로그인Marahil iyon din ang dahilan kung bakit pakiramdam ko ay ligtas ako kapag siya ang kasama ko. Sa kanya, hindi ko kailangang akuin mag-isa ang bigat ng mga desisyon dahil alam kong may isang taong handang gumabay sa akin nang hindi ako kinokontrol."Wala na akong masasabi," natatawa kong sabi habang
"After we get married, ipagpatuloy mo lang ang paglalaro," mahinahon niyang sagot. "Huwag mong isipin agad ang mga bagay na hindi pa nangyayari. If God finally blesses us with a child, then saka natin pag-uusapan kung ano ang pinakamagandang gawin."Hindi ko napigilang mapailing."Pero—"Hindi na ni
MitchNapansin ko ang marahan niyang paghugot ng malalim na buntong-hininga habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko, ngunit hindi ko kailangang hulaan ang laman ng isip niya.Kilalang-kilala ko na ang lalaking ito para malaman kung ano ang ipinapakita ng bawat
Kung may lugar mang gugustuhin kong balikan nang paulit-ulit, hindi iyon dahil sa café, sa pagkain, o sa tanawin.Kundi dahil siya ang kasama ko.Nanatili kami sa ganoong ayos hanggang sa tuluyan nang lumubog ang araw at tuluyang nagdilim ang paligid. Isa-isang nagsindi ang mga ilaw sa rooftop, dahi
ChandlerPababa na ang araw nang makarating kami sa isang café-resto. Sa kulay kahel na unti-unting humahalo sa bughaw na langit, mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa ganda ng sunset o dahil kasama ko ang babaeng ilang buwan na ring unti-unting binabago ang routine ng
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
Nakita ko na hindi na makakapalag pa ang dalawang lalaki at doon ko lang naalala ang sugatang kasama ko.“Chanton may kasama pala ako—”“Miss Honey,” mahinang sabi ng lalaki na pumutol sa sasabihin ko.Parang biglang bumigay ang tuhod ko. Napangiti ako dahil ngayon, ang lalaki ay hawak na ng isa pa
Tumahimik kami pareho.Ang dating akala kong isang masaklap na pangyayari, iyon pala ay planodo. Isang desisyong pinag-isipan. Isang hakbang na sinadya.Doon ko mas naintindihan na napakalalim ng galit ni Tita Marie.Sa simula’t-simula ay hindi niya matanggap na may ibang mahal ang aking ama kaya hi
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?
ChantonNagpunta na nga kami sa hospital kung saan nagpapagaling pa rin si Jacob. Tahimik ang hallway, amoy disinfectant, at may kakaibang bigat sa hangin. Yun tipong kahit wala kang sakit, parang napapagod ka pa rin. Ewan ko ba, ayaw ko lang talaga sa ganitong lugar. Kaya hanga ako kay Mommy, feeli







