Mag-log inChandlerPantalon na lang ang natitira kong suot habang tahimik kong pinagmamasdan si Mitch.Hindi man siya nagsasalita, sapat na ang ekspresyon ng mukha niya para maintindihan ko ang tumatakbo sa isip niya. Hindi niya maalis ang tingin sa akin. Mula sa dibdib ko, dahan-dahang bumababa ang mga mata
Ilang segundo lang ang lumipas ay bumukas na ang p***o, at ang unang bumungad sa akin ay ang lalaking buong araw kong hinihintay."Love."Kasabay ng malambing niyang pagtawag ay ang pamilyar na ngiti na ilang beses nang nagawang pagaanin ang pakiramdam ko.Hindi ko namalayang napangiti rin ako. Para
MitchNagtagal pa ang naging pag-uusap namin ni Mama bago tuluyang natapos ang tawag. Mabuti na lang at kahit paano ay napakalma ko rin siya.Sa umpisa ay halos gusto na niyang isa-isahin ang mga taong nangba-bash sa akin sa social media, pero nang paulit-ulit kong sabihin na kaya ko at wala siyang
Huminga ako nang malalim, saka dahan-dahang inilabas ang hangin na tila ba kasabay noon ang bigat na kanina pa nakadagan sa dibdib ko.Paulit-ulit kong ipinaalala sa sarili ko ang isang bagay.Hindi ko kontrolado ang sasabihin ng ibang tao.Pero kontrolado ko kung paano ako tutugon sa mga iyon.At s
MitchNaging maayos naman ang kabuuan ng livestream.Sa kabila ng mga negatibong komentong paulit-ulit na lumalabas sa chat, nagawa ko pa ring tapusin ang stream nang nakangiti. Pinili kong mag-focus sa laro at sa mga viewers na totoong nandoon para sumuporta sa akin. Hindi ko na rin hinayaang masir
Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Chanton“Hoy, kumain muna kayo bago kayo mag-drama.”Boses ‘yon ni Mommy. At tulad ng lahat ng importanteng utos sa mundo, walang tumututol.Sa gitna ng kaguluhan sa suite—may stylist, may photographer na nagsi-setup na kahit wala pang makeup, may garment bags na parang lilipat kami ng bahay—biglang
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Nakita ko na hindi na makakapalag pa ang dalawang lalaki at doon ko lang naalala ang sugatang kasama ko.“Chanton may kasama pala ako—”“Miss Honey,” mahinang sabi ng lalaki na pumutol sa sasabihin ko.Parang biglang bumigay ang tuhod ko. Napangiti ako dahil ngayon, ang lalaki ay hawak na ng isa pa
Tumahimik kami pareho.Ang dating akala kong isang masaklap na pangyayari, iyon pala ay planodo. Isang desisyong pinag-isipan. Isang hakbang na sinadya.Doon ko mas naintindihan na napakalalim ng galit ni Tita Marie.Sa simula’t-simula ay hindi niya matanggap na may ibang mahal ang aking ama kaya hi







