โหดร้าย Novels & Stories

NAHIA Je crois le haïr, le repousser, hurler tout ce feu de colère qui brûle au fond de moi, mais chaque fois qu’il s’abat sur moi avec cette force sauvage, c’est mon propre corps qui trahit ma volonté, qui se plie, qui s’ouvre, se soumet, malgré moi, comme un esclave à ses chaînes invisibles. Il ne me donne aucune pause, aucun répit, ses mains sont à la fois cruelles et expertes, parcourant ma peau en flammes, griffant doucement, puis serrant fort, me possédant sans jamais me caresser, sans jamais me consoler. Chaque coup de reins est un coup de marteau qui frappe mon âme, chaque poussée est une lame brûlante qui déchire mes défenses, qui me fait vaciller sur ce fil fragile entre douleur et

วธุกาเจ็บจนสะดุ้ง เกร็งเนื้อตัวไปทุกสัดส่วนจนคนเข้าหารับรู้ได้ “โอ๊ะ เจ็บ!” คราวนี้ไม่อาจทนได้อีกต่อไป รีบดันหน้าท้องของเขาออกเป็นพัลวัน แต่เหมือนเรี่ยวแรงของอิสตรีจะไม่อาจสู้กำแพงกล้ามเนื้อของคนที่ปักหลักเข้าหาได้

แววตาคู่นั้นมองจ้องกลับเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ และเพ่งมองเขาด้วยความโกรธราวกับอยากฆ่ากันให้ตายลงตรงหน้า น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแข็งกระด้างไม่ต่างจากถ้อยคำที่เอ่ยออกมา ยิ่งย้ำเตือนถึงความรู้สึกไร้เยื่อใย นั่นจึงทำให้ด้านมืดของนิคคาเดลเริ่มปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง "ได้ ถ้าคุณคิดแบบนั้นผมก็จะทำให้คุณได้ลิ้มรสชาติของสัตว์ตัวผู้ว่าเวลาที่มันหิวโหยและหวงเหยื่อ...มันจะโหดร้ายทารุณแค่ไหน"

“นายคงมีความสุขที่ได้ทำลายชีวิตคนอื่นใช่มั้ย” คำประณามนั้นทำให้เขาหน้าชา “นายเป็นอะไร ทำไมต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ”

ชาวบ้านที่ได้ยินต่างก็ตกใจ ไม่คิดว่าหลานสาวจากบ้านถังจะมีการกระทำอันชั่วร้ายอย่างนี้ นับว่าเป็นการกระทำที่โหดเหี้ยมสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งเลย “หล่อนบ้าไปแล้วเหรอถังชุนเป้ย ต่อให้จะเกลียดหลี่เหมยยังไงก็ไม่ควรจะทำอย่างนั้น เพราะถึงยังไงพวกเธอก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน หากเกิดพลาดพ ลั้งขึ้นมา นั่นเท่ากับทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งตายทั้งเป็น ทำไมเธอถึงมีจิตใจโหดร้ายอย่างนี้”

“ฉันอยากจะตัดกับคนและเรื่องพวกนี้ แต่ฉันก็ไม่อยากปล่อยพวกเขาไปง่าย ๆ การแกล้งตายเป็นวิธีที่เป็นประโยชน์กับฉันมากที่สุด” ลู่หวยมองดูหญิงสาวผู้บอบบางตรงหน้า นัยน์ตาสีดำฉายแววปวดใจขึ้นมาวูบหนึ่ง

พูดจบร่างบางก็ถูกผลักออกห่างด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี เพื่อเป็นการระบายอารมณ์และความโกรธ ทำให้หน้าผากด้านซ้ายของเอมมาลินกระแทกกับกระจกเต็มแรง และผลของแรงปะทะก็คือเลือดที่ไหลซิบๆ ออกมาจากแผล เลือดสีแดงเหนียวหนืดไหลจากหน้าผากผ่านหางตา มองเผินๆ มันไม่ต่างอะไรกับการร้องไห้ออกมาจนน ้ำตาเป็นสายเลือด ทว่าเจ้าตัวกลับไม่อนาทรต่อความเจ็บของร่างกายตัวเอง มีเพียงคำถามสั้นๆ ที่เสียดแทงหัวใจคนฟังเหลือคณาเท่านั้น

เสียงพี่ทิมสั่นมากๆคล้ายจะร้องไห้ เธอกำลังอึ้ง กำลังช้อก เธออ้าปากไม่ออก แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา "คุณคัทมีปากเสียงกับแฟนหนุ่ม ทะเลาะกัน แล้วมันทำร้ายร่างกายคุณคัท คุณสู้ มันก็เลยทำร้ายคุณคัทจนเสียชีวิต " คุณพสุ เอ่ยออกมาช้าๆ

กวินสบถคำหยาบคายออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก เขายกมือนวดคลึงกรามตัวเองเบา ๆ แล้วใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มไปด้วย ซีกหน้าด้านซ้ายปวดหนึบเพราะอีกฝ่ายก็มือหนักไม่ใช่เล่น “มึงรู้ไหมว่าน้องกูต้องเจ็บปวดเพราะคนเหี้ย ๆ อย่างมึงมากขนาดไหน ว ันที่น้องกูเจ็บปางตาย เคยมีหมาตัวไหนมันโผล่มาดูดำดูดีบ้างไหม หมามันยังรักลูกของมัน แล้วมึงล่ะ มึงมันเลวยิ่งกว่าหมา!”

ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดสูตรทมิฬของเสี่ยภูริทัตเริ่มสำแดงเดชทันทีที่เข้าสู่กระแสเลือด ไอ้อ๊อดรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่ปะทุขึ้นจากภายใน ท่อนเอ็นที่เคยหดฝ่อกลับตั้งตระหง่านแข็งชันจนแทบจะปริแตก เลือดลมสูบฉีดพล่านราวกับม้าศึกคลั่ง ยาตัวนี้รุนแรงกว่าไวอาก้าที่มันเคยใช้ห ลายเท่าตัว มันพรากเอาสติสัมปชัญญะและความละอายชั่วดีไปจนสิ้น แม้จะอยู่ต่อหน้าผู้คนนับสิบ แต่มือของไอ้อ๊อดกลับสาวรูดอาวุธของตนอย่างบ้าคลั่งไร้ยางอาย บัดนี้มันไม่ต่างอะไรจากเดรัจฉานที่ถูกกิเลสครอบงำโดยสมบูรณ์