pinili ni Echo.

“Sir, the event is over. There's no one left inside. The person you’re waiting for might have already used a different exit.” “Different exit?” gulat na napatingin si Conrad. “A place like this has multiple points of exit—the main doors, the VIP area, and even the staff access points.” kibit-balikat ng guard. “They might have left a long time ago.” Biglang namutla si Conrad. Nang walang sabi-sabi, tumalikod siya at tumakbo patungo sa kalsada sa likuran. “Delusional,” bulong ng guard habang umiiling.

"Saan ba papunta ang fire exit na ito? Alam mo ba kung nasaan ang yacht?" "Of course, ang hindi ko lang alam kung saan papunta ang exit na ito. Hindi kasi tayo pwedeng lumabas sa main exit dahil nandoon ang mga kalaban." Hindi na nakapagsalita si Meaxiana, dahil iniisip niya ang kaniyang ama na baka may mangyareng masama roon.

O isang kastilyo nga ba ito sa simula pa lang? Narating ko ang exit nang walang nahagip na mga nurse man o pasyente. Sarado ang mga silid at mukhang namamahinga na ang lahat. Nakapagtataka nga lang kung bakit walang naka-estasyon na mga nurse kung maaring may emergency? O mali na naman ako sa iniisip kung 'to?