LOGINNo match naman sayo yang mag-ina na 'yan, Estella.
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
RizPagkatapos ng halos tatlumpung minutong briefing tungkol sa hospital protocols, residency schedule, patient management, at iba't ibang guidelines na kailangan naming sundin, tuluyan na kaming lumabas sa opisina ni Dr. Teologio.“This is it,” bulong ko sa sarili habang papunta kami sa elevator.I
“Mabuti at nandito na kayo.”Napatingin sa akin si Dr. Teologio.“Dr. Riz, have a seat.”“Thank you, sir.”Magalang akong ngumiti bago umupo sa bakanteng upuan katabi ni Jeanette.Doon ko napansin ang isa pang lalaking naroon sa loob ng opisina.Nakasuot din ito ng puting doctor's coat. Matangkad, m
RizNakatitig lang ako kay Jeanette habang hinihintay ang sasabihin niya.Katatapos lang niyang ibaba ang cellphone matapos ang tawag ng ama niya, pero imbes na magsalita agad, nanatili lang siyang nakatitig sa akin. Para bang pinag-iisipan niya kung paano niya ihahayag ang balitang narinig.Napataa
Riz“Welcome, friend!”Malawak ang ngiti ni Jeanette nang salubungin niya ako pagpasok ko sa residents' lounge ng Teologio Medical Center. Nakasuot na siya ng puting doctor’s coat at nakasabit sa leeg ang stethoscope niya. Kahit maaga pa lang ay mukhang puno na agad siya ng enerhiya, samantalang ako
EstellaMayat-maya ko pa rin siyang sinusulyapan—si Chansen. Kahit saan siya magpunta, parang magnet lang na kusang napapadikit ang mga mata ko sa kanya. Ang gwapo niya kapag nagsasalita, especially kapag serious ang itsura niya, probably talking about business stuff. Ang hirap hindi mapansin ‘yong
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong
Estella“Kapag sinabi na natin sa lahat ang tungkol sa atin, sigurado akong sila Mommy ang unang-unang matutuwa,” sabi pa ni Chansen habang pinaglalaruan ang wedding ring sa daliri ko.“Talagang desidido ka na, ha?” tanong ko, nakataas ang kilay pero may ngiting hindi maitago.“Oo naman,” sagot niya
Palagi siyang nakangiti sa akin, ‘yung tipong ngiting nakakahawa at nakakapawi ng pagod. Pero alam ko rin kung kailan nagbabago ‘yon. Kapag nag-aalala na siya, kapag may takot na sa mga mata niya. At kadalasan, ako pa rin ang dahilan. Minsan naiisip ko, baka nga sobrang mahal na niya ako. Mas higit



![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



